26 Mayıs 2012 Cumartesi
|
|
|
|
gift,
Kadın
,
38
,
İstanbul
|
1 yıl 10 ay 21 gün önce gönderdi.
|
birben33'e atfen. Arkadaşlarım hazırladıkları evrak ve yazılı kağıtlarını önce bana gösterirler. İmla hatası, ifade düşüklüğü, yazım ya da puanlama hatası varsa anında görürüm. "Ne kadar dikkatlisin." derler. Yok canım dikkatten değil; annemin yıllarca bizi, yaptığımız her şeyi, tanıştığımız her insanı ve onun her davranışını kıyasıya eleştirmesindendir. Bardağın boş kısmını görmeye programlıyım ben.
 0
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 10 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Aile içinde oturmuş sohbet ederken, gözüme çok sevimli geldiği anlardan birinde sevgiyle sarılıp alnından öptüm, o da gülümseyerek memnuniyetini ifade etti. Öptüğüm canım kocamdı, sevgimin tezahürü olan davranışımı anlamsız bulduğunu belli eder bir ses tonuyla ''Ne öpüyorsun kelli felli adamı?!'' diyen de onun öz annesi.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 10 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Önce yurtdışından üniversite sınavı için arkadaşımın kızı geldi. Terminalden aldım, sınav yerini gösterdim. Ertesi günü sabah sınava götürdüm, sınav bitiminde aldım. Akşama yine terminale götürdüm, yolcu ettim. İki gün sonra yeğenim bir arkadaşı için rica etti, kabul ettim. Arkadaşı sınav için Ankara'ya geldi. Aynı şekilde onu da karşıladım. Sınav yerini gösterdim, sabah erkenden sınava götürdüm. Eksik evraklar nedeniyle süre uzadı. Üç gün misafir ettim. Her iki genç de (biri kız, diğeri erkekti) beni yeteri kadar tanımamalarına rağmen, bende kaldıkları süre zarfında benimle mutfağa girdiler, yemek hazırlanmasına, sofraya yardım ettiler. Olan vakitlerde gezmelere gittik. Onlarla çok keyifli vakit geçirdim. Bütün bunları yaparken onları yetiştiren annelerine öyle gıpta ettim ki, anlatamam. İtiraf ediyorum, hayatımı planlamak konusunda hata etmişim. Koca adına bahtıma ne çıkarsa çıksın, erken yaşta evlenip çocuk sahibi olmalıymıştım. Balzac haklıymış; şefkatlı bir kadın kalbinde çocuk, aşkın yerini tutabilirmiş gerçekten.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 10 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Babamın bir lafı vardır, "Oğlum, evlenince işten eve koşarak mı gideceksin yoksa ayağın geri geri mi gidecek? Ona göre seç evlen." derdi. Evleneli 14 ay oldu. Öğle tatillerinde de eve koşarak geliyorum. Abarttım mı ne?
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 10 ay 24 gün önce gönderdi.
|
Ne zaman bakkalda küçük bir çocuk görsem, mutlaka o an cebimdeki para durumuma göre bakkaldan bir şey alıp veririm. Bu bazen bir çikolata, bazen bir şeker, bazen bir bisküvi, bazen de sakız olur. Neden biliyor musunuz? Ben çok küçükken, henüz okula bile gitmiyorken bakkala gönderildiğim bir gün, sanıyorum ki benim bugünkü yaşlarımda bir abla bana bir çikolata almıştı. Herhalde o gün, o çikolatalara çok özenmiş olacağım ki; ne o ablanın bana verdiği çikolatayı, ne de tadını hala unutamadım. Belki bakkalda karşılaştığım çocukların da özendiği şeyler vardır ve belki onlar da beni unutmazlar.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 10 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Sabahları önce karımı, sonra da beni banyodan çıkarken gören kızım soruyor: "Neden ikiniz de banyo yaptınız?" Cevap hazır: "Hava sıcak, terliyoruz kızım." Yalan da değil, ne terler döküyoruz sesimiz çıkmasın, çocuklar uyanmasın diye.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 11 ay 5 gün önce gönderdi.
