|
|
|
|
|
1 yıl 19 gün önce gönderdi.
|
4,5 aylık bebeğimi düşürüp ölümden dönmüş bir vaziyette evime geldiğimde evime gelip, "Hamileyim!" dedin ve henüz 2 yaşında bile olmayan kızına sarılıp, "Annecim de de bir teyzen görsün. Sarıl annene, canım de aşkım de yavrum. İyi ki doğurmuşum seni; doğuramayanlara nispet!" dedin. "Ne yaparsın; artık şansına küs. Uğraşıyorsun, olmuyor. Bu kaçıncı? Anne olamayacaksın anlaşılan." dedin. Yutkundum. "Git!" diyemedim. o halimle kendimi dışarı zor attım. Neden yaptın bunu hala anlamış değilim. Unutmadım, unutamıyorum. Sen benim en yakın dostumdun...
 14
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|