Yollara sürgün itirafçılarımız

47.0

Tatiller, iş seyahatleri, okul gezileri derken her gün, her an bir yolculuk hazırlığı içerisindeyiz. Hele ki bu yolculuk cam kenarındaysa değmeyin keyfimize. Ne hayaller kurulur, ne planlar yapılır. Ama tabii ki sürekli planladığımız gibi gitmeyebilir, bazen de ufak tefek bahtsızlıklar yakamıza yapışır. İşte bu bahtsızlıklara birde itiraflarımızdan bakalım…

Zorlu yolculuk

Yorgun geçen bir günün sonunda otobüsle eve dönüyorum. Kendime zar zor oturacak bir koltuk bulup kendimi bırakıvermişim. Ayaktaki amcalar “Bize yer vermeyecek misin?” der gibisinden gözümün içine bakıyor. Ben de içimden “Kusura bakmayın, babam gelse yer veremem” diye geçiriyorum. İleriki durakta gözlerime inanamıyorum, babam otobüse biniyor. Arabayı servise bırakmış o da otobüsle dönüş yapıyor. Usulca kalkıp babama yer verirken magma yolculuğunun geri kalan kısmını ayakta tamamlıyorum.

47.1

Şizofreni

47.2

Yolculuk nereye?

Sarışın, güzeller güzeli sevgili adayımla henüz birbirimizi tanıma aşamasındayız. Birbirimize merak ettiklerimizi sorarken bana “Ne tür müzikler dinlersin?” diye soruyor. Ben de,biraz da romantik olsun diye “Beni alıp uzaklara götüren müzikler.” diyorum. Şaşkınlık içerisinde bakarak gerçekten de beni uzaklara götüren şu soruyu soruyor: “Nasıl yani, Kamil Koç gibi mi mesela?”

47.3

Yolculuk

İş için uçak ile Antalya’ya gittim. Sevgilim 1 gün sonra telefon açıp ulaşıp ulaşmadığımı sordu. Yok daha ulaşmadım. Yeni Zelanda’da aktarma yapıp Amerika üzerinden gittiğim için henüz ulaşamadım…

47.4

Yol arkadaşı

Uzun bir otobüs yolculuğunun ilk mola bitiminde, muavinin “Yanındaki yolcu gelmeyen var mı?” sorusuna, iki kişilik koltukta yalnız yolculuk yapmak için sessiz kalan bendim. Yol arkadaşım mola yerinde yeni bir otobüs bulmuştur umarım.

47.5

 

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Facebook Yorumları

yorum

Önceki YazıSonraki Yazı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.