|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2 gün 2 saat önce gönderdi.
|
Annemle babam boşanalı 11 yıl oluyor. Kendimi bildim bileli kardeşimle ikimizi anneannem büyüttü, onlardan ne maddi ne de manevi anlamda bir yakınlık gördük. İkisi de kendi aleminde oldu hep. Her türlü soğukluk ve uzaklıklarına rağmen ben hep onları arayıp sormaya, yakın olmaya çalıştım. Kardeşime annelik ettim, kendi anne babamızdan göremediğimiz ebeveyn sevgisini ben ona vermeye çalıştım. Bugün babamın doğumgünü ve onu arayıp hiç hak etmediği sevgi ve özlem dolu sözcükler söyledim. Görüşmek istediğimi belirttim. Ama o her zamanki buz gibi, mesafeli sesiyle işlerinin çok yoğun olduğunu söyleyerek aramızdaki kocaman duvara yeni bir tuğla daha ekledi. Ben elimden geleni yaptım, bu da onlara karşı olan son adımımdı. Bundan sonra hiçbir şekilde ne annemi ne de babamı, hayatıma ve kardeşimin hayatına sokmamaya yemin ettim. Lütfen ama lütfen çocuğuna içten bir sevgi ve şefkat veremeyecek, kendisinden başka kimseyi düşünmeyen insanlar anne-baba olmasın. Kendileri hayattayken bizler gibi çocukları öksüz yetim kalmasın. Çok mu zor bu?
 10
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 gün 3 saat önce gönderdi.
|
Elimi tutmak istiyor, çekiyorum; ortalık yerde ten temasından hoşlanmadığımı düşünüyor. Grupça çıktığımız bir akşam yemeği sonrası evime gelmek istiyor, reddediyorum; buna hazır olmadığımı farz ediyor. Arıyor, ancak bir işim yoksa açıyorum telefonunu; peşimden koşturduğumu sanıyor. Konuşmak istediğimde susturuyor, ona göre o reddedilemez bir erkek; naz yaptığımı düşünüyor. Her şeye mantıklı bir açıklaması var da, bir türlü en mantıklı olanı, yani onu sevmediğim hiç ama hiç aklına gelmiyor. Şaşıyorum.
15
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 gün 3 saat önce gönderdi.
|
6 yıldır Alzheimer hastası olan bir babam var. Ona her yemek yedirişimde, haplarını içirdiğimde, bezlerini değiştirip altını temizlediğimde, banyosunu yaptırıp tertemiz olduğunda, bayramlarda ve babalar gününde bütün aile elini öptüğümüzde, konuşamadığı için bana hiç cevap veremese bile onunla oturup sohbet ettiğimde, özellikle soğuk kış gecelerinde yumuşacık yatağına yatırıp yorganını ve battaniyesini sıkı sıkı üstüne örttüğümde çocukları tarafından sokağa atılmış, dövülmüş, eziyet görmüş, gördüğü kötü muamele sonucu hayatını kaybetmiş bütün anne babaların ruhlarının huzur bulduğunu düşünüyorum.
13
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 gün 4 saat önce gönderdi.
|
Müdürümün silahı yaklaşık bir aydır, bana teslim edilmiş halde çelik kasanın içinde duruyor. Kasayı her açışımda ya bir gün kullanmak zorunda kalırsam, ya durduğu yerde patlarsa ya da yanlışlıkla elim tetiğe değerse, ya müdürüm cinnet geçirir beni vurursa diye düşünmeden edemiyorum. Akıl sağlığımı kaybettim, hükümsüzdür.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
glase,
Erkek
,
38
,
İzmir
|
2 gün 4 saat önce gönderdi.
|
Dört sene önce aynı işyerinde çalıştığımız abimizi kanserden kaybettikten bir süre sonra, yağmurlu ve şimşekler çakan bir gece yolculuğunda rahmetli abimizin cep telefon numarasından bir çağrı aldığımı görünce nefesin kesilmiş ve beni yanına çağırdığını düşünerek tir tir titremiş, vaktin daha erken olduğunu düşünmüştüm. Meğerse karısı mevlid için bilgi verecekmiş ama titremekten zavallı kadıncağızla konuşamamıştım bile.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|