05 Temmuz 2008 Cumartesi
|
|
|
|
|
|
2 ay 6 gün önce gönderdi.
|
Çocukluğumda taciz de gördüm, şiddet de… Ailemin ekonomik sorunları her zaman had safhada oldu. Eve haciz memurlarının biri gelir, öbürü giderdi. Büyüdüm aşık oldum, aşk acısını sonuna kadar yaşadım. İlk aşkımın, arkadaşının aşkıydım; doya doya aşkıma hiç sarılamadım. İlk işimden kovuldum. İlgilendiğim bir davadan ötürü ölüm tehditleri aldım. İki yıl çift silahla, korumayla dolaştım. Depresyonun en uç noktasını yaşadım, yıllarca terapi gördüm. Kocamdan ayrıldım. Bütün bunlara rağmen bir kez olsun, tek bir kez bile intiharı düşünmedim. Çünkü “Ümitsizliklerin bittiği yerde, yeni yeni ümitler filizlenir.” sözüne hep inandım. Her doğan gün, yeni bir başlangıç, yeni bir ümittir. Doğan güne selam olsun…
 19
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 21 gün önce gönderdi.
|
Hayatımla ilgili önemli kararlar vermek adına ve de düşünmek için, bulunduğum şehirden uzaklaşıp en sevdiğim, en güzel anılarımı yaşadığım başka bir şehre bir-iki gün tatil yapma amacıyla gittim. Bulduğum en güzel otelin, bir odasına yerleştim. Fena susamıştım... Mini bara içecek bulma umuduyla bakarken, mini barda Milka M-Joy'u gördüm... Hiçbir iletişim aracını kullanmak istemediğimden, internetten de uzak kalacaktım. Milka M-Joy'u görmek, bana çok sevdiğim itiraf.com'u hatırlattı... Milka M-Joy'un muhteşem tadı damağımdayken, kampanyaya katılır ve sonuçta kazanırsam, nasıl bir macera yaşamak isteyeceğimi düşündüm... İlk aklıma gelen, artistik patinaj şampiyonalarını yerinde ve canlı olarak izlemekti... Diğer hayallerime gelince... Atlantik'te yunuslarla yüzmeyi düşledim örneğin... 1990 Dünya Kupası maçlarını izlediğimden beri hayalim olan, o Dünya Kupası'na ev sahipliği yapan İtalya'da, önemli bir İtalyan futbol takımının maçını stadyumdan izlemek de hoş olurdu… Büyük Kanyon’a paraşütle atlamayı düşünmek bile heyecanlanmama yetti… Heidi'nin memleketi Alp Dağları'na tırmanmak nasıl bir mutluluk hissettirirdi kim bilir? Hayallere dalmışken susuzluğumu unuttum... Kampanyaya katıldım, eğer kazanırsam bu siteden bazı kişileri benimle maceraya katılmak üzere davet edeceğim ben de... affried, mmmindachi, miaji, open-youreyes, sevimli.dede, emelim100, yaylaçiçeği, medyume, adrenalinimben, marconi, beni_mi_bulur, alçakgabari ve tabii ki editörlerimizi davet edeceğim. Kabul edenlerin sayısı ikiyi geçerse, isimler arasında kura çekeceğim… Kendime iyi şanslar diliyorum haliyle!
12
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 2 gün önce gönderdi.
