07 Ekim 2008 Salı
|
|
|
|
birdy,
Kadın
,
37
,
İzmir
|
15 gün 11 saat önce gönderdi.
|
Onsuz nefes alamam zannederken tam 11.197.440 nefes geçmiş, kokusundan uzakta. Başka kokular doldurmuş ciğerlerimi. Kah içimi ferahlatan, kah genzimi yakan... Hayat devam ediyormuş, dünyanın sonu gelmiyormuş. Bir de kokusu aklıma düştüğünde burnumun direği sızlamasa...
 12
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 9 gün önce gönderdi.
|
Yazlıktayım. Bir karıncayı izliyorum. Kahvaltı masasından yere düşen, boyundan büyük bir kırıntıyı taşımaya çalışıyor. Ne o yöne gitmesi gerektiğine nasıl karar veriyor biliyorum, ne de o kırıntıyı taşımayı başarıp başaramayacağını. Ama gördüğüm, son on dakikadır henüz 30 santim bile mesafe katedebilmiş değil. Üstelik birden şiddetle esen rüzgar, taşımaya çalıştığı kırıntıyla alaşağı ediyor onu, başladığı noktadan bile daha geride şimdi. Ama durmuyor, azimle yine bir ucundan tutup sağa sola yalpalayarak taşımaya çalışıyor. "Katetmesi gereken yolun uzunluğu, hatta o yolun belirsiz olması, bir sürü engebe olması onu ürkütmüyor mu?" diye düşünüyorum içimden. Bir süre sonra bir karınca daha geliyor, o da tutuyor kırıntının bir ucundan. Aynı azim, aynı kararlılık onda da var. "Acaba sadece karıncaların ruhu mu azimli?" diye düşünüyorum. Sonra da kendi hayatımı... Meğer iki karınca kadar olamamışız.
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 16 gün önce gönderdi.
|
6 yıldır Alzheimer hastası olan bir babam var. Ona her yemek yedirişimde, haplarını içirdiğimde, bezlerini değiştirip altını temizlediğimde, banyosunu yaptırıp tertemiz olduğunda, bayramlarda ve babalar gününde bütün aile elini öptüğümüzde, konuşamadığı için bana hiç cevap veremese bile onunla oturup sohbet ettiğimde, özellikle soğuk kış gecelerinde yumuşacık yatağına yatırıp yorganını ve battaniyesini sıkı sıkı üstüne örttüğümde çocukları tarafından sokağa atılmış, dövülmüş, eziyet görmüş, gördüğü kötü muamele sonucu hayatını kaybetmiş bütün anne babaların ruhlarının huzur bulduğunu düşünüyorum.
13
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 9 gün önce gönderdi.
|
Bembeyaz, uzun saçları vardı. Hasta yatağında bile her gün saçlarını taratır, "Benim kendime saygım olmazsa başkasının hiç olmaz." derdi. Bir gün "Bugün ör saçlarımı." dedi. Hastalığından dolayı seyrelen saçlarını örmeye çalışırken, "Öldüğüm gün de tara tamam mı saçlarımı? Dağınık olmasın, istemem." dedi cılız sesiyle... "Ne ölümü anneanne, daha çok içilecek kahvemiz, bakman gereken fallarım var." dedim yaklaştığımız sonu bile bile. Son günlerinde taradığım saçlarından eser kalmamıştı, her taradığımda elime gelen saç telleri ayrılığı haber veriyordu aslında. Nur içinde yat dünyanın en güzel saçlı kadını, güzel ismin benimle yaşıyor.
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 18 gün önce gönderdi.
|
Hayatımın en güzel iki saatini geçirdim. Ellerini tuttum, gözlerinin içine baktım dakikalarca... O klozette, ben dizlerinin dibinde. Tuvalete alıştı oğluşum, bense dünyanın en mutlu insanı oluverdim bir anda.
