09 Ocak 2009 Cuma
|
|
|
|
|
|
7 ay 3 gün önce gönderdi.
|
Türk hamamını beğenmeyip spa'lara yüzlerce dolar bayılanlara, "Bir şeyi kırk kere söylersen olur" lafını saçma bulup "Secret" kitabını yutarcasına okuyanlara (sonuçta aynı mantık: ikisi de çok söylenen bir şeyin gerçekleşeceğini anlatıyor), kendi tarihini lise sayfalarında bırakıp Hollywood yıldızlarının hayatlarını hatmedenlere, Mevlana'yı, Yunus Emre'yi tanımayıp saçma sapan tarikatlara merak salanlara, şehit cenazelerine duyarsız kalıp tırnağı kırıldığında dünyası başına yıkılanlara sinir oluyorum.
21
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 5 gün önce gönderdi.
|
Yıllarca eziyetimi çektin, bana hayatı öğrettin. Kulağında küpe olsun dedin bulunsun aklının bir yerinde, nasihatler ettin hep bıkmadan. Annemin babamın veremediği ilgiyi, şefkati sundun bana karşılıksız. Bir sandalyen olsun elin ekmek tutsun kimseye bağımlı yaşama dedin, diplomanı eline al taşı sıksan suyunu çıkarırsın dedin, en büyük destekçim oldun. Evlenmiş olsam da her geldiğimde elime para sıkıştırdın, "Bu erkekler haindir bilirim, al bir derdini tuzla" dedin. Haklıydın, ne kadar saklasam da biliyordun gerçekleri. İleriyi görebiliyordun, ne güzel teselliler veriyordun bana. Kalbin hep hastaydı ama canım sıkılmasın diye nasıl da neşelendiriyordun beni. Öleceğini biliyordun ve beni hep yanında istiyordun, aklın başında değilken bile adımı sayıklıyordun. Sen toprağa girene kadar hiç ağlamadan her anında yanında oldum biliyorsun. Kimsenin rüyasına girmedin benim rüyalarıma girdiğin kadar. Kimseye görünmedin. Hala üzgün olduğumda geliyorsun ve bana teselli veriyorsun. Yarın seni kaybedeli bir yıl olacak canım anneannecim. Kimseye belli etmemeye çalışıyorum ama ben yokluğuna hala alışamadım. Rahat uyu, diplomamı alacağım, sandalyeme oturacağım söz. Seni çok ama çok özledim.
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 10 gün önce gönderdi.
|
Yıl 1992, Aralık ayı. Siirt'in Baykan ilçesinde görev yapan abimle yengemin yanındayım. 17-18 yaşlarında, yeni mesleğe başlamış, yengemin arkadaşları olan 4 hemşire kızla akşam yemeğinden sonra çaylarımızı içiyoruz. Derken bir patlama sesi. Birkaç saniyelik bir sessizlikten sonra 2. bir patlama sesi daha. Hemen ışıkları kapatıp yere yatıyoruz. Bulunduğumuz yer bir tepenin yamacında, askeriyeyle yanyana. Teröristler tepeden askeriyeye roketatarlarla saldırıyor. Asker de aşağıdan yukarıya ardı ardına ateş ediyor. Yattığımız yerden başımızı kaldırıp gökyüzündeki aydınlığı izleyebiliyoruz, ortalık cehennem yeri gibi. Çatışma yaklaşık yarım saat sürüyor. Biter bitmez kızlar paltolarını giyip abimin "Ben bırakayım." ısrarına aldırmadan, hızlı bir şekilde evden ayrılıyorlar. Hala cesaretlerine hayran kalırım. (Onlardan aldığım cesaretledir ki fakülteyi bitirince, yanıbaşımdaki İstanbul da şark görevinden sayılmasına rağmen Diyarbakır'ı tercih etmiş, il merkezine 120 kilometre uzaklıkta bir dağ köyünde çalışmıştım.) O yarım saatlik çatışma beni uzun bir süre etkilemişti. Şimdi orada görev yapan askerleri ve onların yollarını gözleyen annelerini düşününce, şehit haberlerini duyunca; aldığım nefesten, rahatça uyuduğum yatağımdan, keyifle içtiğim çaydan bile utanıyorum. Onların hakları nasıl ödenir bilemiyorum. Bir de üstüne bazı vatandaşların "PKK'lılara terörist diyemeyiz, onlar da davalarında haklılar" demelerine ise söyleyecek çok şey olmasına rağmen bir şey söyleyemiyorum. Ne diyeyim, sizi magma bile kabul etmez, püskürtür!
