|
|
|
|
|
1 yıl 1 ay 20 gün önce gönderdi.
|
Bir alkış da kendisine çarpan arabanın altından jet hızıyla kalkıp, şoför kadınının yanında oturan erkeği yaka paça arabadan çıkarıp, "Ulan sen varken bu kadın neden kullanıyor bu arabayı!" diye bağıra bağıra, evire çevire döven abimize. Ehliyet erkeklerin tekelinde ya...
 7
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
faten,
Erkek
,
21
,
İstanbul
|
1 yıl 1 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Arkasından yaklaşıp ''Memleket neresi hemşerim?'' dediğim kişinin Türk olduğunu ne simasından, ne duruşundan ne de başka bir şeyden anladım. Güvenlik kameralarına bakarak saç taraması mı? Olur o kadar...
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
faten,
Erkek
,
21
,
İstanbul
|
1 yıl 1 ay 26 gün önce gönderdi.
|
Ah be minibüsçü abim, para sahte mi değil mi diye incelerken arabama arkadan vurursan, bunu bir de elindeki parayı incelemeye devam ederken anlatırsan ve elindeki para madeni 1YTL ise, nasıl gülmekten fırsat bulup da sana kızmamızı bekliyorsun ki.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 1 ay 28 gün önce gönderdi.
|
Eskiden ofisimiz bir apartmanın ikinci katındaydı. Bir gün balkonda otururken, karşı kaldırımdan bir teyzenin bizim balkona doğru bakarak "Napıyorsunuz, iyi misiniz?" diye seslendiğini duydum. "Elemanlardan birinin yakınıdır" diyerek kabalık olmasın diye "İyiyiz teyze sen nasılsın?" diye cevap verdim. Muhabbet ilk başlarda "Ben de iyiyim, sağol" , "Ee, napıyorsunuz?" , "N'apalım teyze, sabahladık dergiyi bitirdik." şeklinde devam ederken, bir süre sonra fark ettim ki benim söylediklerimle teyzenin söyledikleri birbirini tutmamaya başladı. O anda kafamda bir şimşek çaktı, yavaşça başımı kaldırıp üst katlara bakmamla, iki üst komşumuzun teyzeyle muhabbete harlı bir biçimde devam ettiğini gördüm. Eh be komşu, girsene sen evine, ben ne güzel teyzemle monoloğu yakalamışım, tamam akraban olabilir, başka gün ederdiniz sohbetinizi. Olmaz ki ama...
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 2 ay önce gönderdi.
|
İki yıl önce birinci sınıfları okutuyordum. Öğrencileri daha tam olarak tanımadığım okulun ilk günleriydi. Derste beslenme yapıyoruz. Öğrencilerin büyük çoğunluğu sandviç, meyve suyu, süt, elma vb. oluşan beslenmelerini peçetelerini de sererek sıralarına yaydılar. Güle oynaya yemek yiyen çocuklarımın arasında, en önde oturan bir çocuğumun ellerinin arasında gazete parçasına sarılmış bir şeyi evirip çevirdiğini gördüm. Yanına gittim ve elindeki gazeteyi açtığımda içinde çocuğun beslenmesi olduğunu gördüm. Ekmeğin köşesinden koparılmış içi boş bir parça... Evet içi bomboş bir ekmek köşesi. Yanında su bile yok. Çocuk gazetesini sıranın üzerine açtı ve ekmeğini kemirmeye başladı. Gözümün önüne sabah oğlumla yaptığım tartışma geldi. Ondan bir yaş büyük oğlum X marka süt olmazsa bundan sonra kahvaltısında asla ve asla süt içmeyeceğini söylemişti. Ben sınıf annesine para verip öğrencim için kantine sandviç yaptırmaya gönderdim. Biraz sonra sınıf annesi gelmeden çocuk yanıma geldi ve "Beslenmem bitti, tuvalete gidip ellerimi yıkayabilir miyim?" diye sordu. Evet beslenmesi bitmişti, yani içi boş olan ekmek köşesini kemirmeyi başarmıştı. Şimdi üçüncü sınıftayız onunla birlikte. Ben de her bayram ona ve iki kardeşine bayramlıklarını alıyorum. Okul ihtiyaçlarını karşılıyorum. Eline torbaları arkadaşları sınıftan çıktıktan sonra veriyorum. O an gözlerinde gördüğüm sevincin ve parıltının bana yaşattığı mutluluğu hiçbir şeye değişmem.
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|