Ben küçükken-23

2

 

Kimseye söylemesek de özel güçlerimiz vardı. O mamaları zorla boşuna mı yedik biz! Nasıl da işe yaradı…

Balıklar ve kadınlar

Küçükken, babamın tutup hemen ölmesinler diye su dolu kovaya attığı balıkları olta ile yakalarken; “Ulan amma aptal bunlar, daha iki dakika önce geldikleri oltaya yine geliyorlar!” diye söylenirdim. Yaş oldu otuz beş, farklı kadınlar tarafından atılan aynı oltaya kim bilir kaç kere takıldım!

 98.1Annesizlik zor

Küçükken hep, anneme bir şey olsa, ben nasıl yaşarım diye düşünürdüm. Çok acı gelir, dayanamam ölürüm heralde derdim. Ama oldu ve annemi kaybettim. Hem de kanser denen o illet hastalığa teslim ettim annemi… Şimdi ben de bir anneyim ve kızımı yanlız bırakmaktan çok korkuyorum. Çünkü yaşadım ve biliyorum. Annesizlik çok zor.

 98.2Hayalim

Küçükken hep bir sinema yıldızı olmak ve aksiyon filmlerinde oynamak isterdim. Hayaldi bu ama istiyordum. Şimdiyse bu kadar net bir hedefim yok önümde. Tabiri caizse günü kurtarıyorum. Hayallerime inancımı kaybettim, sadece hayal işte deyip kestirip atıyorum. Keşke o günlerde olduğu gibi en uçuk hayallerimin bile olacağına tüm benliğimle inanabilsem…

 98.3Karanlık

Küçükken yatılı gidilen bir aile ziyaretinde izinsiz oyuncakla oynadığım için ev sahibesi tarafından 20 dakika boyunca karanlık banyoda bekletilmiştim. Karanlık fobimin nedeni budur sevgili ev arkadaşlarım. Sizin de başınıza gelseydi, ben de geceleri her tuvaletiniz geldiğinde kalkar, sizi götürürdüm. Niye kızıyorsunuz ki, anlamıyorum.

 98.4Tuvalete kapatılmak bana yaramadı

Küçükken yaramazlık yaptığım için annem beni banyoya kilitlemişti. O anın üzerimde bıraktığı etki çok büyük oldu. Daha öğretmen tanımadan doktorla tanıştım. Aldığım ilaçlardan dolayı uykum hala ağırdır. Hala kapalı yerlerde duramam ve sudan korkarım. Çok uğraşmama rağmen yüzemem. Berberde saçımı yıkatırken boğuluyormuş hissine kapılırım.

98.5

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Facebook Yorumları

yorum

Önceki YazıSonraki Yazı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.