Yemek yeme sanatında sınıfta kalan itirafçılar

10.0

Hazırlanışıyla, malzemelerinin seçimi ve sunumuyla  yemek, başlıbaşına bir sanattır. Bizler içinse o sanat biraz subjektif bir konu, hepimiz farklı bir gözle bakıyoruz kendisine. Kimimiz hayatta kalmak için yiyor, kimimizse yemek için yaşıyor. Ve bizim örneklerimizde olduğu gibi bazıları da yemek sanatı konusunda fena şekilde sınıfta kalabiliyor…

1.Yemek

Restauranta gittiğimizde bir elinde çatal bir elinde bıçak; “Ben sikender yiceeeeeem…!” diye bağıran ve hatta üstüne bir de heceleyen, dinazordan kırma, insandan doğma bir yeğenim var.

10.1

2.Aklı yemekte

Uyumak için odadan ayrılan babam bize sesleniyor ”Bir şey yerseniz ben buradayım.”

10.2

3.Yaşamak için yemek

“Geç saatte yemek yiyorsun dokunmuyor mu?” diye soruyor. “Aç iken uyumam ben.” diyorum. “Neden? Sonra kilo aldığından şikayet edersin bak.” diyor. “Deli olma. Ya deprem olursa? Göçük altında ne kadar dayanırım aç aç? En nihayetinde yaşamak için yiyorum ben!” diyorum. O susarken ben hala yiyorum.

10.3

4.Yemek yersen…

Ne aldığım iştah şurupları, ne dil dökmeler ne de tehditler işe yaramadı. “Kızım yemeklerini bitirirsen büyüyünce kocaman memelerin olur” dedim. Kızımın aniden iştahı açıldı. Bir alkış da ben istiyorum. Magmaya giderken fiyakam olsun.

10.4

5.Ev yemeği

Akşam bir arkadaşla bir kebapçıya gittik. Arkadaş menüde çok az sulu yemek görünce ”Ben aslında ev yemeği yemeye gelmiştim, çıksak mı?” dedi. Aşçıdan cevap, “O ne demek? Biz kerane yemeği mi veriyoruz burada!”

10.5

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Facebook Yorumları

yorum

Önceki YazıSonraki Yazı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.