|
|
|
|
|
3 gün 1 saat önce gönderdi.
|
Hayatım boyunca verebileceğim en güzel doğum günü hediyesini verdik dün. İki yıl önce kazada sol bacağının bir kısmını kaybeden arkadaşımızın elinden tutup dans etmeye götürdük. Kazadan sonra tamamen içine kapanıp 'eksik' hissetmeye başladığı bedeninin aslında ne kadar fazla olduğunu gösterdik. Gecenin bitişinde şimdiye kadar görmediğimiz o güzel gülüşüyle teşekkür etti hepimize. Biliyorum bu satırları okuyorsun, iyi ki varsın ve iyi ki bu kadar 'fazlasın'...
 8
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 gün 4 saat önce gönderdi.
|
İlkokul birinci sınıfta okula gitmekten çok sıkılmıştım. Benimle aynı şekilde düşünen bir arkadaşla beraber plan yaptık. Okulu yakacaktık ve böylece okula gitmek zorunda kalmayacaktık. Ertesi gün yanımda kibrit götürdüm. Kibritleri yakıp betona attık ve tutuşmasını bekledik. Birkaç denemeden sonra, sebebini anlamasak da bu işi yapamayacağımız fark ettik. Böylece 6 yaşında iki çocuğun okul kundaklama eylemi başarısızlıkla sonuçlanmış oldu. Biz de muhtemelen en küçük kundakçı ünvanını almaktan kurtulduk.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 gün 4 saat önce gönderdi.
|
Kızım banyo yaptıktan sonra, saçlarını sadece onun için kullandığım pembe tarağıyla ben tarıyorum. Tarakta kalan saç tellerini topluyorum ve küçük bir kutuda biriktiriyorum. Sebebini sormayın, ben de bilmiyorum...
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
assil,
Kadın
,
28
,
Balıkesir
|
3 gün 9 saat önce gönderdi.
|
İş arkadaşlarım bebekleriyle yaşadıkları sorunları anlattıkça çocuk sahibi olma isteğimden, eniştemin saçma inat ve kaprislerini gördükçe evlenme fikrimden, uzun süreli erkek arkadaşım tarafından aldatılınca aşktan, yakın arkadaşım tarafından ilan-ı aşk edilince arkadaşlıktan vazgeçtim, ben oynamıyorum!
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 gün 13 saat önce gönderdi.
|
Bebekliğinden beri üç yıl boyunca hastalıkları yüzünden ölüp ölüp dirilen, acillerden çıkmayan, doktorların Allah'tan ümit kesilmez dediği biriciğimi anaokulunun düzenlediği sene sonu gösterisinde hayat dolu ve sağlıklı görünce sevincimden ağladım. O an dünyalar benim oldu. İyi ki varsın oğlum.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 gün 2 saat önce gönderdi.
|
Klozete yeni oturmayı öğrenen ancak tam oturacakken içine düşen benim yeğenim, o ağlarken bu komik halinin fotoğrafını çekmek için onu kurtarmayıp fellik fellik fotoğraf makinası arayan ben, çığlıklar sonucu evde bir şey olduğunu sanıp kapıyı zorlayanlar da komşulardı. Haneye tecavüz mü desem yoksa hain teyzenin düşüncesiz eğlencesi mi desem bu kareye?
1
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 gün 3 saat önce gönderdi.
|
ÖSS öğrencilerimi pikniğe götürüyorum. Veliler bana güvenip çocuklarını emanet etmişler. Benimse gün boyu telefonum devamlı çalıyor. Bir yandan annem, bir yandan babam arayıp "Neredesin, neden gittin, geç kalma, kendine dikkat et, erken gel eve, bu saate neden kaldın?" sorularını sıralıyorlar. Öğrencilerimin ise telefonları hiç çalmıyor. Ben magmada onları çok kıskanıyorum.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
4 gün 5 saat önce gönderdi.
|
Bugüne kadar hayatımdaki tüm insanlardan binlerce defa çok güzel sözler duydum. Ama hiç biri benden 2 yaş küçük kızkardeşimin, hayatımın en kötü günlerini geçirdiğim dönemde elinde hediye paketiyle gelip "Annemin yokluğunu bana hiç hissettirmedin, kim ne derse desin sen benim meleğimsin" demesi kadar beni duygulandırmadı. Çok uzun süren kötü günlerin sonu, tek bir cümleyle geldi.
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 gün 1 saat önce gönderdi.
|
Hayatım boyunca her zaman engelli insanları anlamaya ve bu doğrultuda elimden geldiğince onlara yardımcı olmaya çalıştım. Onların sıkıntılarını anlayabildiğimi de düşünürdüm, taa ki bana da ileride körlüğe yol açabilecek bir hastalığın teşhisi konulana kadar. Görme yeteneğimi kaybetmek düşüncesi bile beni alt üst etmeye yetti. Gözlerim olmadan ne yapacağımı, nasıl yaşayacağımı düşündüm ve derin bir umutsuzluk kapladı içimi, o an için hiçbir çözüm aklıma gelmedi. Anladım ki her ne kadar insanların sorunlarını anlamaya çalışsak da, bizzat o sıkıntılarla yüz yüze gelmedikçe tamamen anlamak -en azından benim için- mümkün değilmiş.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|