06 Temmuz 2008 Pazar
|
|
|
|
|
|
3 ay 3 gün önce gönderdi.
|
Deliler gibi sevdim seni. Yokluğunda nefes alamayacak, hücrelerini hücrelerimde hapsetmek isteyecek kadar. Hayat toz pembeydi. Bir sen vardın yeryüzünde, bir ben bir de aşkımız. Hiçbir şey seni benden, beni senden alamazdı, alamamalıydı. Doktordan döndüğünde sen raporuna göz atana kadar da hayatımın ekseniydin. Çocuk dahi istemiyorduk, sadece "biz" olmalıydık aşkımızın merkezinde. Hıçkırıklarla raporu okuduğumuzda, yıkılabilecek ne varsa yıkılmıştı hayatımda. Sen, aslanım, sen, tek sevdiğim, yıkılıyordun parça parça. Günlerce ağlaştık "biz"e vurulan bu darbeye. Günlerce sarıldık bizi koparmak isteyen bu illete nispet. Çıkar yol aradım göz yaşlarıma hakim olarak. Buldum sonunda. Madem seninle uzun bir hayat süremeyecektim, sen artık hayatımda yokken, "senden" bir parça ile katlanabilirdim belki yokluğuna. Çocuğunu doğurmak istiyordum. "Biz"den bir canı. Aşkımızın imzasını atmak istiyordum. Değil mi ki, doktorlar sana "Çocuğunuz olsaydı, onu kucağınıza alamazdınız 3-5 sene sonra..." demişlerdi. Ben seni pamuklara sarıp bakacaktım. Hem sana, hem yavrumuza. İyi ki, o kararı alabilecek kadar gençmişim, iyi ki, o kararın arkasında durabilecek kadar "ben"mişim. Bugün, aradan geçen 13 sene sonra, ardıma baktığımda, hayatımda verdiğim en güzel iki karardan biridir yavrumuz. Diğeri, senin olmak kararı. Bugün, yavrumuzun varlığında, tüm olumsuzluklarına karşın raporun, sen hala hayatımdasın ya, sen yavrumuzun büyüyüp serpilmesine tanıksın ya, sen sana olan aşkımı ve tutkumu hala çözemedin ya... Canın sağolsun, benimle kal yeter.
 29
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 10 gün önce gönderdi.
|
6 yaşındaydım annemle babam boşandığında. Annemi teyzemin evine bıraktığımızda bunun onu son görüşüm olacağını bilmiyordum. Hiç aramadı bizi. Hangi yaşta olursa olsun anneye olan ihtiyacın boşluğu vardı içimde. Nihayet anne olduğumda yaşıyor ama görmüyor olduğumu fark ettim. İki sene önce aradım, buldum annemi. Yılların hesabını sormadım. Her gün görüşürmüşüz gibi sarıldık. Kaybettiğim sadece zamandı. Artık annem, kızkardeşlerim hatta bir de yeğenim var. İnsanız, her şey için mazeretlerimiz var ama büyüdük artık, içimizdeki çocuk küsmeyi unuttu.
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
kinin,
Kadın
,
31
,
Ankara
|
8 ay 2 gün önce gönderdi.
|
Geçen sene nisan ayıydı. Günlük koşturmamızı bitirmiş biralarımızı almış balkonda keyif yapıyorduk. Gözlerimin içine baktı. Sana artık aşık değilim dedi. Evlilik insan doğasına aykırı dedi. Evi temiz tutar, yemek yapar ve çocuğa bakarsan sana katlanırım dedi. O anda ağlamaya başladım. 6 ay her gün ağladım. Eve gelirken yüzümü yıkadım, hiçbir şey yokmuş gibi gülümseyerek eve girdim. Yatak sıcak, tencere dolu, 5 yaşındaki kızım mutluydu. Ama ben, sonsuza dek süreceğine emin olduğum 8 yıllık evliliğimin masal olduğunu öğrenmiştim. Gururum gıdıklandı. Ben beğenilmeyecek, aşık olunmayacak kadar kötü olamazdım. Kızımı aldım, hayatımı, aşkımı bıraktım. Annemlerin yaşadığı küçük sahil kentine dönüp yerleştim. Şimdi burada saygın bir konumda çalışıyor ve kendi evimde gururumla birlikte tek başıma oturuyorum. Mutlu muyum, aşkın masal olduğunu öğrendiğimden beri huzurluyum. Kızıma başka masallar anlatıyorum. Prensesin kötü canavarı yenip kendi kendine kurtulduğu ve ülkesini kurtardığı masallar.
17
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Kendisine "anne" kelimesini kullanmayıp onun yerine ismiyle hitap eden 35 yaşındaki oğlundan, geçen geceki sahurda bu kelimeyi duyduğunda babaannemin verdiği tepki, "Anne mi? Yakında yürümeye de başlarsın oğlum sen."
1
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
9 ay 10 gün önce gönderdi.
|
Annemi çok küçükken kaybetmiştim. Mezarına ilk gidişimde yanında bir yaşında ölmüş bebeğin mezarını görünce ve bir komşu teyzenin ''Çocukları çok severdi, almış yine kolunun altına birini burada da.''demesiyle, beni bırakıp o bir yaşındaki bebeğin yanında olmasını hep ama hep kıskandım. Gittiğimde hep ağlayışlarımda özlem kadar kıskançlık da vardı. Ergenlikte geçti bu duygu. Çocuğum olduktan sonraki ilk ziyaretimde tekrar katıla katıla ağladım hala bir yaşında olan bebeğin mezarıyla annemin mezarını okşayıp; "İyi bak annem o bebeğe. Anası sana emanet etmiştir." diye..
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
10 ay 5 gün önce gönderdi.
|
Belediye otobüsünde gidiyoruz. Yanımda üniformalı bir polis, karşımda da bir baba ve 8-9 yaşlarında bir erkek çocuk oturuyor. Hemen hemen bütün çocukların yaptığı gibi bu ufaklık da polis amcanın silahına gözünü dikmiş bakıyor. Polis amca da bunu fark etti ve çocuğa: ''Sana vereyim mi bu silahı? Çok beğendin galiba'' dedi. Çocuktan gelen, babasını kıpkırmızı eden cevap inanlımazdı: ''Benim babamınki bundan daha güzel. Ama sizin yüzünüzden babam onu poşete sarıp bahçeye gömdü!' 'Polis amcanın 'yaktım seni' bakışı, babanın yerden ayrılamayan gözleri ve sessizlik, sessizlik, sessizlik...
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 23 gün önce gönderdi.
|
Küçüklüğümde beni devamlı döven, arkadaşlarımın içinde bana tek ayakta durma cezası veren, kız arkadaşımın yanında bana hakaretler eden, dondurucu soğukta beni saatlerce kapıda bekleten, adımla dalga geçen, bir defa olsun bana canım oğlum demeyen ve sarılmayan, sırf ben üzülüp, ağlayıp, içime kapanayım diye "Bak lan anneni dövüyorum" diyen, beni aç ve susuz bırakan, sadece eve birazcık geç geldiğim için evden kovan babamın, babalar gününde mezarını oğlumla birlikte ilk defa ziyarete gittim. Mezarın başında hayatım boyunca ağlamadığım kadar ağlayıp oğlumun elini bir an olsun bırakmadan ve yavrumu defalarca öperek onun için dualar okudum. Şimdi ise onun mezarının yanında oğluma bu kadar yakın davrandığım için acaba zoruna gitmiş midir, acaba üzülmüş müdür, acaba hata mı yaptım diye ben üzülüyorum. Her şeye rağmen Babalar Günün kutlu olsun baba.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|