|
|
|
|
|
6 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Sakin mizaçlı biriyim, kolay kolay kavga edemem. Eğer bir işi ben yapabiliyorsam başkasından yardım istemem. Kocam da olsa bir erkekten asla para istemem, paranın konu olduğu bir tartışmaya girmem. Evliliğim boyunca kocamın ne kazandığını ya da kazanmadığını konu veya sorun etmedim. İnsanları yönetmeyi, yönlendirmeyi doğru bulmam. Evliliğin 24 saat bir arada olmak değil, gönülde olmak olduğuna inanırım. Bu yüzden kocama hiçbir zaman "Neredeydin, kiminleydin?" sorularını sormadım. Çocuklarım babaları ile aynı evi paylaştığımız dönemlerde hiçbir kavgaya ve şiddet olayına şahit olmadılar. Yaşları küçük olduğu için de ayrılığın detaylarını anlatmadım. Zaman zaman bu bilmediği sebepleri sorgulayan kızıma, "Biz babanla yanyana olduğumuzda artık mutlu hissetmiyoruz kendimizi." gibi bazı açıklamalar yaptım. Babası ile hafta sonunu geçiren kızım "Anne, ben babama da sordum ama o senin yanında mutlu olduğunu söyledi." diyerek yanıma geldi. Bu konuşmayı duyan annem "Yavrum, annen gibi bir enayi ile evli olup niye mutsuz olsun baban?" diyerek, asıl sebebi; yalnız kızımın değil, benim de anlamamı sağlamış oldu.
 4
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|