07 Eylül 2008 Pazar
|
|
|
|
|
|
1 ay 4 gün önce gönderdi.
|
Geçenlerde sabah evden çıkıyordum ki bir adamın koşturarak bir arabanın arkasında bir şeyler bağırarak talimat verdiğini gördüm. Yalpalayarak giden araba, bahçe duvarlarını ve park etmiş diğer arabaları santimle sıyırıyordu. Vitesten mi kurtuldu, ne oldu derken arabayı kullananın 10 yaşlarında bir çocuk olduğunu gördüm. İçim rahat etmedi, bu sorumsuzluğu trafiğe bildireyim dedim. Sağolsunlar, şikayetimi aldılar ve 15 gün sonra da cevap verdiler: "Bahsettiğiniz yerde yapılan kontrolde o plakalı araca rastlanmamıştır." O densiz orada günlerce sizi beklemeliydi amirim be, gitmiş, ayıp etmiş. Sizi de fuzuli yere yorduk. Bir daha da size bir suç ihbar edersem iki olsun.
 7
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 23 gün önce gönderdi.
|
Unutulamayan eski sevgililer, gönderilmeyen mektuplar derken ben de yaşadığım farklı bir olayı anlatayım istedim. Hesapladım tam 12 sene olmuş. Önce mektuplarla başladı her şey. İmzasız, isimsiz, narin ve nahif bir kadının elinden çıktığı belli olan mektuplarla. Bana olan ilgisinden, sevgisinden bahsediyor ve tek bir şey istiyordu: " Hiçbir karşılık beklemiyorum, sadece size olan özlemim dayanılmaz hale gelince sizi görmeye gelebilir miyim?" Benzer duygular beslemiyordum ama elbette hayır diyemedim. Sonra haftada, ayda ya da birkaç ayda bir gelmeye başladı. 30'lu yaşların başlarındaydı. Narin, güzel yüzünü, kara gözlerini belli belirsiz bir hüzün çevreliyor, sesi çabuk titriyordu. Havadan sudan, günlük olaylardan konuşurken asıl amacının konuşmaktan çok bana bakmak olduğunu hissediyordum sanki. Evliydi, çocuğu vardı. Başka bir beklentisi olduğunu gösterecek davranışlardan özenle kaçındı. Sonra gelişlerinin arası uzamaya başladı. Son olarak da 1 yılı buldu. Bana olan özlemi sonunda bitti herhalde diye düşünürken, birkaç gün önce telefonla aradı. Çocuğunun sınav hazırlıklarıyla meşgulmuş, "Sınav sonrası sizi görmeyi arzu ediyorum." dedi, kapattı. Benzerini yaşayan oldu mu bilmem ama bu da böyle bir hikaye işte.
11
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 ay 26 gün önce gönderdi.
|
Aldatıldığı halde, sadece ilkokul mezunu olduğu halde, yapayalnızken, hiçbirşey bilmezken, boşluktayken, hergün ağladığını bizi göstermemek için hep dışarı çıkan; sonra herşeye yeni baştan başlayan, yeni bir düzen kuran ve kurduğu zaman da bize sıkıntısını hiç yansıtmayan, kendi emeğiyle ve çabasıyla yeni bir iş kurup yeni bir ev alan, bana kadınlığın ne demek olduğunu gösteren annemle gurur duyuyorum. Anneciğim bu emeklerinin hepsinin karşılığını alacaksın, söz veriyorum sana.
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 13 gün önce gönderdi.
|
Sokağımızın dişi kedisinin yeniden kızışması, etrafta peydahlanan erkek kedilerin alışılmamış azgınlığı, devamlı taciz ve hatta tecavüzleri; hiçbiri sorun olmadı da, dul komşumun, herkesin balkonlarda, pencerelerde olduğu saatte "Ne yapıyorlar bunlar böyle gabari bey?" diye bağırması sorun oldu. Basit bir açıklama bile, gülmekten yerlere yatan bu kadar insanın ortasında, hele de hazırlıksız yakalanınca çok zor olabiliyor komşum, affet!
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 27 gün önce gönderdi.