|
Bir gün gelip de çocuklarıma, mısırın aslında pişirildiğinde patlayan bir yiyecek, yumurtanın likit halde litrelik kutularda değil de kendi kabuğunda saklanan ve satılan bir tavuk mamülü ve tavukların da entegre tesislerde değil de, köylerde doğal ortamlarında yetişen bir canlı olduğunu anlatmak zorunda kalacağımı düşünüp tedirgin oluyorum... Ve gelecek nesiller adına üzülüyorum.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 11 ay 6 gün önce gönderdi.
|
Geçen akşam Kadıköy'den eve dönmek üzere otobüse bindim. Yakındaki bir durakta ikinci sırada yolcu alan otobüsümüz, birinci sırada yer alanın aniden yola çıkmasıyla çok sert fren yapmak zorunda kaldı. Yere yuvarlananlar, koltuktan düşenler faslından sonra, birkaç durak boyunca sürücüye suçu olmadığı halde tepkiler yükseldi. Bunun üzerine sürücümüz "Sürmüyorum lan!" diyerek otobüsü yolun ortasında bırakarak terketti. Sonrası; otobüsten inip kaldırımda oturan sürücüyü teselli eden yolcular, özür dileyen şikayetçiler, sigara ikram edip "Hadi, sen olmadan nasıl gideceğiz?" diyen gençler ve nazı bırakıp "Tamam hadi gidelim." diyen sürücümüz... Alem milletiz vesselam!
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 11 ay 6 gün önce gönderdi.
|
Birkaç hafta önce perşembe akşamı "Kurtlar Vadisi Pusu" dizisinin sezon finalini izliyoruz. Dizinin son sahneleri, heyecan dorukta. Polat, karısı Ebru'yu kurtarmak için İskender'in evine gidiyor. Ebru'nun bir arabada kucağında çocuğuyla kendisine doğru baktığını görüyor. O an evin içinde müthiş bir sessizlik ve heyecan. Gözüm bir an dört yaşındaki yeğenime kayıyor. Yeğenim de herkes gibi dikkat kesilmiş ekrana bakıyor. Sonra Polat otomobile iyice yaklaştığı anda otomobil patlatılıyor. Alevlerin arasında Ebru can verirken evin içindeki sessizliği küçük yeğenimin feryadı bozuyor. "Üfleeee, üfleeee Polat Abiiiii üfleeeee!" ve biz dizinin en dramatik sahnesinde kahkalarla yarılıyoruz.
1
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 11 ay 11 gün önce gönderdi.
|
Ümitliydik bu kez. Her şey doktor kontrolünde iyi gidiyordu. İlk 3 ay sürekli yatmam gerekse de, hepsi tatlı zorluklardı. Malum siteden bir kız beni ekledi sonra. Önemli bir şey söyleyeceğini ifade etti. Kabul ettim ve ne söyleyeceğini sordum. Bir hafta öncesine dek, kocamla aralarındaki tüm yazışmaları tek tek saklamış bir gün terk edildiğinde bana göndermek için. Nasıl bir ruh hali ise, biriktirmiş onları sırf bunun için. Birkaç tane de fotoğraf vardı. Okudukça bir şeyler koptu yüreğimden. Fotoğrafları gördükçe gözyaşlarım bana asi, aktı gitti kendi kendilerine. O ağlamak falan değildi. O, üzülmek falan değildi. Hücrelerime dek ateş gibiydim sanki. O saat içinde karnımda bir sancı başladı. Kapattım her şeyi, doktor çağırdım ama olmadı. Sakin olmaya çalışsam da olamadım. Bebeğimi kaybettim, bir hafta önce, yine, 3. kez. Şu anki durum; kocam -belki de suçlu hissettiğinden- üstüme titriyor, bense ağlamıyorum artık. Çok çabuk atlatmış görünüyorum ama geceleri zar zor uyuduğuma, "yavrum" diye sayıklarken uyandığıma kendim tanık olmasam, bu sükunetime ben de inanacağım. Şoku atlatıp bedenim ve beynimdeki uyuşukluk geçince ne yapacağıma karar vereceğim artık...
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|