|
|
|
|
|
|
|
1 ay 16 gün önce gönderdi.
|
6 yıldır Alzheimer hastası olan bir babam var. Ona her yemek yedirişimde, haplarını içirdiğimde, bezlerini değiştirip altını temizlediğimde, banyosunu yaptırıp tertemiz olduğunda, bayramlarda ve babalar gününde bütün aile elini öptüğümüzde, konuşamadığı için bana hiç cevap veremese bile onunla oturup sohbet ettiğimde, özellikle soğuk kış gecelerinde yumuşacık yatağına yatırıp yorganını ve battaniyesini sıkı sıkı üstüne örttüğümde çocukları tarafından sokağa atılmış, dövülmüş, eziyet görmüş, gördüğü kötü muamele sonucu hayatını kaybetmiş bütün anne babaların ruhlarının huzur bulduğunu düşünüyorum.
 13
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
glase,
Erkek
,
38
,
İzmir
|
1 ay 16 gün önce gönderdi.
|
Dört sene önce aynı işyerinde çalıştığımız abimizi kanserden kaybettikten bir süre sonra, yağmurlu ve şimşekler çakan bir gece yolculuğunda rahmetli abimizin cep telefon numarasından bir çağrı aldığımı görünce nefesin kesilmiş ve beni yanına çağırdığını düşünerek tir tir titremiş, vaktin daha erken olduğunu düşünmüştüm. Meğerse karısı mevlid için bilgi verecekmiş ama titremekten zavallı kadıncağızla konuşamamıştım bile.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 29 gün önce gönderdi.
|
Rize'nin ünlü Ayder Yaylası'nda bir otel, her odaya "Müşteri Kuralları" listesi asmış. Otel içinde uyulması gereken kurallar şunlar; 1-) Sıcak su saat 16.00'dan sonra verilir, çok acilse tencerede ısıtırız. 2-) Hijyen ve sessizlik için ahşap katlarda ayakkabı ile dolaşmayınız; dolaşanlar teşhir edilir. 3-) Odalar arasında bölme ahşaptır ve ses izolasyonu yoktur, en ufak gürültü diğer odalardan çok rahat duyulur, çiftlere duyurulur. 4-) Yaylamızda kanalizasyon olmadığından ve tuvaletsiz kalmak istemiyorsanız tuvalet kağıdı veya başka bir cisim atmayınız, taşarsa temizleyiniz. 5-) Yemeklerde menü dışında isteyeceğiniz her şey ekstradır. Siz yedikçe biz memnun oluruz. 6-) Odalarda ve tesis içinde sigara içme cürretini gösterenleri tebrik ederiz. 7-) Evet bildiniz, burası Karadeniz...
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 29 gün önce gönderdi.
|
32 yıl önce Karadeniz'in bir şehrinden, İstanbul'daki kocasının yanına gitmek üzere otobüse binen, Bolu'da doğum sancıları tuttuğu halde kimseye çaktırmayan, İstanbul'a vardığında Zeynep Kamil Hastanesi'ne otobüs ve bir otobüs dolusu yolcuyla birlikte yetiştirilen ama buna rağmen tuvalete doğum yapan zat-ı muhterem annem, tuvalete doğan bedevi de ben oluyorum.
1
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 26 gün önce gönderdi.
|
Liseye giderken, neredeyse birlikte büyüdüğümüz bir kedim vardı, ismi Osman'dı. Sarı-beyaz tüyleri vardı ve çok güzel bir kediydi. 12 Eylül'den bir süre sonra, ben siyasi şubeye girdiğimde uzun süre herkesle bağlantım kesildi ve ben de herkes gibi işkenceden payımı aldım. İşkence yapanların; bazen gülmek için, koridorda dolaşan bir kediye dahi elektrik verdiklerini görünce içimden geçenleri bir ben bilirim. Annemi ilk gördüğümde Osman'ı sordum. Sadece "İyi" dedi ve konuyu değiştirdi. Konuşmaları dinleyenler, gözlerim bağlı bir şekilde beni bir odaya alarak dayak atmaya başladılar. "Kim lan bu Osman, örgüt liderin mi? Çabuk adresini ver!" diye sorguya çekmeye başladılar. "Osman benim kedim" demedim, sadece sustum. Sonra cezaevi süreci derken, nihayet tahliye oldum. Hemen Osman'ı aradı gözlerim. Annem sonunda gerçeği açıklamak zorunda kaldı. Günlerce beni aramış Osman. Anneme soran gözlerle bakmış, annemin her gün ağladığını ve beni hala ortalarda göremeyince birşeylerin yolunda gitmediğini anlamış. Ve merdiven altına yerleşerek, günlerce ağlama sesleri çıkararak, hiçbirşey yemeden ölene kadar orada kalmış. Osman intihar etmiş. Suçluluk duygusu, acı ve çaresizlik içinde günlerce uyuyamadım. Bir daha hiç bir kediye yaklaşmadım, sevmedim. Özür dilerim Osman...
13
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 4 gün önce gönderdi.
|
Dünyanın en güzel ülkelerine gittim; en güzel yeşili, en güzel maviyi, belki de en güzel manzaraları gördüm ve şu sonuca ulaştım: Eğer mutsuzsanız; nereye giderseniz gidin, neyi görürseniz görün yüreğinizdeki sıkıntı sizinle gezmekten hiç usanmıyor. Sonunda pes edip dolaşmayı bırakıyorsunuz; çünkü bu yerler size ifadesiz şekiller, anlamsız sözler gibi görünüyor. Ve bazen köyünden başka hiçbir yeri görmemiş bir insanın yüreğini, yediği kuru ekmeğini kıskanırken yakalıyorsunuz kendinizi. Acıyorsunuz, boşa geçirdiğiniz her anınıza...
19
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|