|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay önce gönderdi.
|
İki küçük kız, babalarını ancak resimlerde görebilecek olan. Birinin ayağı çıplak, diğerinin çorapları parça parça... Bir yaşlı baba, oğlunun yüzünü son bir kez görmek için yalvaran. Bir kardeş, çaresizce abisinin ardından bakan. Hemen hemen hepsi benim yaşlarımda. Düşünüyorum, onlardan biri benim babam, benim abim, benim kardeşim... İçim daha buruk olabilir miydi? Daha az mı isyan ederdim? Biz milletçe geçtik sınır ötesine. Acının, isyanın ve sabrın sınırının...
 12
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 1 gün önce gönderdi.
|
Ben, liseye gidiyordum, O, ortaokula. Binamızın kazan dairesi, aşırı ısınma nedeni ile patlamak üzereydi. Basınçlı su buharı, evdeki kalorifer peteklerinin sarsılarak duvara vurmasına sebep oluyordu. Çok korkutucuydu. Giriş katında olduğumuz için tehlikeyi herkesten önce fark ettik, çünkü kazan suyu, alt katlardan başlayarak binaya dağıtılıyordu. O ve ben, kapıyı bile kapatamadan, yalınayak evimizden dışarı fırladık. Binadan 30 metre kadar uzaklaşmış, nefes nefese kalmıştık sonra birden göz göze geldik ve tekrar koşmaya başladık. Ancak bu sefer farklı yönlere koşuyorduk. O, binaya doğru, bense binadan olabilecek en uzak yere.. Bağırarak, çırpınarak, camları taşlayarak, duman altında kalmış dairelerin kapı zillerini çalarak herkesi uyarmaya çalışıyordu. Bense hala, buraya gel aptaaal diye bağırmakla meşguldüm. Hamile komşumuz dahil olmak üzere, çoluk çocuk bütün bina sakinlerinin dışarı çıkmasını sağladı. Her şey sakinleşince yüzü gözü kurum içinde yanıma geldi. O kim miydi? Aynı anne ve babaya sahip olduğumuz, canım kardeşimdi. Başkalarının canı için kendi canını düşünmeden feda edebilecek biri. Ben mi? Beni biliyorsunuz işte. Eski itirafçınız, zavallı smilingmoon.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 6 gün önce gönderdi.
|
Ehliyetimi aldığım gün arkadaşlarımla Cuma namazına gitmiştik. Planıma göre namaz sırasında secdeye yatınca gömleğimin üst cebindeki ehliyet düşecek, arkadaşlarım da böylelikle yeni ehliyetimi görecekti. Namaz kılmaya başladık. İlk secdeye yatışta düşmedi. İkincisinde kendimi daha hızlı yere attım, yine düşmedi. Üçüncüsünde resmen amuda kalktım. Maalesef yine düşmedi... Artık son rekatta nasıl gaza gelmişsem kendimi öyle bir yere attım ki önce kafamı yere vurdum, ardından hızımı alamayıp öndeki dedenin sırtına çıktım. Ve, ve, ve, mutlu son... Yerdeki ehliyetimi gördükten sonra ne dedenin bastonunun acısı ne de kafamdaki kocaman yumrunun acısını hissetmiyordum...
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 6 gün önce gönderdi.
|
İki yıl önce birinci sınıfları okutuyordum. Öğrencileri daha tam olarak tanımadığım okulun ilk günleriydi. Derste beslenme yapıyoruz. Öğrencilerin büyük çoğunluğu sandviç, meyve suyu, süt, elma vb. oluşan beslenmelerini peçetelerini de sererek sıralarına yaydılar. Güle oynaya yemek yiyen çocuklarımın arasında, en önde oturan bir çocuğumun ellerinin arasında gazete parçasına sarılmış bir şeyi evirip çevirdiğini gördüm. Yanına gittim ve elindeki gazeteyi açtığımda içinde çocuğun beslenmesi olduğunu gördüm. Ekmeğin köşesinden koparılmış içi boş bir parça... Evet içi bomboş bir ekmek köşesi. Yanında su bile yok. Çocuk gazetesini sıranın üzerine açtı ve ekmeğini kemirmeye başladı. Gözümün önüne sabah oğlumla yaptığım tartışma geldi. Ondan bir yaş büyük oğlum X marka süt olmazsa bundan sonra kahvaltısında asla ve asla süt içmeyeceğini söylemişti. Ben sınıf annesine para verip öğrencim için kantine sandviç yaptırmaya gönderdim. Biraz sonra sınıf annesi gelmeden çocuk yanıma geldi ve "Beslenmem bitti, tuvalete gidip ellerimi yıkayabilir miyim?" diye sordu. Evet beslenmesi bitmişti, yani içi boş olan ekmek köşesini kemirmeyi başarmıştı. Şimdi üçüncü sınıftayız onunla birlikte. Ben de her bayram ona ve iki kardeşine bayramlıklarını alıyorum. Okul ihtiyaçlarını karşılıyorum. Eline torbaları arkadaşları sınıftan çıktıktan sonra veriyorum. O an gözlerinde gördüğüm sevincin ve parıltının bana yaşattığı mutluluğu hiçbir şeye değişmem.
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 7 gün önce gönderdi.
|
En büyük alkışı Popstar Alaturka'nın sunucusu Osmantan Erkır'a rica ediyorum. Zira kendisi program içinde yapılan keman taksiminin ardından gelen alkışa ek olarak, sırıtan bir ifadeyle "Bir alkış da şehitlerimiz için..." deyip asrın en kuvvetli alkışını hak etmiştir. Şırnak'ta şehit edilen mehmetçiklerimizin ruhu şad olsun. Nerede Osmantan Bey'e alkış?
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Gözümde arpacık çıktı. Krem haricinde dua takviyesi için komşu teyzeye gittim. Geç karşıma dedi. Geçti, en seslisinden gözüme 3 kere el hareketi çekti. Aptallaşmış ifademi görünce "Arpacığı korkutacaksın." dedi. Ben de 3 el hareketini yemiş olarak arpacığımı aldım evime geri geldim. Arpacığım mı? Şimdi daha zonkluyor; sanırım teyzeye sinirlendi...
8
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Yeni bir eve taşındım. Yan komşumun 10 yaşındaki kızı bizi ziyarete geldi. 12 yaşındaki bedensel engelli oğlumu gördü. Neden bebek arabasında oturduğunu sordu; anlattım. Bunun üzerine oğluma döndü ve "Sen sakatsın, biliyorsun değil mi?" diye sordu. Ben şoktayken "Su" bile diyemeyen oğlum şu cevabı verdi "Bok!" Şimdi ben bu kıza nasıl kızayım? Bir iki kere daha gelse; bilemiyorum...
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|