|
|
|
|
|
6 ay 19 gün önce gönderdi.
|
Hamileyim. Sırf bu yüzden 15 Haziran'da dünya evine giriyorum. Söz, nişan, kına gecesi yok. Basit bir kadın olduğumu düşünen ve bakışlarıyla beni buna inandırmaya çalışan onlarca insan var sadece. Gizli bahçe olmanın haklı gururu mu? Onu bana sormayın...
 18
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
6 ay 23 gün önce gönderdi.
|
E hani sen Mecidiyeköy Metrosu Cevahir çıkışını sordun ya bana, ama sen sorunca ben hafif bir gülümseme ile "Bilmiyorum, ama öğrenirim." deyip merdivenleri inecektim. Yön tabelalarına bakıp öğrenip sana söylemek için geri gelecektim, ondan sonra sen teşekkür edip bana gülümseyecektin. Ben "Ben de o tarafa gidiyorum." deyip yolumu değiştirecektim. O tarafa doğru yürüyüp vedalaşacaktık. Sen beni platonikİM'e yazacaktın. Ben "Evliyim maalesef." diye şımarık bir cevap verecektim. Beraber üzülecektik. İyi de ben yön tabelasına bakmaya gidip geri döndüğümde sen neden başkasına sorup hemen gittin ki? Çok ayıp ettin. Buralardasın biliyorum, bulma beni!
15
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
6 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Yoksul bir ailenin yoksul bir çocuğuydum. İlkokulda 5. sınıfta mavi önlük uygulaması vardı; ama ben hala abimden kalan siyah önlüğü kullanıyordum. Eksik kaldım. Ortaokulda adamakıllı bir takım elbisem olmadı. Pantolonum ayrı renktendi, ceketim ayrı. Eksik kaldım. Lisede ne gönlümce birine aşık olabildim ne de yapılan gezilere, pikniklere katılabildim. Benim boş zamanlarımda çalışıp para kazanmam gerekiyordu. Eksik kaldım. Üniversiteyi gündüz okulda, gece part time çalıştığım işyerlerinde kalarak bitirdim. Dört sene çok zor geçti. Eksik kaldım. Bugün öğretmenim ve bu kutsal mesleği icra ediyorum. Beni tamamlayan tek şey; bir yıldır giydirdiğim ve bütün okul ihtiyaçlarını karşıladığım iki yoksul öğrencim. Onların parlak geleceği sayesinde geçmişteki zorlukları unutuverdim. Artık eksik değilim, beni tamamlayan bir çift gülen yüzüm var. Tamamlanmanın verdiği inanılmaz mutluluğun keyfini çıkarıyorum. Eksiktim, umutluydum, mutluydum. Mutlu kaldım...
17
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 9 gün önce gönderdi.
|
Aşkın varlığına inanmıyordum senden önce. Meğer gözlerim kör, dünyam karanlıkmış. Hayatımın güneşi, gözlerimin ışığı oldun. Senden önce yaşamadığımı, seninle varlığının ısıttığı dünyaya gözlerimi açtığımı anladım. Aşkının yanında dünya bile küçücükken gururumun adı bile olamazdı. Seninle anlam kazandı benliğim, seninle tam oldum. Senin olmadığın duam, adını anmadığım saniye yok. Dileğim kalbinin benim olması değil, o tertemiz kalbin yıllarca sağlıklı, mutlu, huzurlu yaşaması. Sadece onun için atan bir kalpten haberi olsun istedim.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 9 gün önce gönderdi.
|
Yurt dışında yaşadığım için askerliği bedelli olarak, 21 gün yaptım. Amerika'dan 4 arkadaş aynı anda askere gittik. Askerliğin 11. gününde "Ben bu rezilliğe dayanamam" deyip firar eden, sonra da yakalanıp ceza olarak 18 ay askerlik yapan kişi benim arkadaşımdır.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 10 gün önce gönderdi.
|
Bir hayata yeniden başlamak gibi seni tanımak. Nestle çikolatayı ilk kez tatmak gibi seni tanımak. Bilmediğin her şeyi öğrenmek, kimin için yaşadığını bilmek demek seni tanımak. Kalbinin yerinde çıkmak istercesine çarpması demek seninle beraber yaşamak. Bir erkeğin başına senden daha güzel ne gelebilir ki. Sana seffgilim diyebilmek dünyalara bedel. Aslı'mın olayım, Aslı'm ol, Aslı olayım.
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
hhan,
Erkek
,
39
,
Ankara
|
7 ay 11 gün önce gönderdi.
|
Çocukluğumun en büyük aşklarındandın. Sana erişmek kolay olmaz, seninle geçen anlar unutulmazdı. Sonra nedense araya ayrılıklar, başka sevdalar girdi. Ama seni hiç unutmadım. Ve dün gene karşılaştık. Aynı benzersiz tadın devam ediyor. Senin gibisi yok, olamaz Nestle Gofret.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 16 gün önce gönderdi.
|
Zamanlar yokluk zamanlarıydı, yokluk da ayrılmaz parçamız.
Her çocuk gibi benim de bir has arkadaşım vardı. Memur çocuklarıydık, evlerimiz yakındı. Sabah buluşur, yamulmuş, pençeli ayakkabılarımız, olmayan paltomuz yerine bizi ısıtan kazaklarımızla karlara bata çıka okula giderdik. En büyük keyfimiz çok nadiren alabildiğimiz Nestle Damak çikolataydı. Bir günde yemeye kıyamaz, her gün bir küçük kare o, bir küçük kare ben ağzımıza atar, okula gidinceye kadar o tadın keyfini çıkarırdık. Okul bitti, ayrı şehirlere gittik. Birbirimizin izini kaybettik, ta ki birkaç ay öncesine kadar. Tesadüfen okuduğum bir haber, internetten araştırma, mail, telefon, mesaj derken hayat bizi yeniden karşılaştırdı. Eskileri, yenileri, yitirdiklerimizi yazıştık. Ancak belli bir yaşı geçenlerin anlayabileceği bir özlemle çocukluğumuzun geçtiği şehirde bir tarihte yeniden buluşmaya karar verdik. Buluşunca yapacağımız şeylerden birisi de bir sabah evlerimizin olduğu yerden okula kadar yürümek olacak. Arnavut taşlı daracık sokaklardan geçerken 45 yıl önce olduğu gibi cebimden bir adet Nestle Damak çikolata çıkaracağım, bir küçük kare ona verip bir küçük kare de kendi ağzıma atacağım. Diğerleri sokaktaki çocukların olacak. Ve eminim aynen yıllar önceki tadı alacağım.
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|