|
Dün hastalarımdan biri "Bizim komşulardan biri trenin altına atlayıp intihar etmiş. Psikolojik tedavi görüyormuş, siz tanırsınız" dedi. Daha fazla konuşunca kadını tanıdığımı anladım. Bir buçuk yıl önce, bu şehre yeni geldiğim zaman tanışmıştım, çocuğunu getirmişti bana, ama beş yıldır ağır depresyon ilaçları kullanmaktan bakışları ifadesizleşmişti, yaşadığının farkında bile değildi. Çok yoğundum, hastanede istediğim gibi zaman ayıramayacaktım. Eşine "Evime getirin. Normalde evde baktığım hastalardan ücret alıyorum, onu da istemem. Belki bir faydam olur" dedim. Bir defa getirdi, bir daha da onca ısrarıma rağmen, esnaf olmasına ve altında arabası da olmasına rağmen getirmedi. Çünkü ona ilaçları yutup yutup evin işlerini yapacak, ona ve çocuklara bakacak, anasının dırdırını çekecek, evden çıkmayacak ve bunları da hiç şikayet etmeden yapacak robot gibi bir kadın lazımdı ve iyileşmesini falan istemiyordu. Adamı en son bir yıl kadar önce, eşinin ilaçlarını yazdırmak için hastaneye geldiğinde gördüm. Şimdi o, ana-babası boşandığı ve üvey babası olduğu için aile sıcaklığını küçükken görememiş, çocukken çalışmaya başlamış, 16'sında belki mutlu olurum diye başka bir şehre gelin gelen ve bana "Ne olur söyleyin de beni size getirsin. Buraya gelmekten başka dışarı bile çıkamıyorum, evde esir gibiyim" diyen kadıncağız daha 26'sında arkasında iki çocuk bırakıp öldü. Böyle olmamalıydı, bir insan böyle yaşayıp, böyle ölmemeliydi. Kendimi suçlamadım, ben elimden geleni yaptım. Her ne kadar "İntihar edenler kesin cehenneme gider" dense de ben, ilahi adaletin istisnaları olabileceğini düşünüyorum ve hiç değilse, öbür tarafta mutlu olur belki diye düşünüp "Allah rahmet eylesin" diyorum, eder inşallah.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 1 gün önce gönderdi.
|
Yıllarca eziyetimi çektin, bana hayatı öğrettin. Kulağında küpe olsun dedin bulunsun aklının bir yerinde, nasihatler ettin hep bıkmadan. Annemin babamın veremediği ilgiyi, şefkati sundun bana karşılıksız. Bir sandalyen olsun elin ekmek tutsun kimseye bağımlı yaşama dedin, diplomanı eline al taşı sıksan suyunu çıkarırsın dedin, en büyük destekçim oldun. Evlenmiş olsam da her geldiğimde elime para sıkıştırdın, "Bu erkekler haindir bilirim, al bir derdini tuzla" dedin. Haklıydın, ne kadar saklasam da biliyordun gerçekleri. İleriyi görebiliyordun, ne güzel teselliler veriyordun bana. Kalbin hep hastaydı ama canım sıkılmasın diye nasıl da neşelendiriyordun beni. Öleceğini biliyordun ve beni hep yanında istiyordun, aklın başında değilken bile adımı sayıklıyordun. Sen toprağa girene kadar hiç ağlamadan her anında yanında oldum biliyorsun. Kimsenin rüyasına girmedin benim rüyalarıma girdiğin kadar. Kimseye görünmedin. Hala üzgün olduğumda geliyorsun ve bana teselli veriyorsun. Yarın seni kaybedeli bir yıl olacak canım anneannecim. Kimseye belli etmemeye çalışıyorum ama ben yokluğuna hala alışamadım. Rahat uyu, diplomamı alacağım, sandalyeme oturacağım söz. Seni çok ama çok özledim.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
joy_26,
Kadın
,
28
,
Eskişehir
|
3 ay 4 gün önce gönderdi.
|
Kendi memleketinizin caddelerinde gezemezsiniz, "Acaba biri tanıyacak mı?" korkusuyla kedi gibi köşe bucak yürümeye çalışırsınız, mümkün olduğunca sakin sokaklarda yürürsünüz, yeni tanıştığınız bir insan eğer kadınsa gerçekleri öğrendiğinde bir daha sizinle görüşmek istemez, erkek ise daha çok görüşmek ister sizden faydalanmak için, hayal kurmak yasaktır size, babanızı özlemek yasaktır, hayatı gözyaşları içinde yaşayıp ölmeyi beklersiniz benim gibi istemediği halde erkekleri para karşılığı mutlu etmeye çalışan bir hayat kadınıysanız...
16
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 19 gün önce gönderdi.
|
Ben 2 sene önce boşandım, hem de maddi durumu iyi olan kocamdan boşandım. Ondan bir şey istemedim, sadece eşyalarımı aldım. Bir kamyona yükledim, üniversite okuduğum şehre döndüm. Tüm ortak arkadaşlar ile bana hiçbir haberi gelmesin diye irtibatı kestim. Onun aldığı eşyaları değil kendi aldığım eşyaları kullandım, onunla aldığımız giysileri bile attım. Tüm düğün resimlerimizi yırttım, CD'leri kırdım. Ondan bana elle tutulur, gözle görülür hiçbir şey kalmadı. Sıfırdan başladım, tekrar işe girdim. Ailemden sadece çok anlayışlı olanlarla görüştüm. Eski üniversite arkadaşlarımı buldum. Çok maddi sıkıntı çektim, bazen eski zengin hayatım geldi aklıma ama ben yolumu çizdim. Yapamam diyenlere, yeni hayattan ve boşanmaktan korkanlara selam olsun.
12
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|