|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
10 ay 13 gün önce gönderdi.
|
Gülüyor zannettim, önüme döndüm, işime bakmaya devam ettim, birden onun gülüşünün böyle olmadığı aklıma geldi, tekrar döndüm yüzüne baktım, meğer gülmüyormuş, dişlerini sıkıyormuş, ağzından köpükler çıkmaya başladı, göz bebekleri kayboldu, ellerini sıkıyordu, ölüyor zannettim, avazım çıktığı kadar çığlık attım, hastane yolunda kendine gelmeye başladı, hiç birşey olmamış gibi ''Hadi uyan, parka gideceğiz'' dedim. Sadece havale geçirdiğini öğrenene kadar nefes almakta zorlandım. Tanıdığınız birine gözünüzün önünde bir şey olması kadar acı bir durum yok, hele bir de o kişi daha dört yaşındaki kuzeniniz ise...
 2
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|