|
|
|
|
|
miaji,
Kadın
,
37
,
Ankara
|
3 ay 16 gün önce gönderdi.
|
Babası şeker hastalığı nedeniyle her gün insülin yapmak zorunda olan küçük yeğenimin bilim adamı olmak istemesinin altında yatan gerçek, kendisi anlatınca evi gözyaşına boğmuştur. "Babam için istiyorum. Eğer ben ilacını bulursam, ömrünün bir kaç çeyreğinde iğne yapmaz hiç olmazsa..."
 7
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 17 gün önce gönderdi.
|
Kapıda karşılaştık seninle, bana baktın gülümsedin. Yüzün çok tanıdık geliyordu. Yanından öylece geçtim gittim. Arkamdan bana seslendin ismimle. Sesinden tanıdım seni, 26 yıllık bıyıklarını niye kestin baba?!
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 17 gün önce gönderdi.
|
Olanca şirinliğiyle "Çoraplarım güzel mi?" dedi, "Evet" dedim. Sonra ayakkabılarını, eteğini, tişörtünü sordu; hepsinin güzel olduğunu söyledim, çok mutlu oldu. Sonra bana dönüp, "Senin ayakkabıların da, pantolonun da, her şeyin çok kötü!" dedi, nevrim döndü. Çorabıyla eteğinin çok uyumsuz olduğunu, eteğinin hiç olmadığını, zaten göbeği olduğundan hiçbir şeyin yakışmadığını söyledim mi? Söyledim. 7 yaşındaki çocukla bir oldum mu? Oldum. Peki pişman mıyım? Asla!
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 17 gün önce gönderdi.
|
İlkokul yıllarımda sobaya fazla yaklaştığımdan önlüğüm yanmış ve annem yanan yeri yama yapmıştı. O kadar çok üzülmüştüm ki; geceleri önlüğüm eski haline gelsin diye uyuyana dek dua eder, sabah eski haline gelmiş mi diye bakardım.
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 17 gün önce gönderdi.
|
Birçok akşam olduğu gibi yine şiddetli bir kavga, kavgayı minik buğulu gözleriyle izleyen 2,5 yaşındaki canım oğlum, biten evliliğine değil de oğlunun gözyaşına oturup ağlayan bir baba... Keşke oğlumu sevdiğimin yarısı kadar karımı da sevebilseydim, herkes gülümseyebilseydi.
13
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
3 ay 17 gün önce gönderdi.
|
Güvenlik görevlisiyim. İş yerinde benimle devriyeye çıkan 2 tane (sokak) köpeğim var. Hep 5-6 metre önümden yürürler tehlike anında "Önce biz" dercesine. Bazan devriyenin ortasında yorulup 5 dakika soluklanmak için banka otururum. Kızlarımdan bir tanesi gelip burnunu ayağımın altına sokmaya çalışır ve sanki o an bana şöyle der: "İşin gereği ellerinle dokunamayacağını biliyorum ama bana bu da yeter, ihtiyacım var, ayağınla da olsa sev beni." O anlarda öyle tatlı oluyor ki, uzun süre lavaboya gidemeyeceğimi ve bu zaman zarfında ellerimi kullanamayacağımı bile bile dayanamayıp okşayıveriyorum onları...
11
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|