08 Ekim 2008 Çarşamba
|
|
|
|
|
|
3 ay 27 gün önce gönderdi.
|
10 yıl önce ayrıldığım sevgilimi ne yazık ki hala unutamadım. Defalarca ona mektup yazdım. Her seferinde de vermekten vazgeçtim, sakladım. Sonra bir daha, bir daha... Her seferinde üzerine yeni satırlar ekleyerek bir önceki mektupla beraber yeni bir zarfa koydum. Şu an iç içe geçmiş sekiz zarf var. O evlendi. İlk beş yılda iki çocuk sahibi oldu. Arasıra aradım, hatrını sordum. Bayramlaştım. Doğum günlerini kutladım sanki eski bir dost gibi... Ama hiç aşkımdan bahsetmedim, hiç rahatsız etmedim. Kocasından ne kadar memnun olduğundan söz ettikçe içim kan ağladı. "Aman aman, Allah mesut etsin." demekle kan kustum kızılcık şerbeti diye. Geçenlerde bir kaza geçirdiğimde 10 yıldır iş çantamdan ayrmadığım sekiz mektup aklıma geldi. Ya o kazada paramparça olsaydım, eşyalarım yollara saçılsaydı? Ben o satırlarda yazanları kendisine söylemeden ölürsem gözüm açık gider diye dokuzuncu ve son mektubumu da yazarak evinin posta kutusuna attım, cep telefonuna da zarfı alması için mesaj bıraktım. Ertesi gün aldığım cevap "Ben de seni çok seviyorum ama..." oldu. Keşke öyle olmasaydı, keşke aşkım karşılıksız olsaydı. O zaman kendimi avutmam daha kolay olurdu. Şimdi bu devirde böylesine bir aşkı tadıp, karşılığını da görüp birlikte olamamak çok acı veriyor. Yaşasam ne, yaşamasam ne? İşim iyi olsa, iyi para kazansam ne, kazanmasam ne? Ne için yaşıyoruz?
 15
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Kundaktayken; annem üzerimde duran bir akrep bulmuş, ama akrep bana zarar vermemiş. 5 yaşında; havuza düşmüşüm, yaklaşık 5 dakika sonra farkedip çıkarmışlar. 16 yaşında; ayağımın dibinden yaklaşık 100 km hızla bir araba geçip, beni sadece serinletti. 17 yaşında; içinde sadece ben ve servis şoförümüzün olduğu minibüs, ben indikten hemen sonra kaza yaptı ve şoför öldü. 18 yaşında; ağır, ölümcül bir hastalıktan ölecek diye beklerlerken, ben doktorların şaşkın bakışları arasında iyileştim. 26 yaşında; bir kazadan dolayı çok kan kaybettim, bayılmışım ama ölmedim. Dokuz canlıyım galiba....
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Liseye giderken, neredeyse birlikte büyüdüğümüz bir kedim vardı, ismi Osman'dı. Sarı-beyaz tüyleri vardı ve çok güzel bir kediydi. 12 Eylül'den bir süre sonra, ben siyasi şubeye girdiğimde uzun süre herkesle bağlantım kesildi ve ben de herkes gibi işkenceden payımı aldım. İşkence yapanların; bazen gülmek için, koridorda dolaşan bir kediye dahi elektrik verdiklerini görünce içimden geçenleri bir ben bilirim. Annemi ilk gördüğümde Osman'ı sordum. Sadece "İyi" dedi ve konuyu değiştirdi. Konuşmaları dinleyenler, gözlerim bağlı bir şekilde beni bir odaya alarak dayak atmaya başladılar. "Kim lan bu Osman, örgüt liderin mi? Çabuk adresini ver!" diye sorguya çekmeye başladılar. "Osman benim kedim" demedim, sadece sustum. Sonra cezaevi süreci derken, nihayet tahliye oldum. Hemen Osman'ı aradı gözlerim. Annem sonunda gerçeği açıklamak zorunda kaldı. Günlerce beni aramış Osman. Anneme soran gözlerle bakmış, annemin her gün ağladığını ve beni hala ortalarda göremeyince birşeylerin yolunda gitmediğini anlamış. Ve merdiven altına yerleşerek, günlerce ağlama sesleri çıkararak, hiçbirşey yemeden ölene kadar orada kalmış. Osman intihar etmiş. Suçluluk duygusu, acı ve çaresizlik içinde günlerce uyuyamadım. Bir daha hiç bir kediye yaklaşmadım, sevmedim. Özür dilerim Osman...
