Garip misiniz?

Uzun süre kendimi normal bir insan sanıyordum. Sonra bir sabah uyandım ve normal insanların benimle alakası olmadıklarını anladım. İlk gençlik yıllarımda garip olduğumu hissetmek, cool bir hissiyat uyandırıyordu içimde. Oysa bildiğin eziklikmiş. İnsanların normal gördükleri şeyleri yapmaktan çekinmek, yapmak istememek, gerçekten biraz garipmiş!

Sıra bana da gelecek

Mesela şu hayatta en nefret ettiğim şey tokalaşmaktır. Neden aynı organizmanın üzerinde, benimle aynı nedenlerden dolayı var olmuş bir insanla tokalaşıyorum? Neden ilk kez tanıştığım birinin ‘cuk cuk’ dudak seslerini kulaklarımda duyuyorum? Neden üç saat boyunca iş konuştuğum bir adamla vedalaşırken yanak yanağa dokunduruyorum? Şimdi, bence bu saydıklarım gerçekten garip ama tokalaşmak benim için eziyet, nefret ettiğim, yapmaya dayanamadığım bir şey. O an yaklaştıkça ateş basıyor beni, soğuk soğuk terlemeye başlıyorum. Karşımdaki insan elini uzatıyor ve tek düşündüğüm, ‘nolur yanağını yanaştırmasın’ oluyor. O yaklaşma anı, benim için aksiyon filmlerindeki ağır çekim sahneleri gibi oluyor, uzuyor da uzuyor. Sonra kulağımda çınlayan ‘cuk cuk’ sesi…

Bu evrensel kanunu kim oluşturdu? İlk kim tokalaştı? Neden biz tokalaşmaktan korkan insanlar için, evrenselleşmiş bir kabul ediliş yok? Evrendeki herkes tokalaşmaktan mutlu mu? Peki ya ünlüler, hayranlarının tokalaşma isteklerine karşı takındıkları gülüş gerçek mi? Hemen sonra yüzlerini ıslak mendille silip, “Şöhretin bedelini ödemekten bıktım” diye düşünüyorlar mı? Peki ya tokalaşma sevdalıları? Neden tokalaşıyorlar? Yanağa değdirilen yanağın verdiği bir haz mı var? Bunu yapmayı samimiyetin bir göstergesi olarak mı görüyorlar? Yoksa onlar da bunu yaparken nefret edip her gece aynı kabusu mu görüyor!

Öpme ananı bacını, öpme!

Evet! Ben her gece aynı kabusla uyanıyorum. Karanlık, ağaçların devasa boyutlara ulaştığı bir ormanda yürümeye çalışıyorum. Ayaklarım ağırlaşıyor, yol iyiden iyiye uzuyor. Tam yorgunluktan yere devrilecekken, biri elimden tutup beni ayağa kaldırıyor. Sonra tokalaşmak için yüzünü yüzüme yanaştıran bir canavara dönüşüyor.

Garip olmak o kadar da garip bir şey değil. Kişiliğinize renk bile katabilir. Sıkıntı sadece, garip olduğunu düşündüğünüz bir hareketi dile getirdiğinizde, garip olduğunuzu düşünmeleridir. Ben artık tokalaşmak isteyenlere kibarca gülümsüyor ve yanlarından uzaklaşıyorum. Soğuk olduğumu mu düşünüyorlar, düşünsünler. Ukala olduğumu mu zannediyorlar, zannetsinler. Önemli olan benim iç huzurum! Garip miyim, evet garip biriyim!

Şimdi gelelim yarışmaya… Bu hafta, Trump Towers’daki Mehmet Tatlı Kuaför’den saç bakımı hediye ediyorum. Gidip saçlarınızı kaliteli ellere bırakın, mis gibi rahatlayın. Eh, konu saç olur da, soru saç olmaz mı? Saçımın rengini ve şeklini doğru tahmin edeni hooop ışınlıyorum. Dalgalı mı, siyah mı, sarı mı yoksa yeşil mi?

Zodyaklı

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Facebook Yorumları

yorum

Önceki YazıSonraki Yazı

3 Comments

  1. Sacların göğüs hizasının altında yani belinde saç rengin kahve tonunda ve yapı itibariyle kıvırcığa hafif dönen dalgalı bi saçın var

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.