08 Ekim 2008 Çarşamba
|
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 8 gün önce gönderdi.
|
4 yaşında, şu an annesiyle benden hayli uzakta yaşayan kızımdan tatil dönüşü ayrılırken döktüğü gözyaşları kezzap gibi aktı içime... Konuşamadım bile. Ağlayamadım daha çok üzülür diye, ama ben bilirim yol boyu içimde söndürmeye çalıştığım ateşi.
 2
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 8 gün önce gönderdi.
|
30 yaşıma kadar cinselliği sadece erkeğin yaşaması gerektiğini, kadının ona sadece yardımcı unsur olduğunu düşünür öyle yaşardım. 30'dan sonra gözüm açıldı ama geç kalmıştım. Kocam önceki gibi yaşamayı sürdürmeyi kolay bulmuş, kendini değiştirmek için tek adım atmıyordu. Bu durum henüz değişmiş değil. Asıl itirafımsa; öncesinde çok fazla seks düşünmez, istemez ve pek tahrik de olmazdım. 30'umdan sonra sanki bana çip yerleştirildi ve anormal seks isteği içerisine girdim. Hani olanak olsa her gün sevişeceğim. Arada bir sol kolumun arka kısmında karıncalanma ve sızı olduğu zamanlarda, oraya yerleştirilen çip yüzünden olduğunu düşünüp kendi kendime gülüyorum. Magma yolları taşlı, geliyor kalem kaşlı...
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Arabadayız. Bir türlü daha önce girdiğimiz sokağı bulamıyoruz. Gidiyoruz gidiyoruz. Artık gerektiğinden fazla uzağa gittiğimizin farkındayız ama geri de dönmüyoruz. Teyzem; "Ya sanki daha gerideydi. Bu kadar gitmiyorduk ki!" diye hayıflanırken, diğer teyzem; "Ya baksanıza neredeyse dere yoluna geldik! Bu kadar da uzakta değildi ki." diyor. Tam bu esnada en gerçekçi yorum anneannemden geliyor; "Benim daha önce buraya geldiğimizde çişim gelmiyordu! Çişim bile geldi! Çok uzaklaştığımız buradan belli!" diyor. İkna oluyor, geri dönüyoruz.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Kızım olmayacak bir şey istedi. "Olmaz." dedik. Israr etti, ağlamaya başladı (en büyük silahlarıdır çocukların). Karşıma aldım, "gel konuşalım kızım." dedim. Yüzünü ekşitti, "Olmaz, bana ne!" diye kaçtı. Peşinden gittim, "Neden konuşmuyoruz bakayım?" dedim. Cevabı beni kahkalara boğdu. "Ama baba, konuşunca hep sen haklı çıkıyorsun!"
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Kundaktayken; annem üzerimde duran bir akrep bulmuş, ama akrep bana zarar vermemiş. 5 yaşında; havuza düşmüşüm, yaklaşık 5 dakika sonra farkedip çıkarmışlar. 16 yaşında; ayağımın dibinden yaklaşık 100 km hızla bir araba geçip, beni sadece serinletti. 17 yaşında; içinde sadece ben ve servis şoförümüzün olduğu minibüs, ben indikten hemen sonra kaza yaptı ve şoför öldü. 18 yaşında; ağır, ölümcül bir hastalıktan ölecek diye beklerlerken, ben doktorların şaşkın bakışları arasında iyileştim. 26 yaşında; bir kazadan dolayı çok kan kaybettim, bayılmışım ama ölmedim. Dokuz canlıyım galiba....
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Liseye giderken, neredeyse birlikte büyüdüğümüz bir kedim vardı, ismi Osman'dı. Sarı-beyaz tüyleri vardı ve çok güzel bir kediydi. 12 Eylül'den bir süre sonra, ben siyasi şubeye girdiğimde uzun süre herkesle bağlantım kesildi ve ben de herkes gibi işkenceden payımı aldım. İşkence yapanların; bazen gülmek için, koridorda dolaşan bir kediye dahi elektrik verdiklerini görünce içimden geçenleri bir ben bilirim. Annemi ilk gördüğümde Osman'ı sordum. Sadece "İyi" dedi ve konuyu değiştirdi. Konuşmaları dinleyenler, gözlerim bağlı bir şekilde beni bir odaya alarak dayak atmaya başladılar. "Kim lan bu Osman, örgüt liderin mi? Çabuk adresini ver!" diye sorguya çekmeye başladılar. "Osman benim kedim" demedim, sadece sustum. Sonra cezaevi süreci derken, nihayet tahliye oldum. Hemen Osman'ı aradı gözlerim. Annem sonunda gerçeği açıklamak zorunda kaldı. Günlerce beni aramış Osman. Anneme soran gözlerle bakmış, annemin her gün ağladığını ve beni hala ortalarda göremeyince birşeylerin yolunda gitmediğini anlamış. Ve merdiven altına yerleşerek, günlerce ağlama sesleri çıkararak, hiçbirşey yemeden ölene kadar orada kalmış. Osman intihar etmiş. Suçluluk duygusu, acı ve çaresizlik içinde günlerce uyuyamadım. Bir daha hiç bir kediye yaklaşmadım, sevmedim. Özür dilerim Osman...
13
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Dün hastalarımdan biri "Bizim komşulardan biri trenin altına atlayıp intihar etmiş. Psikolojik tedavi görüyormuş, siz tanırsınız" dedi. Daha fazla konuşunca kadını tanıdığımı anladım. Bir buçuk yıl önce, bu şehre yeni geldiğim zaman tanışmıştım, çocuğunu getirmişti bana, ama beş yıldır ağır depresyon ilaçları kullanmaktan bakışları ifadesizleşmişti, yaşadığının farkında bile değildi. Çok yoğundum, hastanede istediğim gibi zaman ayıramayacaktım. Eşine "Evime getirin. Normalde evde baktığım hastalardan ücret alıyorum, onu da istemem. Belki bir faydam olur" dedim. Bir defa getirdi, bir daha da onca ısrarıma rağmen, esnaf olmasına ve altında arabası da olmasına rağmen getirmedi. Çünkü ona ilaçları yutup yutup evin işlerini yapacak, ona ve çocuklara bakacak, anasının dırdırını çekecek, evden çıkmayacak ve bunları da hiç şikayet etmeden yapacak robot gibi bir kadın lazımdı ve iyileşmesini falan istemiyordu. Adamı en son bir yıl kadar önce, eşinin ilaçlarını yazdırmak için hastaneye geldiğinde gördüm. Şimdi o, ana-babası boşandığı ve üvey babası olduğu için aile sıcaklığını küçükken görememiş, çocukken çalışmaya başlamış, 16'sında belki mutlu olurum diye başka bir şehre gelin gelen ve bana "Ne olur söyleyin de beni size getirsin. Buraya gelmekten başka dışarı bile çıkamıyorum, evde esir gibiyim" diyen kadıncağız daha 26'sında arkasında iki çocuk bırakıp öldü. Böyle olmamalıydı, bir insan böyle yaşayıp, böyle ölmemeliydi. Kendimi suçlamadım, ben elimden geleni yaptım. Her ne kadar "İntihar edenler kesin cehenneme gider" dense de ben, ilahi adaletin istisnaları olabileceğini düşünüyorum ve hiç değilse, öbür tarafta mutlu olur belki diye düşünüp "Allah rahmet eylesin" diyorum, eder inşallah.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|