|
|
|
|
|
1 yıl 1 ay 18 gün önce gönderdi.
|
O kadar değerli ki benim için, düşüp bir yerini çarptığında ondan önce benim canım acıyor, o güzel gözlerinden düşen her bir damla gözyaşını önleyebilmek için dünyaları veririm... Oysa sadece 2 yıldır anneyim ve sadece 2 yıldır emek veriyorum ona. Bu nedenle ne kadar uğraşsam da bir gecede şehit verilen 15 evladın annelerinin ne hissettiklerini, nasıl dayanacaklarını tahmin edemiyorum, boğazım düğümleniyor, kalıyorum...
 6
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
faten,
Erkek
,
21
,
İstanbul
|
1 yıl 1 ay 18 gün önce gönderdi.
|
3 ay önce ailemize katılan, Necmi ismini verdiğimiz kaplumbağamız dün vefat etmiş. Aile arasında sade bir törenle evin arka bahçesine gömdük. Hayvancağız durduk yerde can verdiği için gidip Necmi'yi aldığımız dükkanın sahibine sebebinin ne olabileceğini sorduğumuzda ''Abi onlar kış uykusuna yatar'' cevabını almış bulunmaktayız, hepimizin başı sağolsun. Bu vicdan azabıyla ben de çok yaşamam herhalde.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
duesy,
Erkek
,
22
,
Adana
|
1 yıl 1 ay 18 gün önce gönderdi.
|
ilgichekici'ye atfen. Ben de sünnetten sonra, başımdaki kalabalıktan kurtulunca ilk iş açıp malum yeri kontrol etmiştim. Hala yerinde durduğunu görünce de "Aptal adam hepsini kesememiş" diye sevinip, işi sağlama almak için de bir hafta kimselere göstermemiştim.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 1 ay 18 gün önce gönderdi.
|
Yolda yürüyorum, bir ilköğretim okulunun çıkış zili çalmış, minikler oynaşa oynaşa dışarı çıkıyor. Derken ani bir fren sesi duyuluyor. Miniklerden birine bir araba hafifçe dokunuyor. Allah'tan çocuğa bir şey olmuyor ama ben o panikle hayatımın anlam kargaşasını yaşıyorum ve çocuk yerde otururken atlıyorum: "Durun, ben öğretmenim!" Senaryoya göre orada bir doktorun atlaması gerekiyordu ama ortalığı boş bulunca kendimi kaptırdım sanırım.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 1 ay 19 gün önce gönderdi.
|
Daha lise 2. sınıftayım. Okulda öğrenciler arası şiir yazma yarışması var. Herkes bir şeyler yazma çabasında. Peki ben yaptım? 1989 yılında Yozgat'ın Sorgun ilçesi belediyesi tarafından yayınlanan "Yöremiz Şair ve Yazarları" isimli kitaptan, bana uygun, benim yazmadığım şüphesi uyandırmayan münasip bir şiir buldum ve yarışmaya katıldım. Şiiri benim yazmadığım anlaşılmadı ve BİRİNCİ oldum. Burdan özür dilemek istiyorum. İkinci olan sarışın, mavi gözlü ve birinci olamadığı için ağlayan kızdan ve Yozgat İstiklal Lisesi hocalarından. Umarım il çapında düzenlenen yarışmaya neden katılmak istemediğimi şimdi daha iyi anlarlar. Aradan bunca zaman geçmesine rağmen yaptığımdan hala utanıyorum.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 1 ay 21 gün önce gönderdi.
|
Biyoloji öğretmeniyim. 8 yıllık meslek yaşantımda ana sınıfı öğretmenliği, sınıf öğretmenliğinin yanı sıra Fen Bilgisi, Türkçe, Matematik, Resim-İş, Müzik, Beden Eğitimi, Tarım, Trafik ve İlkyardım derslerine girdim. Kısacası ne iş olsa yaparım abi.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 1 ay 24 gün önce gönderdi.
|
Birkaç ay önce, yeğenimi durumları pek iyi olmadığı için gezmeye götürdüm. Önce sinemaya gidip çizgi film seyrettik(hayatında ilk kez sinemaya gidiyor), sonra en sevdiği yemekleri aldım yedirdim. Oradan da çarpışan arabaya, atlı karıncaya derken akşamı ettik. Ama o, dinlenmek için parkta oturduğumuz sırada gördüğü kavga eden iki güvercini gülmekten katıla katıla herkese anlattı, diğerlerinden bahsetmedi. Bazen bir çocuğu neyin ne kadar mutlu edeceğini kestiremezsiniz.
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 2 ay önce gönderdi.
|
İki yıl önce birinci sınıfları okutuyordum. Öğrencileri daha tam olarak tanımadığım okulun ilk günleriydi. Derste beslenme yapıyoruz. Öğrencilerin büyük çoğunluğu sandviç, meyve suyu, süt, elma vb. oluşan beslenmelerini peçetelerini de sererek sıralarına yaydılar. Güle oynaya yemek yiyen çocuklarımın arasında, en önde oturan bir çocuğumun ellerinin arasında gazete parçasına sarılmış bir şeyi evirip çevirdiğini gördüm. Yanına gittim ve elindeki gazeteyi açtığımda içinde çocuğun beslenmesi olduğunu gördüm. Ekmeğin köşesinden koparılmış içi boş bir parça... Evet içi bomboş bir ekmek köşesi. Yanında su bile yok. Çocuk gazetesini sıranın üzerine açtı ve ekmeğini kemirmeye başladı. Gözümün önüne sabah oğlumla yaptığım tartışma geldi. Ondan bir yaş büyük oğlum X marka süt olmazsa bundan sonra kahvaltısında asla ve asla süt içmeyeceğini söylemişti. Ben sınıf annesine para verip öğrencim için kantine sandviç yaptırmaya gönderdim. Biraz sonra sınıf annesi gelmeden çocuk yanıma geldi ve "Beslenmem bitti, tuvalete gidip ellerimi yıkayabilir miyim?" diye sordu. Evet beslenmesi bitmişti, yani içi boş olan ekmek köşesini kemirmeyi başarmıştı. Şimdi üçüncü sınıftayız onunla birlikte. Ben de her bayram ona ve iki kardeşine bayramlıklarını alıyorum. Okul ihtiyaçlarını karşılıyorum. Eline torbaları arkadaşları sınıftan çıktıktan sonra veriyorum. O an gözlerinde gördüğüm sevincin ve parıltının bana yaşattığı mutluluğu hiçbir şeye değişmem.
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|