|
|
|
|
|
1 ay 2 gün önce gönderdi.
|
Markete girilir, sebze alışverişi için reyonun başında sebzelere saf saf bakılır, yakındaki bir görevliden gözler kocaman kocaman açılıp, masum bir ifadeyle taze sebze seçmek için yardım istenir, o sebze seçerken sanki çok büyük bir iş yapıyormuş gibi hayretle izlenir, "Nasıl yapıyorsunuz?, Ben niçin seçemiyorum?" tarzı sarışınlara yakışır sorularla görevli iyice pohpohlanır. Sonra ne olur? Depodan size özel taptaze sebze meyveleriniz getirilir. Afiyetle yersiniz. Hiç istisnasız her seferinde işe yarıyor. Ben buldum, ben buldum.
 11
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 2 gün önce gönderdi.
|
Kardeşim ya da ben duştan çıktığımızda "Saçını ben tarayayım" diye tutturan ve her sabah zorla ballı süt içiren bir annem, her gece üstleri açık mı diye kontrol eden ve iyi para kazanmamıza karşı her gün çantamıza harçlık koyan bir babam var. Büyüdüğümüzü anlamadıkları ortada, kabul. Ama artık sokakta elimizi tutmaktan vazgeçsinler bari, ne olur!
11
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 2 gün önce gönderdi.
|
Hafta sonu büyük bir marketin temizlik ürünleri reyonundayız. Elimizde grubunun en uygun fiyatlı olanından bir paket tuvalet kağıdı. Pahalı başka bir markanın tanıtım elemanı bize yaklaşıyor ve başlıyor ürününü tanıtmaya; pudralıymış, yumuşakmış, pembeymiş vs. Önce kibarca teşekkür edip uzaklaşmak istiyoruz ama görevli elindeki ürünü satmakta kararlı gibi. Duruma kocam hemen müdahale ediyor. "Bizim tuvalet kağıdı anlayışımız sizinkinden biraz farklı." diyor ama nafile... Kocam baktı olmuyor, gayet yüksek sesle elemana; "Sen k*çına sürüp çöpe atacağın şeye bu kadar para verir misin? Ben vermem de onun için soruyorum." diyor. Eleman şaşkın, ben şaşkın... Etraftakilerin bakışları arasında hep beraber yol alıyoruz. Nereye mi? Anladınız siz onu...
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 6 gün önce gönderdi.
|
Yıl 1992, Aralık ayı. Siirt'in Baykan ilçesinde görev yapan abimle yengemin yanındayım. 17-18 yaşlarında, yeni mesleğe başlamış, yengemin arkadaşları olan 4 hemşire kızla akşam yemeğinden sonra çaylarımızı içiyoruz. Derken bir patlama sesi. Birkaç saniyelik bir sessizlikten sonra 2. bir patlama sesi daha. Hemen ışıkları kapatıp yere yatıyoruz. Bulunduğumuz yer bir tepenin yamacında, askeriyeyle yanyana. Teröristler tepeden askeriyeye roketatarlarla saldırıyor. Asker de aşağıdan yukarıya ardı ardına ateş ediyor. Yattığımız yerden başımızı kaldırıp gökyüzündeki aydınlığı izleyebiliyoruz, ortalık cehennem yeri gibi. Çatışma yaklaşık yarım saat sürüyor. Biter bitmez kızlar paltolarını giyip abimin "Ben bırakayım." ısrarına aldırmadan, hızlı bir şekilde evden ayrılıyorlar. Hala cesaretlerine hayran kalırım. (Onlardan aldığım cesaretledir ki fakülteyi bitirince, yanıbaşımdaki İstanbul da şark görevinden sayılmasına rağmen Diyarbakır'ı tercih etmiş, il merkezine 120 kilometre uzaklıkta bir dağ köyünde çalışmıştım.) O yarım saatlik çatışma beni uzun bir süre etkilemişti. Şimdi orada görev yapan askerleri ve onların yollarını gözleyen annelerini düşününce, şehit haberlerini duyunca; aldığım nefesten, rahatça uyuduğum yatağımdan, keyifle içtiğim çaydan bile utanıyorum. Onların hakları nasıl ödenir bilemiyorum. Bir de üstüne bazı vatandaşların "PKK'lılara terörist diyemeyiz, onlar da davalarında haklılar" demelerine ise söyleyecek çok şey olmasına rağmen bir şey söyleyemiyorum. Ne diyeyim, sizi magma bile kabul etmez, püskürtür!
21
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 9 gün önce gönderdi.
|
Otobüste ilk tacize uğradığımda, kendime susmayacağıma dair söz vermiştim. O günden sonra da susmadım. Bugün yanımdaki kadına yapılan taciz karşısında da kayıtsız kalamadım. Önce tacizci yaşlı adama, sonra bu tacize tepkisini göstermeyen kadına bağırdım. En son da, "Bu tür olaylara tepki vermezseniz, başınıza sürekli gelir!" diye otobüsteki diğer kadınlara. İşin acı yanı tek başımaydım, kimseden çıt çıkmadı! Destek aramıyordum ama bu tür olaylara kayıtsız kalmayanların da olduğunu bilmek güzel olurdu.
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 10 gün önce gönderdi.
|
Böyle şeylerin sadece "tavuk suyuna çorba" türünde kitaplarda yazılan öyküler olduğunu düşünürdüm. Kızım bugün okul dönüşü elinde çiçekleri dökülmüş bir papatya sapı uzattı bana ve gülümseyerek içini öpücüklerle doldurduğunu söyledi. O an anladım mutluluğun çok uzakta olmadığını, minicik parmakların arasında olduğunu.
11
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|