|
|
|
|
|
2 ay 22 gün önce gönderdi.
|
Boşanma işlemleri sırasında, çocukların mahkemeye çıkmaması; akıllarında olumsuz bir anı oluşmaması için özen gösterdik. Olayın hukuki olarak bittiğini öğrenen kızım bana küstü. Neymiş efendim o hiç hayatında mahkemeye gitmemiş, bir daha nasıl böyle bir fırsat bulup mahkemeyi, avukatı, hakimi görebilirmiş. Onu hiç mi düşünmemişim ben... Zaten evlenirken de yokmuş yanımızda, bari boşanırken olsaymış...
 6
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 22 gün önce gönderdi.
|
Televizyonlarda çıkan hayat kadınları ile ilgil film veya araştırma programlarında söylenen "klişe" lafa güler veya kızardım. "Bu işi istemeyerek yapıyorum". Ömrüm boyunca inanmadım ve mantıklı bulmadım. Fakat şimdi "zorla çalıştırılma" konusunda hayat kadınlarına en büyük destekçi sanırım ben olurum. Karımı, çocuğumu, evimi, arabamı ve işimi kaybettikten sonra mecburen baba ocağına döndüm ve olanlar oldu. Babam tarafından engellenip şehri terk edemiyorum, abimin bulduğu işte zorla çalıştırılıyorum, çıkmak istediğimde her türlü psikolojik baskıya uğruyorum, fabrikada abimin yapması gereken işleri yapıyorum, günde 12 saat bilgisayar başında çalıştığım halde akşamları bilgisayar işleri alarak bu saati 18'e yükseltiyor, itiraz ettiğimde ise baskı altına alınıyorum. Artık ümidim kalmadı ama birinin beni bu hayattan kurtarmasını bekliyor ve tüm hayat kadınlarından tekrar tekrar özür diyorum.
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Üç yaşındaki oğlum her sabah ben işe giderken bacaklarıma yapışıp gözyaşlarına boğularak "Anne benimle kal, gitme." diyor. Ben de bütün günü, sabahki manzarayı düşünerek vicdan azabı ile geçiriyorum. Bu sabah evden çıkarken aynı olay başlamıştı ki, birden "Bak oğlum, senin kadar bir çocuk annesini kaybetmiş. Şimdi o çocuğu bulmak için çıkacağım, onu annesine teslim edeceğim ve akşam erkenden eve geleceğim" dedim. Bizimki ağlamayı kesip kocaman gözlerle "Tamam anne git ve onu bul hemen" dedi ve beni öperek evden uğurladı. O acılı çığlık ve gözyaşlarının olmaması için, benim her sabah bir kahramanlık yapmak üzere evden çıkmam gerekiyormuş meğer. Süper kahraman geliyor, açılın!
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Bir süre önce kredi kartımı kaybettim, bankaya çalındığını bildirip yenisini çıkardım. Kışlıkları dolaba yerleştirirken, kaybettiğimi düşündüğüm kartı bir gömleğimin cebinde buldum. Kartı bir kenara koyup işime devam ederken; dünya tatlısı beş yaşındaki kızım, kaybolmasın diye kartı tekrar cüzdanıma koymuş! Akşam süpermarkete alışverişe gittik, ödeme sırasında kartımı uzattım, ben şifreyi girmek için beklerken kasiyer hanım telefonla konuştu. Sonrasında güvenliğin gelmesi otuz saniye, güvenlik odasına gidişimiz bir dakika, derdimi anlatıp oradan çıkmak yarım saat sürdü.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Annemle babam boşanalı 11 yıl oluyor. Kendimi bildim bileli kardeşimle ikimizi anneannem büyüttü, onlardan ne maddi ne de manevi anlamda bir yakınlık gördük. İkisi de kendi aleminde oldu hep. Her türlü soğukluk ve uzaklıklarına rağmen ben hep onları arayıp sormaya, yakın olmaya çalıştım. Kardeşime annelik ettim, kendi anne babamızdan göremediğimiz ebeveyn sevgisini ben ona vermeye çalıştım. Bugün babamın doğumgünü ve onu arayıp hiç hak etmediği sevgi ve özlem dolu sözcükler söyledim. Görüşmek istediğimi belirttim. Ama o her zamanki buz gibi, mesafeli sesiyle işlerinin çok yoğun olduğunu söyleyerek aramızdaki kocaman duvara yeni bir tuğla daha ekledi. Ben elimden geleni yaptım, bu da onlara karşı olan son adımımdı. Bundan sonra hiçbir şekilde ne annemi ne de babamı, hayatıma ve kardeşimin hayatına sokmamaya yemin ettim. Lütfen ama lütfen çocuğuna içten bir sevgi ve şefkat veremeyecek, kendisinden başka kimseyi düşünmeyen insanlar anne-baba olmasın. Kendileri hayattayken bizler gibi çocukları öksüz yetim kalmasın. Çok mu zor bu?
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 23 gün önce gönderdi.
|
6 yıldır Alzheimer hastası olan bir babam var. Ona her yemek yedirişimde, haplarını içirdiğimde, bezlerini değiştirip altını temizlediğimde, banyosunu yaptırıp tertemiz olduğunda, bayramlarda ve babalar gününde bütün aile elini öptüğümüzde, konuşamadığı için bana hiç cevap veremese bile onunla oturup sohbet ettiğimde, özellikle soğuk kış gecelerinde yumuşacık yatağına yatırıp yorganını ve battaniyesini sıkı sıkı üstüne örttüğümde çocukları tarafından sokağa atılmış, dövülmüş, eziyet görmüş, gördüğü kötü muamele sonucu hayatını kaybetmiş bütün anne babaların ruhlarının huzur bulduğunu düşünüyorum.
13
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 23 gün önce gönderdi.
|
O sıralar birlikte olduğum erkeğin yaşına göre ruh halim, davranışlarım ve yaşım değişiyor sanki... Kimi zaman kırk beş, kimi zaman on yedi-on sekiz oluyorum. Yalnız garip olan bir şey var ki; kırk beşlikle çıkarken on yedi, on yedilik çıtırla çıkarken kırk beş oluyorum. Ve onlar bu durumdan çok memnun olsa da, ben bu durumdan nefret ediyorum.
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
glase,
Erkek
,
38
,
İzmir
|
2 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Dört sene önce aynı işyerinde çalıştığımız abimizi kanserden kaybettikten bir süre sonra, yağmurlu ve şimşekler çakan bir gece yolculuğunda rahmetli abimizin cep telefon numarasından bir çağrı aldığımı görünce nefesin kesilmiş ve beni yanına çağırdığını düşünerek tir tir titremiş, vaktin daha erken olduğunu düşünmüştüm. Meğerse karısı mevlid için bilgi verecekmiş ama titremekten zavallı kadıncağızla konuşamamıştım bile.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|