Uyurgezerlerin itirafları

75.0

Gün içinde yetmez gibi bir de gece yürüyenlerimiz var aramızda. Uykunun en tatlı yerinde sıcacık yataklarından kalkıp mutfağa, salona doğru yol alanlardan, konuşanlara, resim yapanlardan, enerji tasarrufu yolunu seçip sadece ayakta uyumaya devam edenlere kadar birçok uykuda gezenimiz var aramızda. Özellikle de itirafçılarımız bu konuda çokça muzdarip. Nasıl mı? Hadi onlardan dinleyelim.

Uyurgezer astronot

İş arkadaşım gece yeğenini uyuturken uzaydan, gezegenlerden bahsetmiş. Birkaç saat sonra yeğeninin kapısının sesine uyanmış. Bakmış çocuk uykusunda yarı açık gözlerle geziyor, “Nereye gidiyorsun?” diye sormuş. El cevap; “Mekiğime dayı, ayın karanlık yüzünü görüp geleceğim!”

75.1.1

Hortlak ailesi

Babam ve 7 çocuğunun hepsi olmak üzere ailecek uyurgezer, uyur-söveriz. Babam hapishanedeyken, rüyasında kavga ettiği adama vuruyorum diye yan ranzadaki adamın burnunu kırmış. Büyük ablam, köye daha elektrik gelmediği dönemde, gaz lambasını yakıp dolaşacak kadar bilinçli bir uyurgezerdir. Ben, bekâr evindeyken gece kalkıp marş söylemeye başlamışım, odada ders çalışan arkadaşım kaçmış. Benim bir küçüğüm erkek kardeşim ve ikizi kız kardeşim her gece birileriyle kavga ederler. Onların küçüğü, aynı kıza aşık oldukları komşu çocuğuyla kavga ediyormuş rüyasında, kalkmış “Süleyman, şimdi …. ananı” diye yorgan yığınını dövmeye başlamış. Oğlum da, bize çekmiş ama uyurgezerliğe yeni bir perspektif getirdi. Geçen gece, uykusunda önce ağladı, sonra kalktı oturdu yatakta. Bir yandan mızırdanırken bir yandan da elindeki hayali kalemle, yorganın üstüne iki dakika resim yaptı. Sanırım aile yontmataş çağından çıktı, entelektüel oluyoruz!

 75.2

Uyurgezer

Uyurgezerlik denen şeyi anlarım ama gecenin bir yarısı yataktan kalkıp tornavida alıp bozuk olan elektrikli panjuru tamir etmeye çalışırken uyandım ya, hala şoktayım.

 75.3

Görevimiz tehlike

Gece İzmir’de 4. katın terasında uyuma planımıza canı gönülden katılan sevgili uyurgezer kuzenim, sen masum bir kokarca gibi gaz çıkara çıkara uyurken, biz abilerin olarak gece boyu seni sabitlemenin yollarını aradık. Kafandaki baldır, boynundaki kol, göğsündeki bacak, burnundaki ayak kokusu, midende ki ağırlık ve ayaklarına sarılı battaniye… Her şey sen düşüp ölme diyeydi. Değerimizi bil kızacağına.

75.4

Tembellikte son nokta

Eskiden uyurgezerdim, tembelliği o kadar abartmışım ki artık uyurgezer değil, uyur-dikilirim. Uykumda yatağımdan kalkıp yatağın ayak ucunda öylece dikiliyorum, arz ederim.

 75.5

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Facebook Yorumları

yorum

Önceki YazıSonraki Yazı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.