|
|
|
|
|
4 ay 12 gün önce gönderdi.
|
Televizyonlarda çıkan hayat kadınları ile ilgil film veya araştırma programlarında söylenen "klişe" lafa güler veya kızardım. "Bu işi istemeyerek yapıyorum". Ömrüm boyunca inanmadım ve mantıklı bulmadım. Fakat şimdi "zorla çalıştırılma" konusunda hayat kadınlarına en büyük destekçi sanırım ben olurum. Karımı, çocuğumu, evimi, arabamı ve işimi kaybettikten sonra mecburen baba ocağına döndüm ve olanlar oldu. Babam tarafından engellenip şehri terk edemiyorum, abimin bulduğu işte zorla çalıştırılıyorum, çıkmak istediğimde her türlü psikolojik baskıya uğruyorum, fabrikada abimin yapması gereken işleri yapıyorum, günde 12 saat bilgisayar başında çalıştığım halde akşamları bilgisayar işleri alarak bu saati 18'e yükseltiyor, itiraz ettiğimde ise baskı altına alınıyorum. Artık ümidim kalmadı ama birinin beni bu hayattan kurtarmasını bekliyor ve tüm hayat kadınlarından tekrar tekrar özür diyorum.
 4
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|