|
|
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 21 gün önce gönderdi.
|
Yıl sonu için sınıfça piknik yapacağımız için annem nasihatleri sıralıyor. "Aman çocuğum, öğretmenlerinin yanından ayrılma, sakın yalnız başına uzaklaşma." Olur anne, bölüm başkanı profesörümüzün elini tutar gezerim ben artık.
 3
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 21 gün önce gönderdi.
|
Masalara koyduğu menülere "Öpüşmek bir sanattır ama burada icra etmeyiniz" diye de bir not iliştiren saygıdeğer kafe sahibi, artık diğer kafeler gözümde birer sanat atölyesi gibi. Ufkumu genişlettiniz, sağolun.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 21 gün önce gönderdi.
|
8 yaşındaki erkek olan yeğenime, gezmeye gidebilmemiz için temizliği yetiştirmemiz gerektiğini söyledim. Böylece ben bulaşıkları yıkarken ona da evi süpürttüm. Evden çıkarken yere dökülen saçımı görünce "Dökme şu saçlarını yere ya! Daha yeni süpürdüm zaten..." diye bir çıkışı vardı ki... Bu sözü hep kadınlar söyler sanırdım. Meğerse temizliği bizzat yapmış olman yetermiş.
1
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 21 gün önce gönderdi.
|
Belediye otobüsünde sakin sakin giderken otobüs ahalisinin tüm dikkatini üzerimize çekerek “Terrrbiyesiz!” diye feryat edip suratıma tokat atan sol çaprazımda ayakta dikilen bir ablamız. Bunun üzerine “Ne elliyon la garıyı?” diye kafa atmak maksatlı olarak belden üstünü geri doğru esneten sol yanımda duran öküz. Tam ben otobüs mütevelli heyetince linç edilmek üzereyken “Murtaza sen mi elledin gene beni?” diye öküze soran yine az önceki abla. Kendi karısıyla otobüste hayvanlaşmayı normal karşılayıp, sonra da bana kafa atmaya kalkan Murtaza hala benim solumdaki öküz. Durumdan espri çıkarıp yarılan otobüs ahalisi. Ortada konu mankenliği yapan bukalemun da bendeniz…
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 ay 21 gün önce gönderdi.
|
Yaklaşık iki haftadır mutsuzum, erkek arkadaşım ile aramız bozuk ve belki de bitti. Sürekli ağlıyorum aklıma geldikçe, yüzüm gülmüyor hiç. Dün gece o moralsizliğin üzerine, bir de milli maç hezimeti yaşadım. İlk yarıdan sonra bütün umudumu yitirip kanalı değiştirdim. Ben başka bir program seyrederken, dışarıdan gelen ilk gol çığlıkları ile maça geri döndüm ama maalesef maçın bitmesine çok az kalmıştı. İkinci gol geldiğinde şaşkınlık ve sevinçle yerimden fırladım. "Olabilir mi acaba?" derken üçüncü gol, kalecinin kırmızı kartı ve hakemin son düdüğü. Ağladım, ağladım, ağladım. Sevinç, haklı gurur ve en umutsuz anlarda bile umudumu yitirmemem gerektiğinin dersi ile... Teşekkürler Milliler, beni yeniden hayata bağladınız.
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|