|
|
|
|
|
5 ay 3 gün önce gönderdi.
|
Bir arkadaşım var; karısını ''İş yemeğim var'' diye kandırıp çapkınlık yaptığı her gece yanına bir diş sarımsak alıyor. Evine girmeden önce sarımsağı bir güzel yiyiyor. Sonuç olarak karısı her ne olursa olsun şüphelenmiyor. Hangi kadın leş gibi sarımsak kokan bir erkeğin kendisini aldattığını düşünür ki? Diyelim ki düşündü, sorumu değiştiriyorum o halde; Hangi kadın, leş gibi sarımsak kokan evli bir erkekle sevgili olan bir başka kadını kafasına takar ki?
 12
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 yıl 7 ay 26 gün önce gönderdi.
|
Sekiz yaşımdaydım. Mahallenin benden birkaç yaş büyük abileri beni hırsız polis oyununa kabul etmiyorlardı. Sebebi onlarinki gibi tahtadan, güzelce oyulup işlenmiş bir tabancaya sahip olmamam. Siz misiniz beni oyuna almayan? Eve gittim, babamın sandıkta sakladığı gerçek tabancayı alıp sokağa indim. "İşte benim de tabancam var, ben de oynayacağım" diye haykırdım. Mahallenin çocukları büyük bir panikle kaçışmaya başladı. Ortalıkta oyun oynayacak çocuk kalmadığında kendimi oyunun galibi ilan etmiştim. Akşam annemden yediğim dayağı saymazsak çocukluğumun en güzel günlerinden biriydi.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 yıl 8 ay 13 gün önce gönderdi.
|
Sene 1981. Bizim bakkaldan sakız çaldım. O yaşta ne vicdan varmış ki bende, köşedeki karakola gidip ilk gördüğüm polis amcaya "Polis amca ben sakız çaldım" diyerek hayatımın ilk itirafını yapmıştım. Polis ise kahkahayı basıp beni içeri almış, aynı şeyi diğer polislere de söylememi istemişti. Her duyan polis kahkahalara boğuluyor, yakındaki başka bir polisi yanına çağırıyor ve, "Bak amcası ne diyor bu ufaklık. Bir daha söyle bakalım" diye aynı cümleyi defalarca söyletiyordu. Bütün öğleden sonrasını karakolda çikolata yiyerek, gazoz içerek geçirmiştim.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 yıl 3 ay 18 gün önce gönderdi.
|
Sene 1981. Yedi yaşındayım. İki arkadaşımla beraber sigara içmeye karar verdik. Yoldan topladığımız izmaritleri içmek için iki sokak aşağı indik. İzmaritleri yakıp birkaç nefes çektikten sonra, sokağın bizden büyük abileri bizi görüp kovalamaya başladılar. Kaçışıp evlerimize gittik. Ertesi gün, öğleden sonra aynı arkadaşlarımla buluştum. Bana, dünkü abilerin bizi jandarmaya şikayet ettiklerini, jandarmaların gelip bizi aradıklarını ve bu ikisine on yüz biner sopa vurduğunu, jandarmanın da hala beni aradığını söylediler. O an hayata küstüm ve 3 gün dışarı çıkmadım. Sonra aynı arkadaşlar, jandarmanın yine gelip, bunları karakola götürerek köpeklerin olduğu bir odaya kitleyip, iki saat sonra serbest bıraktılarını söylediler. Ağlaya ağlaya eve gittim. O evden taşınana kadar, haftada bir gün dışarı çıktım ve ancak 1 yıl sonra kendi kendime, "Yaaa, bunlar beni herhalde kandırdılar yahu" dedim.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 yıl 3 ay 24 gün önce gönderdi.
|
Sene 1985. 11 yaşındayım. İlkokulu yeni bitirmişim. Yaz tatili. Hava çok sıcak. Annem hasta, yatıyor. Ablam, anneme serinlemesi için kolonya getirdi. Ben de istedim. Her yerime, özellikle de koltuk altlarıma epeyce döktüm. Bu arada tişörtüm de kolonyaya bulanmıştı. Sonra öbür odaya gidip oynamaya başladım. Birden gözüme, misafire ikram ettiğimiz sigaraların yanındaki kibrit kutusu ilişti. Kibritten bir çöp çıkarıp yaktım. O sırada parlayan kibrit tişörtümle temas etti. Birden alev aldım ve Fatih Sultan Mehmet'in İstanbul surlarına attığı ateş güllelerinden biri gibi oldum. Bağıra bağıra lavaboya koştum. Koridorda temizlik yapan ablam, önünden kardeşinin yanarak geçtiğini görünce şiddetli bir çığlık attı. Musluğu açıp kendimi söndürürken, hasta annem de olay mahalline gelmişti. Ama hiç acı hissetmiyordum. Üstümü söndürüp arkamı döndüğümde, ablam ve annem aynı anda "Koltukaltın, koltukaltın" diye tepinmeye başladı. Bir baktım ki, sağ koltukaltım hala yanıyor! Suyu açıp söndürdüm. Tişört paramparça olmuştu. Çıkarttığımızda göğsümde ve karnımda hafif kızarıklıklar, koltukaltımda ise yanık derinin siyah artıkları vardı. 10 dakika sonra, hayatımdaki en büyük acıyla kıvranmaya başladım. Tedavim 3 ay sürdü. Koltukaltım haricinde, hiç bir yerimde iz kalmadı. Her zaman, "Ulan keşke önce koltukaltımı söndürseydim" demişimdir.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|