21
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 16 gün önce gönderdi.
|
Dayak yememek için evden kaçardım, ehliyetsiz araba sürerken trafikten kaçardım, sigara içerken öğretmenlerden kaçardım, kız arkadaşın abisine yakalanmamak için balkondan kaçardım, radara girdiğimi anlayınca ters şeritten kaçardım, eski sevgiliden kurtulmak için yangın merdiveninden kaçardım, yenileceğimi anlayınca oyundan kaçardım. "Artık her şey bitti, hayatta kaçacak bir şey kalmadı." derken kendimi yere attığım izmaritten dolayı ceza yememek için zabıtadan kaçarken buldum.
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 18 gün önce gönderdi.
|
5 yıllık ve nikâhtan dönen bir ilişkinin ardından geriye kalanlar: 3120 sms, 1259 e-mail, 732 fotoğraf, 48 demet çiçek, gözünü her açıp kapadığında canlanan sayılamayacak çoklukta anı ve bitmeyecek gibi gelen acı…
15
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 20 gün önce gönderdi.
|
Biz küçükken bir kez olsun elimizden tutup bizi bakkala bile götürmeyen, kaçıncı sınıfta olduğumuzu bile bir çırpıda söyleyemeyen, aç mı yattık tok mu uyuduk umursamayan, bir kez bile şefkat göstermediği gibi her fırsatta gönlümüzü kanatan babam; şu an yöneticilik yaptığı amatör futbol kulübünün minikler takımı oyuncularının hepsinin adlarını, yaşlarını, okul bilgilerini ve hatta ayakkabı numaralarını bile ezbere biliyor. Yenildikleri maçlarda teselli etmek için yemeğe çıkarıyor; tatlılar, dondurmalar yediriyor, piknikler düzenliyor. Her yerde övünçle anlatıyor onları, tek tek ilgileniyor. Buraya kadar tamamdı da, bu haftasonu sosyal gelişimlerine katkı sağlaması için hepsini operaya götürmesine kayıtsız kalamadım! Ben gündüz sinemaya gidebilmek için bile bir hafta izin almak için uğraşır, sessiz sessiz bekler, her gece yatağımda huzursuzca dua ederdim. Akıp giden zamanın kastı bizeydi sanırım!
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 20 gün önce gönderdi.
|
Sevdiğinizde: 1- Onun bir numaralı ve tek kahramanı olabilmek için uğraşır, sonuçta bir numaralı maymun olursunuz ama hiç koymaz. 2- Anlık bir bakışı, sözü, gülümsemesi veya yalnızca duruşu tüm hücrelerinizi titretir, tüyleriniz diken diken olur. 3- Hepsini yapmaya ömrünüzün yetmeyeceği bir dolu plan yapar, hayal kurarsınız. 4- Ona ne kadar kızmış olsanız da yatmadan önce yüzünü öper tatlı rüyalar dilersiniz, içiniz gider. 5- Bir gün nefeslerinizin birbirine değmeyeceğini düşündüğünüzde bile gözünüzden birkaç damla yaş süzülür. 6- Cahit Sıtkı'nın "Desem ki" şiirini her okuyuşunuzda daha derinden sarsılırsınız. Hiç ölmeyecekmiş gibi sevip, yarın ölecekmiş gibi gösterin sevginizi; geç kalmadan...
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 25 gün önce gönderdi.
|
İnşaat mühendisliğini bitirdiğim yaz (1999) deprem oldu, inşaat sektöründe 2 yıl yaprak kıpırdamadı. Bankacılığa başladığımın 2. günü (2000) ekonomik kriz patladı; 22 tane banka battı, 40.000 bankacı işsiz kaldı. Artık bankacılığı bırakmak istiyorum ama korkuyorum yine bir sektörü batıracağım diye!
11
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|