İzin kopartamadığımız itiraflar

izin

Kim sevmez ki izinleri? İşten izin aldığımız gün, dünyanın en özel günü gibi gelir. Dakikası dakikasına değerlendirmek isteriz ama nafile, dakikalar ışık hızıyla geçer ve gün bitiverir. Tamam işi bir kenara bırakalım! Küçükken arkadaşımızda kalabilmek için az uğraşmadık. Anneden izin almak, işten izin almaktan çok daha zor ve çetrefilliydi o yıllarda… Ama o izin alındıysa sonuna kadar hakkı verilirdi. Gece yarılarına kadar oturulur ne muhabbetler ne muhabbetler dönerdi. Neyse konuyu daha fazla dolandırmayalım ve itirafçılarımızın izin temalı itiraflarına birlikte bakalım…

İzin

İzin süresince gidilecek yer bölümüne, “Kalbimin götürdüğü yer!” yazan ben; bu izni onaylayan da müdürüm olur!

 izin1İzin

Öğrencilerimin birlikte iftar yapma davetini işim var diyerek geri çevirdim. Aslında tek sebep annemin, “Akşam yediden sonra dışarıda olamazsın” bahanesiyle izin vermemiş olmasıdır.

izin2İzindeyiz

Yıl 1989, Bulgaristan’dan yeni gelmişiz. Annem hemşire ve bir hastahanede işe başlıyor. Sabah işe gidiyor. Hastahanenin önünde kocaman bir bayrak asılı, üzerinde de “Atam İzindeyiz” yazıyor. Annem ise “Atam“ı görmeyip hastahanenin izinde olduğunu sanıp eve geri dönüyor. Bizse yıllar sonra bile hala hatırlayıp gülme krizlerine giriyoruz.

 izin3İzin

Evli ve çocuklu kız kardeşime çocuk yapmak istediğimi ve bunun için de evlilik sözleşmesiyle belediyeden izin almayı düşünmediğimi anlatıyorum. El cevap: “Gecekondu mu yapacaksın?

 izin4Senelik izin

Arabamın muayenesini yaptırmaya motorumla gidince artık bir yıllık izne ihtiyacımın olduğunu anladım…

izin5

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Facebook Yorumları

yorum

Önceki YazıSonraki Yazı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.