|
|
|
|
|
1 gün 1 saat önce gönderdi.
|
Çok uzun seneler önce kanser tedavisi gördüğüm hastanenin yakınlarında bir dondurmacıya gitmiştik. Ben ilaçların etkisi ile zor zar yürüyorum, karım kolumda destek oluyor. Yaz ayları olduğu için hava sıcak, şapka takmamışım ve başım kel, ağzımda maske var... Perişanım yani! O halimi görüp gülen gençlere, karım bir şeyler demek için davranınca susturdum. O zamanlar içimden tekrar ettiğim bir Yunus Emre deyişi en büyük destekçimdi: "Ko gülen gülsün kendini bulsun. Nadan ne bilsin beni de bilen var!"
 12
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 gün 17 saat önce gönderdi.
|
İlkokul dördüncü sınıftayız. Yazılı kağıtlarını dağıtıyorum, "Teşekkür ederim canım." diyor. Erkek Fatma'yız ya, "Canın çıksın salak!" diyorum. Aradan yıllar geçiyor ve bütün gazetelerde, televizyonlarda haberini görüyorum. Söylediklerim birden aklıma geliyor. Bin pişman oluyorum. Bu vatan için, bizler için şehit olan arkadaşımın gayet masumâne söylediği söze içten içe "Bir şey değil canım. Senin yaptıklarının yanında hiçbir şey." diyorum.
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 18 gün önce gönderdi.
|
İşlerimizin çok yoğun olduğu anlardan birinde, 5 dakikalığına ihtiyacını gidermek için tuvalete giren ortağımın arkasından tuvalet kapısına doğru "X, Y, Z Beyler geldiler, ne yapayım?" diye soran asistanına, ortağımın verdiği cevap; "E buyur et buraya beraber s.çalım!"
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 19 gün önce gönderdi.
|
Henüz dokuz yaşımda annemin öz annem olmadığını, 19 yaşında babasız kalmanın ne demek olduğunu, 20 yaşında hem okuyup hem para kazanabileceğimi öğrendim. Yedek subayken orduya katıldım, 6 sene görev yaptım; en yakın silah arkadaşım bir çatışmada önüme geçti ve hayatını kaybetti, dostluğun ne olduğunu öğrendim. Yurtiçi ve yurtdışı görevlerim nedeniyle onur duyduğum madalyalarım oldu, bir çatışmada ayağımı kaybediyordum ve bu nedenle malulen emekli oldum. Bu zamana kadar kimsenin duygularıyla oynamadım, ahlaklı bir hayattan ödün vermedim, kimseden borç ya da yardım istemeden yaşamayı öğrendim. Çok mutluyum, çünkü hayatın en büyük ve gerçek ödülünü aldım, onu çok seviyorum. Bütün acı ve sıkıntılarımın yok olması onun sayesinde oldu. Şimdi bir tek şey istiyorum, sevdiğim kadının kalp atışlarını dinlerken uyumak ve uyandığımda onu görüp hayata daha sıkı tutunmak.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 19 gün önce gönderdi.
|
Aileme ya da sevgililerime hiçbir zaman yalan söyleyemedim. Bunun nedeni yalan söylemem gerektiği zamanlarda, gerekli inandırıcı sözcükleri bulamamak ya da iyi rol yapamamak değil. Ne zaman yalan söylesem psikolojimde büyük bir baskı oluşuyor ve uykumda gerçekleri sayıklıyorum. Bu nedenle mecburen dürüst biri oldum. Önceleri kimi zaman bu durumdan şikayetçi olsam da artık alıştım. Yalan söylemek zorunda kalmayacağım bir hayatı yaşıyorum. Belki zorla oldu ama bu halimden memnunum. Vicdanım rahat bir şekilde uyanıyorum.
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 25 gün önce gönderdi.
|
"Le Grand Bleu" adlı dünyanın en büyük sekizinci yatına sahipsin, değeri 128 milyon dolar. Üstüne Fransız Rivierası'ndaki "La Leopolla Villası"nı yani dünyanın en pahalı evini satın da aldın, değeri 500 milyon dolar! Üstüne bana nispet olsun diye 160 milyon dolara dünyanın en pahalı yatını da sipariş verdin. Çok kızıyorum sana Abramoviç çokk! Ne diye yokluklarımı yüzüme vurmaktan bu kadar zevk alıyorsun ki? Sıkıyorsa bilek güreşi yapalım!
