|
|
|
|
|
|
|
7 yıl 6 ay 8 gün önce gönderdi.
|
Çocukken, babam içip içip gecenin bir yarısı eve gelir, annemi ve bizi uyandırıp evden kovardı. Yalınayak sokaklarda babamdan kaçtığımız çok olmuştur. Annem, "Çocuklar senden nefret edecekler" diye bağırırdı. Aybaşı geldiğinde annemin maaşını zorla alıp bütün paraları içkiye ve eğlenceye harcar, bizi hiç düşünmezdi. Bir kere olsun beni karşısına alıp konuşmadı veya dizine oturtup sevmedi. Beraber elde edilen ne varsa satıp yedi. Annem her şeye rağmen ona sadık kaldı ve kötü davranmadı. Kardeşim ve ben, sürekli yatılı okullarda büyüdük. Annem, bizi evdeki ortamdan uzaklaştırmak için her türlü fedakarlığı yaptı ve biz uzaktayken maddi-manevi yardımını esirgemedi. Fakat bu arada kalp hastası ve sigarakolik oldu. Her şeye rağmen, ben ve kardeşim kimsenin gösteremediği başarıları gösterip, çok iyi üniversiteleri bitirdik. Artık babamla telefonda dahi konuşmuyoruz. Şimdi iyi bir işim, kendi kendime geçindirebildiğim bir evim var. Ama bu olaylar ve babama olan kızgınlığım hala geçmiş değil. Babamdan doğan güvensizlikten dolayı, erkeklerle doğru düzgün bir ilişki kuramıyorum. Baba, senden nefret ediyorum! Ve burdan tüm babalara sesleniyorum: Lütfen çocuklarınızı sevin. Onlarla ilgilenin ve bunu gösterin.
 0
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 yıl 8 ay 19 gün önce gönderdi.
|
Bugün her günkü gibi okula otobüsle giderken sizin için ilginç, bizim için ise çok da ilginç olmayan bir olayla karşılaştım. Normal olarak otobüs yine tıka basa doluydu ve benden birkaç durak sonra bir kadin çocuğuyla otobüse bindi. Otobüse binen çocuk hastaydı ve kimse ona yer vermek için herhangi bir girişimde bulunmadı. Çocuk annesine dahi tutunmakta güçlük çekiyodu. Hemen önde, yanına 8-9 yaşlarında çocuğunu oturtmuş duyarsız bir anne, başka bir yerde, 19-20 yaşında küçük dağlari ben yarattım edasında genç bir kız ya da gayet sağlıklı bir bey hiçbiri kıpırdamıyordu. Çocuk daha fazla dayanamayıp yere oturdu, hala kimsenin umrunda değildi. Ben artık çocuğun bayılacağını tahmin edip, tıp öğrencisi de olduğum için, kafamda ilk yardım konularını toparlamaya başladım. En sonunda çocuk yere yığılınca (bayılma değil) yaşlı bir amca yer verdi. İnanabiliyor musunuz, onca insanın içinde geç de olsa sadece yaşlı bir amca. Ve hasta çocuğun annesi de onlara ders vererek iki kişilik oturma yerine çocuğunu kucağına alarak tek kişilik yere oturdu ve çocuğu kucağına alıp yanına birinin geçmesine izin verdi. Şunu anladım ki, birçok kültürde olmadığını söylediğimiz toplum anlayışı, artık bizde de yok. Onu da yok etmeyi başardık.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
8 yıl 1 ay 17 gün önce gönderdi.
|
Dindar bir aileye mensubum. Ama bana hiç bir zaman dini bir zorlamada bulunmadılar. Namaz felan kılmıyodum. Uzun zamandır bir ruhani boşluktaydım. Kaç kez intiharı düşünmüştüm. Bir gün Umreye gitmek nasip oldu. Artık namazlarımı kılıyorum. İşlerim rastgidiyor. Bu ruhani buhran sona erdi. Allah'a her konuda dua ediyorum. Para diyorum nasip ediyor. Kız diyorum, bütün kızlar gözlerimin içine bakıyor.Sonuc: Hem dünya, hem ahiret.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
kekik,
Erkek
,
20
,
İstanbul
|
8 yıl 2 ay 19 gün önce gönderdi.
|
Geçen yıl Ramazan'da oruç tutmak için sahura kalktık. Bu arada öğrenci evi tabi ki yemekleri kendimiz yapıyoruz. Bir arkadaş balık var onu kızartalım dedi. Ben de başladım balıkları unlayıp kızartmaya. Sabah kalktığımızda herkeste bir sancı... Neyse yemekten süphelenip arastırma yapmaya basladık. Sonra un denen o beyaz seyi ıslatıp bekledik. Bir baktık ki donmuş.O un değil alçıymış. Biz de bir güzel balıkları alçılayıp yemişiz...
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|