Yine de bir şey eksiktir

Çok küçük yaşlarda terk edilmenin acısını iki kere yaşamışsanız, hayata karşı savaşmak zorunda bırakılmışsanız, günlerce aç kalıp apartman aralarında uyumak zorunda kalmışsanız, bütün bunlara rağmen iyi bir bölüm kazanıp, o bölümü birincilikle bitirmişseniz, artık kendi ayaklarınızın üstünde duruyor ve iyi bir hayata sahipseniz; başarınızın arkasında zeka değil, nefret ve hırs olduğunu bilirsiniz.

Çakma aile

"Kapıyı zorluyorlar bir şeyler yap" diyerek koltuğun arkasına saklanan devasal boyutlarda ama korkak bir kız, eline satırı alarak kapıya koşan psikopat ben, aşk acısı çekip kapıyı açamayacak kadar sarhoş olan bir başka kız ve tehlikeyi sezdiği an ortadan kaybolan erkek bir köpek. Hepimiz aynı evde yaşıyoruz. Allah'a emanet yaşayıp gidiyoruz işte...

Erkekler ne ister

"Bu kadınlar nasıl bütün gün topuklu ayakkabılarla geziyorlar anlamıyorum." diyorum. "Sende kadınlıkla ilgili sıkıntılar var, alışveriş yapmayı bile sevmiyorsun, makyaj dahi yapmıyorsun." diyor. Gülerek "Haklısın" diyorum, "İşte kadın olsaydın bu dediğime küserdin." diyor. Küssek bir türlü küsmesek bir türlü, yaranamadım gitti.

Köylü kızı

"Saçların çok uzun, uzun saç köylü kızı gibi gösteriyor insanı kestir bence" diyen iş arkadaşım, saçlarına benim saçlarım uzunluğunda kaynak yaptırmış. "Hani uzun saç köylü kızı gibi gösteriyordu insanı ne oldu?" diye sorduğumda ise, " Benim modern bir görüntüm var beni köylü kızı gibi göstermez" diye cevap verdi. Kalacak bir gün elimde ama ne zaman bilmiyorum. Sinir oluyorum, sinir...

Annesizlik

Ne zaman bir şeyden korksam "Anne!" diye çığlık atarak tepki veriyorum. Annesini hiç tanımayan, terk edilmiş bir çocuk olduğum halde neden "anne" dediğimi bir türlü anlayamıyorum. Kendime çok acıyorum...

Sesim güzel benim

Evin yolumun üstünde diye her gün benimle gelip gidiyorsun işe, inan rahatsız değilim. Ama neden şarkı söylemeye başladığım an radyoyu açıyorsun ki... Bırakacağım otobanın ortasında göreceksin gününü ama...