image description
uzunsaçlımüptezel
Erkek, 21, Kayseri

Aile

Terbiye vermenin kızıp dövmek olduğunu sanarak çocukluğumu yok eden, henüz ortaokuldayken yaşıtlarım sokaklarda oyunlar oynarken beni okuldan geriye zamanlarda çalışıp küçük işçi olmaya iten, tüm bunlara rağmen okul hayatımdaki başarıları takdir etmekten aciz olan, lisede arkadaşlarım üniversite kazanma hayali kurarken beni "Kazanınca acaba nerede kalacağım, ne yiyip içeceğim" gibi düşüncelerle başbaşa bırakıp sonucunu kazanılıp da gidilemeyen üniversiteyle bitiren, günde 2 paket sigara içirip kötü alışkanlıklar kazanmamı sağlayan ve son 1 yıldır yüzlerini görmediğim bir ailem var. Hayatım mı? Nefes alıp veriyorum, yaşıyorumdur herhalde.

image description
140Karakter
Erkek, 37, İstanbul

Az daha silecekti

Otobüs durağında bekliyorum ama tam durağın önüne park etmiş kocaman bir okul servis aracı var. Gelen otobüsü görmeyi bırak , otobüs gelse yanaşamayacak, belki bizi göremeden gidecekti. Uyarı mahiyetinde sileceklerini kaldırdım ve yola çıkarak otobüsü beklemeye başladım. 2 dakika geçmeden, karşı kaldırımdaki kasap dükkanından gelen şoför ile göz göze geldik, silecekleri indirdi, arabaya bindi ve gözlerimin içine bakarak oradan ayrıldı. Bilseydim kaldırır mıydım abi?

image description
yuvanka
Kadın, 30, Ankara

Ummadığım birinden

Hayatım boyunca önceliğim annem oldu. Her adımımda önce onu düşündüm. Onun sevdiği yemekler eğer o yanımda yoksa düğüm oldu boğazımda, İstanbul'da yaşadığım zamanlar onun parfümünü sıkmış kim varsa boynuna sarılasım geldi... Babasızlığımı bir gün bile hissettirmedi. Yeri geldi o benim çocuğum oldu, göğsüme dayadı başını ve verdi yükün bir kısmını, ben teselli ettim onu. Hastalıklı ama bir o kadar sağlam bir ilişkimiz var. Büyüdükçe insanların ebeveynlerini kaybettikten sonra hissettiklerini dinledim, onlarla birlikte ağladım... Geçmişe dönüp baktım ve şu an hayatta olan (binlerce şükür) annem için yıllarca ya ona bir şey olursa diye ağlayıp gecelerce uyuyamadığımı fark ettim. İnsanlar toprağa verdiği annesine ağlarken ben yanımdaki kanlı canlı annemin hayalimdeki ölümü için ağlamışım. Bugün okuduğum bir haberden sonra uzunca bir süre düşündüm. Angelina Jolie ''Çocuklarımın benim için asla endişelenmelerini istemiyorum'' demiş, en büyük korkusu buymuş... Daha el kadar çocuklarının ileride kendisi için üzülmesinden ölesiye korkarak, yanlarında hep rol yaparak yapay bir şekilde mi çocuk büyütmek daha doğru yoksa her acıyı birlikte yaşayıp omuz omuza yüreğini yüreğine dayayıp mı bilemedim... Benim için bu kadar önemli, bu kadar kusursuz annemi 28 yıldır ilk kez sorguladım, içim bir tuhaf...

image description
sevilmeyeninsan
Erkek, 19, Ankara

Hayatta ki şansım...

Bir kızla tanışmıştım herşey çok güzel gidiyordu. Kızdan hoşlanmaya başladım yeni tanışmamıza rağmen kızı mükemmel buluyordum. Neyse işte tabi kız çok güzel akıllı nasıl açılsam diye tahmin ediyordum ben hiç birşey demeden kız resmen düşüncelerimi okudu düşüncelerini okuyabilirmiyim dedi bende evet tabi ki dedim. Ama yanlışta olabilir dedi, sen beni kısa sürede tanımana rağmen beni arkadaşlıktan da öte görüyorsun dedi bende aynen dedim ve hatta bana karşı boş değilsin dedi ben şaşkınlıkla dinliyorum ağzım açık kıza bakıyorum bana çok düşünceli bir insansın dedi. Tabi bende seviniyorum bu iş olacak diye kız resmen ona karşı içimden geçenleri okuyordu bana bakarak gülümsüyordu ve en sonunda da benim sana ne hissettiğimi de düşünüyormusun dedi bende evet düşünüyorum dedim ve işte bende seni arkadaş olarak görüyorum demesiyle yıkıldım. Şuan aramız hiç iyi değil ve beni unuttu galiba. İşte buda benim hayatta ki şansım...