|
|
|
sirop,
Kadın
,
55
,
İstanbul
|
2 ay 26 gün önce gönderdi.
|
Alt katımdaki minik köpek yavrusu, gece geç saatlere kadar yalnız bırakıldığında saatlerce ağlayıp sızlanıyor. Tüm enerjim tükeniyor o ağladıkça. Çok mutsuz oluyorum. Yoğun sosyal hayat sahibi iseniz, zamanınız yoksa, tek başına bırakacaksanız suçsuz, günahsız, minicik hayvanı neden eve kilitliyorsunuz kardeşim? Bu hayvan sevgisi değil!
 3
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 15 gün önce gönderdi.
|
Üç buçuk yaşındaki oğluma kandil gecesi Kevser suresini ezberletmeye çalışıyorum. Ben söylüyorum, o tekrarlıyor. En son iki kelimeye geliyoruz, "Hüvel ebder" diyorum. Oğlum tekrar ediyor: "Heliii kopteeeerrr!"
1
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 13 gün önce gönderdi.
|
Rahatsızlığımdan dolayı uyuyamadığım gecelerin birinde, bahçede bir ışık süzmesi görüyorum. Alev olduğunu düşünüyorum ama delice yağmur yağıyor ve o alev sönmüyor. Bu bir işaret diyorum ve dilek diliyorum: ''Allah'ım! Ölüyorum, ne olur sağlığımı geri ver.'' Ertesi gün hastalığımın teşhisi konuluyor, sağlığıma kavuşuyorum ama o gece bahçede olan nurani olayı da unutamıyorum. Çok daha sonra gene bir gece bahçenin farklı bir yerinde aynı ışığı görüyorum. Bu sefer hem inandırmak için hem de o dilek hakkını kullansın diye kocamı kaldırıyorum. Kocam ''Peki''diyor ve başlıyor: "Allah'ım ilk önce her şey için şükrediyor ve bahçemizde şu an parlamakta olan Cola kutusundan karıma akıl fikir vermeni diliyorum..."
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 15 gün önce gönderdi.
|
Türkiye'de iken kullanmış olduğum kağıtları biriktirir geri dönüşüm kutusunu bulup atardım. Yurt dışına geldiğimden beri kullanılmaz her türlü kağıdımı acımadan tek çöpe atıyorum. Ayırsın dursun gavurlar! Kötü müyüm; değilim elbette. Sadece ülkeme kıyamıyorum.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 27 gün önce gönderdi.
|
2,5 sene önce bir cumartesi günüydü. Çalan telefonumda arayan kişi doktorumdu ve durumumu aktardı. "Erken menapoza giriyorsunuz. Daha da kötüsü kanser başlangıcı riski de taşıyor hastalığınız, bir an önce çocuk yapmalısınız". Kimseye aktarmadım durumumu, annem bile bilmedi. Ölmem umudu ile alacağı tazminatı düşünerek bana rol kesmeye devam edeceğini bildiğim kişiyeyse doktora gittiğimi dahi söylemedim. Önce o asalağı çıkardım hayatımdan, doktorumu değiştirdim sonra ve tedaviye başladım. Nihayet dün "İlk geldiğinizde konulmuş teşhisten korkmuştuk ama şu an beklediğimizden de iyisiniz, hiçbir sorun görünmüyor. Çok şanslısınız" dedi doktorum. Biliyorum ki; sorunumun temel nedeni huzursuzluğumdu. O kişiye hayallerimi, umutlarımı, birikimlerimi verdim ama sağlığımı vermedim diye gururluyum. Şimdi bundandır eften püften sorunlara canımı sıkmamam ve koskocaman gülümsemem.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 27 gün önce gönderdi.
|
İişlemini yaptığım hastanın Türk vatandaşlığından çıktığını ve kendisine verilen özel bir numara ile geldiğini, muayene olduğunu öğreniyorum ekrandaki bilgilerden. Hemen dinine bakıyorum, İslam. "Oh çok şükür dinini değiştirmemiş" deyiverdim. Bana neyse artık...
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|