|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 25 gün önce gönderdi.
|
Henüz dokuz yaşımda annemin öz annem olmadığını, 19 yaşında babasız kalmanın ne demek olduğunu, 20 yaşında hem okuyup hem para kazanabileceğimi öğrendim. Yedek subayken orduya katıldım, 6 sene görev yaptım; en yakın silah arkadaşım bir çatışmada önüme geçti ve hayatını kaybetti, dostluğun ne olduğunu öğrendim. Yurtiçi ve yurtdışı görevlerim nedeniyle onur duyduğum madalyalarım oldu, bir çatışmada ayağımı kaybediyordum ve bu nedenle malulen emekli oldum. Bu zamana kadar kimsenin duygularıyla oynamadım, ahlaklı bir hayattan ödün vermedim, kimseden borç ya da yardım istemeden yaşamayı öğrendim. Çok mutluyum, çünkü hayatın en büyük ve gerçek ödülünü aldım, onu çok seviyorum. Bütün acı ve sıkıntılarımın yok olması onun sayesinde oldu. Şimdi bir tek şey istiyorum, sevdiğim kadının kalp atışlarını dinlerken uyumak ve uyandığımda onu görüp hayata daha sıkı tutunmak.
 5
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 26 gün önce gönderdi.
|
Çok güçlü, çok cesur, kolay yılmayan biri olduğu sanılan ben şimdi çok korkuyorum. Bağırsaklarımda problem var ve ne olup olmadığı pazartesi günü belli olacak ama kuvvetli ihtimallerden biri kanser. Babam akciğer kanseri olduğunda ona moral aşılamaya çalışıyordum, güçlü olmasını bekliyordum ama şimdi, onun hala gösterdiği direnci ben de gösterebilir miyim bilmiyorum. Bildiğim tek şey korktuğumun ölüm olmadığı, askerlik yaptığım Güneydoğu'da iki kez çok kati olarak ölümle burun buruna geldiğimde de ve sonrasında da ölebilecek olmaktan hiç korkmadım. Şimdi beni korkutan ne öyleyse? Sanırım sürünmek, başa çıkamamak, birilerinin acıması... Bilmiyorum, sadece böyle bir ihtimalin varlığından bile korkuyorum. Beni kimseye anlatamadığım bu korkuyu burada paylaşmaya iten sebep ne? Sanırım cidden korkuyorum...
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 26 gün önce gönderdi.
|
Yıllar önce mezuniyet balosuna katılamayışımın nedeni ne hastalığım, ne de gürültülü ortamları sevmediğimi söylememdi. Yıllar önce yemeğe bile zar zor para gönderen ailemden, balo için kıyafet isteyemememdi. Şimdi gardrobum elbise dolu ama o heyecanlı kızdan eser kalmadı. Hala mezuniyetim aklıma geldikçe içim burkulur. Bir zamanlar fakir ama heyecanlı bir kız vardı, şimdi doktor oldu...
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 26 gün önce gönderdi.
|
Sekiz yıldır sakladığım iki ayrı parfümüm var. Birinde rahmetli babamın, diğerinde imkansız bir aşkın izleri var. Birini babam öldükten sonra hiç kullanmadım, diğerini hüzünlü vedadan sonra. Gözümü kapatıp şişeleri her kokladığımda, o anları tekrar yaşıyorum gibi oluyor. Gidenlerden geriye kalan en hüzünlü şey de olsa, atamıyorum.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|