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Gözlerimin içine, yemyeşil gözleriyle, ta ruhumun derinliklerine baktı. “Seni çok seviyorum, kavga etmemiz anlamsız.” dedi. Tüm gece konuştuğumuz halde hala çözememiştik. 9 aydır her gece saatlerce bıkmadan bu konuyu konuşuyorduk. Hazırlanmak için kalktım. Arkadaşlarımızla kafede buluşacaktık. Muhtemelen ertesi gün uykusuz gidecektim işe yine, ama çok eğleneceğimiz için heyecanlıydım. Sık sık gece çıksak da her sefer ayrı güzel geçiyordu. Duşumu aldım. Hazırlanmakta olan aşkımın gözünün kenarındaki belli belirsiz yara izini öptüm. Bu izi yapan yaranın olduğu zamanı hatırlıyordum. 16 yıl öncesinden kalmaydı. Aradaki 15 yıl ayrı olduğumuz ve benim başkası ile evli olduğum zamanın acısını çıkarmak için bir daha öptüm. Döndü ve saçını düzeltirken o da beni öptü. Ayrıldığımız gün elinde söndürdüğü sigaranın izine dokundum. Tüm çocukluğumuz birlikte geçmişti. İçim sızladı. Dayanamadım. Bir aylık taze kocamın ellerini tuttum ve bir türlü çözemediğimiz tartışmamızı baştan alevlendirdim. “Hayır, ben daha çok seviyorum seni.”
16
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 1 gün önce gönderdi.
|
İlk kutlanan doğum günümde 14 ya da 15 yaşımdaydım. Onu da akrabaların isteğiyle kutlayacaktık; pasta alacak, tanıdıkları çağıracaktık. Fakat doğum günü başlamadan önce annem teyzeme kızıp beni dövmüştü. Saçlarımı öyle çekmişti ki, şu an bile hatırlıyorum acısını. Elimde bir tutam saç kalmıştı ve kutlandı bunlara rağmen doğum günüm. Ben, bütün fotoğraflarda kıpkırmızı gözlerimle... Bundan sonra da, ne zaman birileri doğum günümü kutlamak istese kaçmak, uzaklaşmak istedim. Hayatımda kendimi en kötü hissettiğim gündür. Bugün benim doğum günüm ve aynı his, aynı acı hala içimde...
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 12 gün önce gönderdi.
|
Euro 2008'de Türkiye başarıdan başarıya koşup yarı finale kadar yükseldi. Şimdiye kadar sürekli takımımızın daha yukarı, daha yukarı çıkması için dua ettim durdum. Maçlarda hop oturup hop kalktım, ama artık yükselmelerini istemiyorum. Neden mi? Her galibiyetten sonra eline silahı alan rastgele havaya ateş açıyor. Teknik direktör dahil herkes insanları bilinçli olmaları konusunda uyarıyor ama nafile. Her maçın ardından aynı görüntü. Kararan hayatlar, yitip giden insanlar... Herkes Türkiye'nin galibiyeti sonrası o gururu yaşamak istiyor, hepimiz vatanımızı, milletimizi seviyoruz ve her zaman en iyi yerlerde görmek istiyoruz. Ama bir tarafta sevinç yaşanırken neden diğer yanda ailelerin ocağına ateş düşsün? Ben korkuyorum. Sevdiklerim zafer coşkusuyla sokaklarda tura çıkacak ve başlarına bir şey gelecek diye deli gibi korkuyorum ve bu yüzden artık daha fazla galibiyet görmek istemiyorum. Herkesten özür dilerim ama coşkuyu, sevinci paylaşmayı öğrenmediğimiz sürece varsın kupa almayalım, Avrupa şampiyonu olmayalım. Çünkü her ne sebeple olursa olsun kimse maganda kurşunuyla yaralanmayı, ölmeyi hak etmiyor.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
koate,
Erkek
,
27
,
Ankara
|
2 ay 12 gün önce gönderdi.
|
Ay başında verdiğim kan için bugün hastaneden mektup geldi. Doğum günümde kan bağışı için tebriktir diye gülümseyerek açtım. Değerlerim yüksek olduğu için verdiğim kanı imha edip, acil olarak sağlık kurumuna başvurmamı tavsiye etmişler. Apar topar gittiğim hastaneden Hepatit-B taşıyıcısı olduğumu öğrenerek döndüm. Saat 03.54 ve hala saçlarımı çekip tırnaklarımı yiyorum. Sevdiklerime söyleyemedim. Ya bulaştırdıysam? Tüm planları bir kenara bırakıp, kendimi pislikmiş gibi hissetmem için bir mektup yetti. Sağlığın bu kadar değerli olduğunu ilk kez hissediyorum. En kötüsü doğum günümde gelmesi. Bunalımdayım...
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|