|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 24 gün önce gönderdi.
|
İlkokul birinci sınıfa başlayacağım. 5 can, babamın 1 memur maaşına bakıyoruz. Annem ve babamla önlük almaya pazara çıkıyoruz. Satıcı bir önlük gösteriyor, annem: “Kız önlüğü değil mi bu!'' diyor, satıcı: “Ablacım kız-erkek fark etmiyor!” diyor. Arkadan kuşaklı ve boyu diz kapağının biraz üzerinde olan kız önlüğü ile okula başlıyorum. Erkekler kovalamaca oynuyor, kızlar kendi aralarında ip atlıyor. İki gruba da dahil olamıyor, akşamı zor ediyorum. Evde olan biteni anneme anlatıyorum. Onun da yapacağı pek bir şey yok, beni telkin etmeye çalışıyor, “oğlum önlüğünün bir şeyi yok, erkek önlükleri de aynı” diyor, paramız yok diyemiyor. O kız önlüğüne bir türlü alışamıyorum, çocuklar dalga geçiyor, aldırmıyorum, utana sıkıla birinci sınıfı bitiriyorum. Sonra diğer sınıfları da bitirip mühendis oluyorum. Bugün etrafımda, her şeyi tüketip hiçbir şey olamayan çocukları ve ailelerini gördükçe çok üzülüyorum.
 1
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|