Ben küçükken – 20

87.0

 

Küçüklük işte, gözlerimiz yeterince renkli değil, sevildiğimiz yeterince gösterilmiyor, kıyafetlerimiz yeterince güzel değil. Bir yetinememezlik, bir hazımsızlık… Dönemedi şu dünya bizim istediğimiz yönde!

Yine olsa yine yaparım

Küçükken gözlerim yeşil olsun diye çiçek diplerindeki yeşil, plastik otları gözlerime dökmüşlüğüm, yanma kızarmadan da hastaneye yetiştirilmişliğim var. Bunu da sırf gülmek için arkadaşlarıma kuzenim şöyle yapardı diye anlatmışlığım var. Kötü değilim canım, maksat muhabbet.

 87.1Oy pembelim

Küçükken ablamın eskilerini giyerdim, büyüdüm erkek kardeşimin eskilerini giyer oldum. Her ne kadar kardeşimin giyim zevkine hayran olsam bile, yanarım yanarım, pembe renkten kurtulamadım, ona yanarım!

 87.2Dananın adı

Küçükken yazları köye gittiğimizde, ineklerinin, danalarının isimlerini komşularının çocuklarından esinlenip koyan babanneme küser, neden benim ismimi koymuyor diye günlerce ağlardım. İsmimi koyduğu bir dana için sabaha kadar sevinçten uyuyamamıştım. Büyümek güzel şey doğrusu, ne manyakmışım yaa!

 87.3Aktı gitti

Küçükken duyduğum “Derdini suya anlat hepsi aksın gitsin.” sözüne istinaden 3 saat suya dert anlatmışlığım var. Su faturası ayrı bir yana, 6 yaşında ne derdim varmış çok merak ediyorum şimdilerde…

 87.4Kendim ettim kendim buldum

Küçükken maddi sıkıntılar çektiğimiz dönemlerde Allah’a hep dua ederdim “Allah’ım ne olur hayatta para ile ilgili hiç derdimiz olmasın, olursa tek derdim aşktan olsun.” diye. Şimdi ağlamaya hiç hakkım yok değil mi?

 87.5

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Facebook Yorumları

yorum

Önceki YazıSonraki Yazı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.