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 ay 18 gün önce gönderdi.
|
Ben 2 sene önce boşandım, hem de maddi durumu iyi olan kocamdan boşandım. Ondan bir şey istemedim, sadece eşyalarımı aldım. Bir kamyona yükledim, üniversite okuduğum şehre döndüm. Tüm ortak arkadaşlar ile bana hiçbir haberi gelmesin diye irtibatı kestim. Onun aldığı eşyaları değil kendi aldığım eşyaları kullandım, onunla aldığımız giysileri bile attım. Tüm düğün resimlerimizi yırttım, CD'leri kırdım. Ondan bana elle tutulur, gözle görülür hiçbir şey kalmadı. Sıfırdan başladım, tekrar işe girdim. Ailemden sadece çok anlayışlı olanlarla görüştüm. Eski üniversite arkadaşlarımı buldum. Çok maddi sıkıntı çektim, bazen eski zengin hayatım geldi aklıma ama ben yolumu çizdim. Yapamam diyenlere, yeni hayattan ve boşanmaktan korkanlara selam olsun.
12
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 18 gün önce gönderdi.
|
Kızım 7, oğlum 1 yaşındayken yeniden hamile olduğumu öğrendim. Dünyam karardı. Asla aklımın ucundan geçirdiğim bir şey değildi 3 çocuklu olmak. Aldırmak mı? Hep kürtaj karşıtı olmuş, bunun cinayetten farklı olmadığını savunmuştum. Ama şimdi çok zor durumdaydım. Günlerce ağladım. Evet bir karar vermeliydim ve doğru ya da yanlış bunu uygulamalıydım. Hiçkimse yardımcı olamıyordu çünkü bu hayat benimdi ve kararımı kendim vermeliydim. itiraf.com'da yayınlanan kürtajla ilgili tüm itirafları okumuş ve sonrasında beni nelerin bekleyeceği ile ilgili fikir sahibi olmuştum. Bir canlının yaşamasına izin vermek ya da yaşamına son vermek... Allah'ım ne ince bir çizgideydim böyle. Ben kararımı verene kadar bebeğim 9 haftalık olmuştu bile. Sadece 1 haftam kalmıştı. (Yasal süre 10 hafta) Aldırmaya karar verip son kez doktora gittiğimde bebeğimin minicik kalbinin sesini duydum ve son kararımı verdim. Şimdi tam 11 haftalık bir kızım var. Evet, biraz zor 3 çocuklu olmak ama çok da keyifli. Onu iyi ki dünyaya getirdim. Yoksa ben de diğerleri gibi ömür boyu vicdan azabı çekecek, her yıl yaş hesabı yapacak, "Onu soğuk bir hastane odasında çöp kutusuna bıraktım!" diyerek gözyaşı dökecektim. Bu itirafı benim gibi itiraf.com'dan yardım isteyenler olur diye yaptım. Bir bebeğin yaşamasına sebep olurum belki...
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 24 gün önce gönderdi.
|
Altı yıl önce geçirdiği beyin kanamasıyla yatağa bağımlı yaşayan ve altı yıldır karısının bebeği gibi baktığı ve hastalığın gidişatından dolayı bakımını üstlendiğimiz adamın karısını takdir ettiğimi belirtmek adına; ''Bu büyük bir özveri işi.'' dedim. Sağ elini sol göğsüne koydu ve ''Hayır, özveri değil, bu yürek işi.'' dedi. Aşkı yaşamadan öğrendim. Gözlerim doldu, utandım. Senden de, kendimden de, yüreğimden de...
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Bütün gün işte yorulmuş yıpranmışsınızdır. Aklınız hep ondadır. "Acaba bugün bir haber gelmiş midir?" diye bir umutla eve gelirsiniz. Ev kalabalıktır, bir terslik olduğunu anlarsınız. İçeri girer bakarsınız, anneniz babanız ağlamaktadır. Çünkü artık size "gülüm" diye hitap eden, karısını "biriciğim" diye çağıran biricik abiniz yoktur. Acı haberi gelmiştir. Kocasını kaybetmiş olmanın ve babası şehit olmuş bir bebeği dünyaya getirecek olmanın verdiği üzüntü, şaşkınlık içerisinde olan yengenizin gözleri boşluktadır. Yıkılırsınız... Karanlıkta sadece onu ve ölümünü düşünüp çıldıracak gibi olursunuz ama her şeye rağmen ayaktasınızdır. Dimdik, gururla, kana doymayan vicdansızları sevindirmemek için; dimdik ve gururla ayaktasınızdır! Canım abicim, yattığın yerde rahat uyu. Oğlun doğdu. Şimdi bir yaşında ve git gide vatan uğrunda, namus yolunda kurban giden babasına benziyor....
13
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|