|
Deliler gibi sevdim seni. Yokluğunda nefes alamayacak, hücrelerini hücrelerimde hapsetmek isteyecek kadar. Hayat toz pembeydi. Bir sen vardın yeryüzünde, bir ben bir de aşkımız. Hiçbir şey seni benden, beni senden alamazdı, alamamalıydı. Doktordan döndüğünde sen raporuna göz atana kadar da hayatımın ekseniydin. Çocuk dahi istemiyorduk, sadece "biz" olmalıydık aşkımızın merkezinde. Hıçkırıklarla raporu okuduğumuzda, yıkılabilecek ne varsa yıkılmıştı hayatımda. Sen, aslanım, sen, tek sevdiğim, yıkılıyordun parça parça. Günlerce ağlaştık "biz"e vurulan bu darbeye. Günlerce sarıldık bizi koparmak isteyen bu illete nispet. Çıkar yol aradım göz yaşlarıma hakim olarak. Buldum sonunda. Madem seninle uzun bir hayat süremeyecektim, sen artık hayatımda yokken, "senden" bir parça ile katlanabilirdim belki yokluğuna. Çocuğunu doğurmak istiyordum. "Biz"den bir canı. Aşkımızın imzasını atmak istiyordum. Değil mi ki, doktorlar sana "Çocuğunuz olsaydı, onu kucağınıza alamazdınız 3-5 sene sonra..." demişlerdi. Ben seni pamuklara sarıp bakacaktım. Hem sana, hem yavrumuza. İyi ki, o kararı alabilecek kadar gençmişim, iyi ki, o kararın arkasında durabilecek kadar "ben"mişim. Bugün, aradan geçen 13 sene sonra, ardıma baktığımda, hayatımda verdiğim en güzel iki karardan biridir yavrumuz. Diğeri, senin olmak kararı. Bugün, yavrumuzun varlığında, tüm olumsuzluklarına karşın raporun, sen hala hayatımdasın ya, sen yavrumuzun büyüyüp serpilmesine tanıksın ya, sen sana olan aşkımı ve tutkumu hala çözemedin ya... Canın sağolsun, benimle kal yeter.
29
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 6 gün önce gönderdi.
|
Hukuk fakültesi birinci sınıf öğrencisiyken, hakkında açılan davayı takip etmem için bana ricada bulunan (!) fütursuz bir teyzem; on yıllık, pek çok yerde seminerler vermiş başarılı bir hukukçu olmama rağmen, hâlâ dilekçe yazması gerektiğinde yardım almak için bana değil, ailemizin çok bilmişi ve mesleği mühendislik olan amcama müracaat eden, aymaz bir annem var…
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 9 gün önce gönderdi.
|
İki yıl önceydi. Kardeşimle sudan bir sebepten ötürü büyük bir kavga etmiş ve on gün dargın kalmıştık. Dargınlığın onuncu günü, öğle vakti, bir alışveriş merkezinde, sevgilimle ettiğimiz kavganın stresini üzerimden atmak için alışveriş yapıyor bir yandan da akşam seminerde yapacağım konuşmanın metnini içimden tekrar ediyordum. O sırada telefon çaldı, arayan kardeşimdi. Yüzümü ekşiterek ve "Of, seni hiç çekemeyeceğim şimdi!" diye düşünerek telefonu açtım ve "Ne var, ne istiyorsun?" diye bağırdım açar açmaz. Kardeşim, cılız bir ses tonuyla "Abla kaza geçirdim, X Hastanesi'ne gel." diyerek telefonu kapattı. O andan itibaren benim için dünya durdu... Renkler, kokular, insanlar, her şey ama her şey, bir anda silindi zihnimden... Büyük bir korkuyla ve aceleyle, hastaneye doğru yola çıktım... Artık, ne akşam gideceğim seminerin, ne sevgilimin o gün arayıp aramayacağının ne de diğer dünya telâşlarının önemi vardı. O günden sonra kardeşim aradığında, telefonu, her seferinde gülümseyerek ve ağız dolusu "Canım" diyerek açıyorum. Bu satırları yazarken bile gözlerim doldu ve okuyan herkese de tavsiyemdir; lütfen sevdiklerinize, şu an ya da geciktirmeden, en kısa zamanda, onları sevdiğinizi söyleyin. Hayat bu, bir dakika sonra bile çok geç olabilir...
19
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 11 gün önce gönderdi.
|
"Diriliş isimli kitabı okudun mu?" diye sordu. "Tolstoy’un en sevdiğim romanıdır." diye yanıt verdim. "Cahil, ben ondan bahsetmiyorum, Turgut Özakman’ın son kitabından bahsediyorum!" dedi. E ne diyeyim ben şimdi?
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 13 gün önce gönderdi.
|
Dayak yedikten beş dakika sonra makyajımı yapıp hiçbir şey yokmuş gibi davranmayı da başardım ya; kendimde müthiş bir gelişme görüyorum. Bir hayvanla yaptığım ortak yaşama kararı bana daha neleri gösterecek bilmiyorum. Ağlamaya üşeniyorum artık.
23
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|