09 Ocak 2009 Cuma
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
9 ay 3 gün önce gönderdi.
|
Hayat sevdiğimi aldı elimden, iki damla gözyaşı dökebildim sadece. Sözümde duramadım, ben de gidemedim arkasından. Çünkü babaydım ben artık, gidemezdim! Ne aldığım nefesten, ne yediğimden, ne gülmemden, hayatın hiçbir şeyinden zevk almıyorum. Sadece kızım beni hayata bağlayan... Bazen diyorum; olmasaydı, ben de gitseydim annesinin yanına. Çok özledim seni aşkım, elimi kolumu bağladın. Sadece kızım için buradayım, sadece kızım!
 9
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
9 ay 4 gün önce gönderdi.
|
Sevgili karıcığım; paketin üstündeki "işlem" yazısı alta geldiğinden sadece "görmüş sucuk" yazısını okumanı anlıyorum. Ama "Bu sucuğun gördüğü şey de neymiş?" deyip dakikalarca paketi evirip çevirmene hala bir anlam veremedim. Yahu ne olabilir ki senin görmeyip de sucuğun gördüğü şey haa? Ne olabilir Allah aşkına!
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
9 ay 10 gün önce gönderdi.
|
Deliler gibi sevdim seni. Yokluğunda nefes alamayacak, hücrelerini hücrelerimde hapsetmek isteyecek kadar. Hayat toz pembeydi. Bir sen vardın yeryüzünde, bir ben bir de aşkımız. Hiçbir şey seni benden, beni senden alamazdı, alamamalıydı. Doktordan döndüğünde sen raporuna göz atana kadar da hayatımın ekseniydin. Çocuk dahi istemiyorduk, sadece "biz" olmalıydık aşkımızın merkezinde. Hıçkırıklarla raporu okuduğumuzda, yıkılabilecek ne varsa yıkılmıştı hayatımda. Sen, aslanım, sen, tek sevdiğim, yıkılıyordun parça parça. Günlerce ağlaştık "biz"e vurulan bu darbeye. Günlerce sarıldık bizi koparmak isteyen bu illete nispet. Çıkar yol aradım göz yaşlarıma hakim olarak. Buldum sonunda. Madem seninle uzun bir hayat süremeyecektim, sen artık hayatımda yokken, "senden" bir parça ile katlanabilirdim belki yokluğuna. Çocuğunu doğurmak istiyordum. "Biz"den bir canı. Aşkımızın imzasını atmak istiyordum. Değil mi ki, doktorlar sana "Çocuğunuz olsaydı, onu kucağınıza alamazdınız 3-5 sene sonra..." demişlerdi. Ben seni pamuklara sarıp bakacaktım. Hem sana, hem yavrumuza. İyi ki, o kararı alabilecek kadar gençmişim, iyi ki, o kararın arkasında durabilecek kadar "ben"mişim. Bugün, aradan geçen 13 sene sonra, ardıma baktığımda, hayatımda verdiğim en güzel iki karardan biridir yavrumuz. Diğeri, senin olmak kararı. Bugün, yavrumuzun varlığında, tüm olumsuzluklarına karşın raporun, sen hala hayatımdasın ya, sen yavrumuzun büyüyüp serpilmesine tanıksın ya, sen sana olan aşkımı ve tutkumu hala çözemedin ya... Canın sağolsun, benimle kal yeter.
29
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
9 ay 12 gün önce gönderdi.
|
"Yapılan ankette kadınların çirkin erkeklerle daha da mutlu oldukları kanıtlanmış." dediğim kocamın; ''Mutsuz olduğunu mu söylemeye çalışıyorsun tatlım?" sorusuyla karşılaştım. Yok tatlım, güzel olduğun kadar küstahsın da demeye çalışıyorum.
14
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
9 ay 12 gün önce gönderdi.
|
Salondaki kocaman hamam böceğini görünce ciyak ciyak bağırıp bütün mahalleyi ayağa kaldıran ben; bağırmamla yerinden sıçrayıp ayağındaki terliği çıkaran, ben "Böceği öldürecek heralde." diye düşünürken terliği susmam için kafama fırlatan ise annem. Gidelim böcekler; hiçbirimiz bu evde istenmiyoruz...
12
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
9 ay 17 gün önce gönderdi.
|
İki yıl önceydi. Kardeşimle sudan bir sebepten ötürü büyük bir kavga etmiş ve on gün dargın kalmıştık. Dargınlığın onuncu günü, öğle vakti, bir alışveriş merkezinde, sevgilimle ettiğimiz kavganın stresini üzerimden atmak için alışveriş yapıyor bir yandan da akşam seminerde yapacağım konuşmanın metnini içimden tekrar ediyordum. O sırada telefon çaldı, arayan kardeşimdi. Yüzümü ekşiterek ve "Of, seni hiç çekemeyeceğim şimdi!" diye düşünerek telefonu açtım ve "Ne var, ne istiyorsun?" diye bağırdım açar açmaz. Kardeşim, cılız bir ses tonuyla "Abla kaza geçirdim, X Hastanesi'ne gel." diyerek telefonu kapattı. O andan itibaren benim için dünya durdu... Renkler, kokular, insanlar, her şey ama her şey, bir anda silindi zihnimden... Büyük bir korkuyla ve aceleyle, hastaneye doğru yola çıktım... Artık, ne akşam gideceğim seminerin, ne sevgilimin o gün arayıp aramayacağının ne de diğer dünya telâşlarının önemi vardı. O günden sonra kardeşim aradığında, telefonu, her seferinde gülümseyerek ve ağız dolusu "Canım" diyerek açıyorum. Bu satırları yazarken bile gözlerim doldu ve okuyan herkese de tavsiyemdir; lütfen sevdiklerinize, şu an ya da geciktirmeden, en kısa zamanda, onları sevdiğinizi söyleyin. Hayat bu, bir dakika sonra bile çok geç olabilir...
19
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|