Ben küçükken-8

bk8.0

Safmışız, hem de ne saflık; bildiğin su katılmamış!

Ben çocukken…

Küçükken anneme babama kızdığımda evden kaçmayı düşünürdüm. Evdeki çeşmeler ve kapı kolları gibi şeylerle vedalaşırdım. Onlarla konuşurdum. “Sizi özleyeceğim” derdim.

 bk8.1.1

İslamiyeti yayıyoruz

Küçükken yaşadığımız mahallede Amerikalı çocuklar vardı. Çok güzel oyunlar oynardık. Çocukluk bu ya, onlar bize İngilizce öğretirken biz onlara Kelime-i Şahadet getirmeyi öğretir, “Oh bu da Müslüman oldu” derdik.

bk8.2.1

Safmışım

Küçükken annemin tüm ısrarına rağmen ellerimi yıkamazdım. Babam “Oğlum sabunumuz çok kirlenmiş, git yıkayıver” dediğinde sabunu alır bir güzel yıkardım. Bu numarayı yemiş olamam yaaa!

 bk8.3.3

Hep açız

Küçükken “Önce büyükler yemek yesin, sonra siz yersiniz” derlerdi, aç kalırdık. Şimdi büyüdük, devir değişti; “Çocuklar yesin, biz sonra yesek de olur” konumundayız ve yine açız.

bk8.4

Hayat

Küçükken Ay Savaşçısı olma hayalim vardı. 16 yaşıma kadar sihirli güçlerimi bekledim, gelmeyince Tomb Raider olmaya karar verdim, şimdiyse sekreterlik yapıyorum.

 bk8.5

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Facebook Yorumları

yorum

Önceki YazıSonraki Yazı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.