|
|
|
Cirpy,
Erkek
,
28
,
Ankara
|
1 yıl 3 ay 15 gün önce gönderdi.
|
Efes Antik Tiyatro'yu ziyaretim sırasında rastladığım, ağaca bağlanmış minik bir tayın fotoğrafını anneme gösteriyorum. Annem gözlerini kısarak fotoğrafa bakıyor. "Eşek mi bu?" "Hayır anne at." "Aaaa, yanındaki sensin." "Hayır anne ağaç." "E ben diyorum sen odunsun diye." "Anne lütfen gözlüğünü tak artık."
 2
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 15 gün önce gönderdi.
|
Her zaman kendime güven eksikliği hissettim. Trafikte bir sorun yaşasam, olay hemen kapansın da başım belaya girmesin diye susarım. Hakkımı aramaktan bile korkarım. Dün gece eve giderken sokakta karşıdan karşıya bir kedi geçiyordu. Kendimce atraksiyon yapıp kediyi korkutayım dedim. Üstüne gitmeye başladım. Kaçmasını beklediğim kedi aniden durdu ve bana ters ters bakmaya başladı. Biraz daha üstüne gittim. Bu sefer o da benim üstüme gelmeye başladı hızlı hızlı. Ben de kaçtım. Ne yapsam fayda yok. Ezik geldim ezik gideceğim. Kedi de arkamdan aynı şeyi söylemiştir kesin.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 16 gün önce gönderdi.
|
Televizyonda bir röportaj izliyorum. Spiker, "Yaptığınız işten memnun musunuz?" diye soruyor önündeki dikişi yetiştirmeye çalışan terzi kıza. Kız yüzünde büyük bir gülümsemeyle, "Çok zevkli bir iş." diyor. Sonra, döküm işiyle uğraşan genç çocuğa soruyor, "İşiniz çok mu zor?" diye. Çocuk, az önceki çalışanınkinden de büyük bir gülümsemeyle, bir yandan da soruya anlam veremiyormuş gibi cevap veriyor; "Hayır, bu iş biraz zor gibi görünebilir ama ben bunu yapmaktan çok zevk alıyorum." Duyduklarıma inanamıyorum. "Çok çalışıyoruz abla, üç kuruş para için bütün gün buradayız." gibi şikayetçi cevaplar beklerken böylesine pozitif bir tavır beni şaşırtıyor. "Keşke ben de işimle ilgili böyle hissedebilsem, ne kadar şanslılar." diye düşünürken, anlıyorum ki orası, engellilerin çalıştığı bir fabrika ve aslında bütün o konuşanlar da birer engelli. Sadece bir şeyler üretebildikleri ve işe yaradıklarını hissettikleri için bile çok mutlular. Bunlara ve çok daha fazlasına sahip olan bizler acaba mutlu olmak için daha ne olmasını bekliyoruz? Sanırım engellilerden öğrenmemiz gereken çok şey var.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 16 gün önce gönderdi.
|
4,5 aylık bebeğimi düşürüp ölümden dönmüş bir vaziyette evime geldiğimde evime gelip, "Hamileyim!" dedin ve henüz 2 yaşında bile olmayan kızına sarılıp, "Annecim de de bir teyzen görsün. Sarıl annene, canım de aşkım de yavrum. İyi ki doğurmuşum seni; doğuramayanlara nispet!" dedin. "Ne yaparsın; artık şansına küs. Uğraşıyorsun, olmuyor. Bu kaçıncı? Anne olamayacaksın anlaşılan." dedin. Yutkundum. "Git!" diyemedim. o halimle kendimi dışarı zor attım. Neden yaptın bunu hala anlamış değilim. Unutmadım, unutamıyorum. Sen benim en yakın dostumdun...
14
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 17 gün önce gönderdi.
|
İlkokuldan sonra beni okutmak istemeyen aileme inat büyük abime yalvar yakar ortaokula yazdırdım kendimi. Okumaz bu, liseye göndermeyelim dediler; hasbel kader yazıldım ona da. Başarısızlık o kadar kazınmıştı ki beynime lise de 4 yıl boyunca birinci olup en son okul birincisi olmama rağmen hiçbir zaman ailemi veli toplantısına çağıramadım. Mezuniyet törenime bile gelmelerini istemedim, birinci olduğuma inanmıyordum. Liseden sonra başarı başarıyı getirdi. Üniversite ve ardından yüksek lisans. Ancak hala ailemin bana yakıştırdığı "salak kız" imajı geçmedi. Hala elde ettiğim başarıları bir başkalarının başarısı olarak izliyorum. Hala tek başıma bir iş yaparken çok korkuyorum. Ve hala ailem benim yaptığım başarıları takdir etmiyor.
11
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 17 gün önce gönderdi.
|
Annemi çok küçükken kaybetmiştim. Mezarına ilk gidişimde yanında bir yaşında ölmüş bebeğin mezarını görünce ve bir komşu teyzenin ''Çocukları çok severdi, almış yine kolunun altına birini burada da.''demesiyle, beni bırakıp o bir yaşındaki bebeğin yanında olmasını hep ama hep kıskandım. Gittiğimde hep ağlayışlarımda özlem kadar kıskançlık da vardı. Ergenlikte geçti bu duygu. Çocuğum olduktan sonraki ilk ziyaretimde tekrar katıla katıla ağladım hala bir yaşında olan bebeğin mezarıyla annemin mezarını okşayıp; "İyi bak annem o bebeğe. Anası sana emanet etmiştir." diye..
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|