|
|
|
|
|
9 ay 6 gün önce gönderdi.
|
Lenf kanseriyim, yeneceğim ben bu hastalığı dedim daima. Benim için tedavisi uzun süren grip gibiydi; öyle gördüm. 4 kol, 10 bacak neyim varsa sarıldım hayata. 5 gün önce öğrendim ki hastalık kötüleşiyor ve az bir zamanım kalmış. Çevremdeki herkes acıyarak bakıyor yüzüme. Hepsi sahte gülücükler atıyor. Oysa onlar da, ben de biliyoruz gerçeği. Artık bırakın ne isterse, nasıl yaşamak isterse öyle yaşasın demişler doktorlarım. Özgürüm şimdi. Hastaneden çıkarsam ağrılarıma dayanamayacağım için, her gün morfin vurulmak zorunda olduğum için bırakın da ne istersem yapayım diyemediğim bir özgürlükteyim şimdi. Tek dünyam hastane yatağımı paylaştığım laptopum. Ve onun içinde can sıkıntısından girilen bir arkadaşlık sitesinde tanıştığım Derya. O kadar sevgi dolu, o kadar içten ve samimi ki... Ona beni sever misin? Ben sana aşık olmak üzereyim bile diyemiyorum. Artık ne yaşamak istersem yaşabileceğim bir özgürlüğe sahibim yani anlayacağınız. Sigara ve alkol bile serbest. Ama yaşamak yasak. Aşk yasak bana. Ve bu hastane odasından çıkamamak. Keşke ötenazi denen şey yasal olsaydı.
 28
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|