|
|
|
|
|
4 ay 26 gün önce gönderdi.
|
Hayat Bilgisi dersinde kitaptaki ''Tasarruf ile ilgili şarkı söyletiniz.'' yönergesini; ''Tasavvuf ile ilgili şarkı söyletiniz.'' biçiminde okuyup, üstelik de ''Sordum sarı çiçeğe...'' diyerek ilahiye başladığımdan beridir inanıyorum ben de aşık olduğuma... Yaa bir düşünür insan, Hayat Bilgisi, tasavvuf, akıl, fikir...
 8
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 26 gün önce gönderdi.
|
Pek sevgili kocacığımla eve gitmek için metroya binecektik. Fakat benim atak kocam "Dikkat kapılar kapanıyor!" anonsunu duyar duymaz koşarak kendini metroya attı. Duraktan uzaklaşırken de bana bakıp gülerek el salladı. Git kocacığım git sen, aman geç kalma. Evde ben bekliyorum ya...
11
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 26 gün önce gönderdi.
|
6 yaşındaydım annemle babam boşandığında. Annemi teyzemin evine bıraktığımızda bunun onu son görüşüm olacağını bilmiyordum. Hiç aramadı bizi. Hangi yaşta olursa olsun anneye olan ihtiyacın boşluğu vardı içimde. Nihayet anne olduğumda yaşıyor ama görmüyor olduğumu fark ettim. İki sene önce aradım, buldum annemi. Yılların hesabını sormadım. Her gün görüşürmüşüz gibi sarıldık. Kaybettiğim sadece zamandı. Artık annem, kızkardeşlerim hatta bir de yeğenim var. İnsanız, her şey için mazeretlerimiz var ama büyüdük artık, içimizdeki çocuk küsmeyi unuttu.
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 26 gün önce gönderdi.
|
İki yıl önceydi. Kardeşimle sudan bir sebepten ötürü büyük bir kavga etmiş ve on gün dargın kalmıştık. Dargınlığın onuncu günü, öğle vakti, bir alışveriş merkezinde, sevgilimle ettiğimiz kavganın stresini üzerimden atmak için alışveriş yapıyor bir yandan da akşam seminerde yapacağım konuşmanın metnini içimden tekrar ediyordum. O sırada telefon çaldı, arayan kardeşimdi. Yüzümü ekşiterek ve "Of, seni hiç çekemeyeceğim şimdi!" diye düşünerek telefonu açtım ve "Ne var, ne istiyorsun?" diye bağırdım açar açmaz. Kardeşim, cılız bir ses tonuyla "Abla kaza geçirdim, X Hastanesi'ne gel." diyerek telefonu kapattı. O andan itibaren benim için dünya durdu... Renkler, kokular, insanlar, her şey ama her şey, bir anda silindi zihnimden... Büyük bir korkuyla ve aceleyle, hastaneye doğru yola çıktım... Artık, ne akşam gideceğim seminerin, ne sevgilimin o gün arayıp aramayacağının ne de diğer dünya telâşlarının önemi vardı. O günden sonra kardeşim aradığında, telefonu, her seferinde gülümseyerek ve ağız dolusu "Canım" diyerek açıyorum. Bu satırları yazarken bile gözlerim doldu ve okuyan herkese de tavsiyemdir; lütfen sevdiklerinize, şu an ya da geciktirmeden, en kısa zamanda, onları sevdiğinizi söyleyin. Hayat bu, bir dakika sonra bile çok geç olabilir...
19
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|