13
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Bir çok insan bankalara gelip paralarını nerelere yatırmaları gerektiğini size danışır. Siz de güncel ekonomik verileri değerlendiren etkili bir konuşma yapıp, buna uygun şekilde yatırımlarına yön verirsiniz. Bilmezler ki, topladığınız artistik puanların ardında, aslında sizin değerlendirmelerinize yön veren güncel ekonomik verilerden çok bankanın pazarlama departmanının banka ihtiyaçlarına göre size satmanızı söylediği yatırım aracıdır. Kendi paranızı farklı bir yatırım aracına yatırırken duyduğunuz vicdan azabı da tabii ki paha biçilemez...
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Yaklaşık 4 yıllık evliyiz ve tıbbi nedenlerden dolayı çocuk sahibi olamayacağımız maalesef kesinleşti, sorun benimle ilgili. Bundan sonra kocamın bana olan bakışında bir değişiklik olup olmayacağını merak ediyorum. Şu sıralar, olaylar taze olduğu ve ben depresyonda olduğum için gayet iyi ve nazik davranıyor. Doğurgalığı olmayan bir kadın yarım kadın mıdır? Bir arkadaşım bana sorsa, onu avutmak adına; "Saçmalama, olur mu öyle şey? Kendine haksızlık etme, sen gerçek bir kadınsın hem de tüm güzelliğinle..." der ve onun kendini iyi hissetmesini sağlardım. Ama şimdi aynı durumda ben varım. Ne yapacağımı bilmiyorum, bundan sonra bana nasıl davranılacağını tahmin edemiyorum.
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Şimdiye kadar elde ettiğim hiç bir başarı, geçen gün sevgilimin beni en yakın arkadaşlarından biriyle tanıştırırken adımı söylemek yerine "işte hayatımın kadını" sıfatını kullandığı an ki kadar koltuklarımı kabartmamıştı. Kendimi kazanılan büyük bir zaferin kahramanı gibi hissettim.
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Lisede okurken; okulun sokağında, köşede bir pideci vardı. Mahalle arasında, sıradan bir yerdi. Okul harçlıklarımızı biriktirip, arada sırada arkadaşlarla birlikte orada pide yerdik. Aradan 24 sene geçti. O zaman yediğim pidelerin tadını, gittiğim çok ünlü pidecilerde bile bulamadım. Arayışım inatla devam etti, fakat bulamadım. Hırs yaptım, hala açık olan o okul köşesindeki pideciye tekrar tekrar gittim. Ama nafile... 24 sene önceki tadı yine bulamadım. O pidelerin tadı; yaşadığımız okul ortamı, arkadaş ortamı ve gençlikten kaynaklanıyormuş. Bunu geç de olsa anlamış oldum.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Annemle birlikte kuafördeyiz. Telefonum çalıyor ve elimi sudan çıkarıp cevap veriyorum. Arayan kardeşim. Ben hemen manikürü yarıda kesip, fönü bitmemiş saçlarımı toplayarak bir telaşla eve gitmem gerektiğini söyleyip arkama bile bakmadan kapıya yöneliyorum. Önce kuaförümün "Nereye gidiyorsun, kötü bir şey mi oldu?" sorusunu, ardından annemin "Kötü bir şey olmuştur tabii ki, kesin filosuna saldırmışlardır da, kardeşi karşı koyamamıştır, filosu vurulmadan eve yetişmeye çalışıyordur. Elalemin kızları internette chat yapar, benimkiler savaşıyorlar." diyen cevabını duydum. Tamam anne mesajı aldım ben. Şu evreni bir kurtarayım, söz veriyorum evimin kadını çocuklarımın anası olacağım.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|