|
|
|
Şagopa,
Erkek
,
27
,
Eskişehir
|
1 gün 20 saat önce gönderdi.
|
Ne zaman acil işim, randevum olsa; bütün kırmızı ışıklara, tramvaylara hatta trafik kazalarına denk gelirim. Bugün iş çıkışı boş boş gezerken telefonda "Kimi arasam, kimi arasam" diye düşünüyorum, seyir halinde olduğum için rehberde rahat gezinemiyorum. Tek bir kırmızı ışığa rastlamadan ve kimseleri arayamadan eve kadar geldim ya, başka da bir şey demiyorum...
 3
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 gün 21 saat önce gönderdi.
|
Haftasonu bebeğini görmeye gittiğimiz arkadaşımız, "Hemen çocuk yapın" dedi. Anneliğin çok güzel bir duygu olduğundan başladı, bebek doğunca bebeğe nasıl bakacağımıza dair püf noktalarını sıraladı durdu. Bekar bekar nasıl çocuk yapılacağını da söyleseydi, tam olacaktı!
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 gün 21 saat önce gönderdi.
|
Bana lilyum alan sevgili adayıma "Bunlara verdiği parayla kaç tane çeyrek altın alırdı sana, bu adamdan koca olmaz. İsrafa meyilli." diyerek romantizmi doruklara taşıyan anneme "Aslında elbise alsa daha iyi olurdu..." diyerek yanıt verdim ya; kendimi Mendel'in bezelyeleri gibi hissettim. Soya çekimin canlı kanıtıyım.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2 gün 1 saat önce gönderdi.
|
Türk Cumhuriyetlerinden birinden gelen akademisyen arkadaşım, Türk erkeklerinin çok cömert ve yardımsever olduğunu, o kadar tanıdığım olduğu halde sıkıntılarım için neden onlardan yardım istemediğimi bir türlü anlamadığını söylüyor. Diyemiyorum ki; gösterilen bu ilgi sadece size mahsus, ben asıl bu sıkıntıları senin cömert ve yardımsever olduğunu söylediğin erkekler yüzünden çekiyorum.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
miaji,
Kadın
,
37
,
Ankara
|
2 gün 6 saat önce gönderdi.
|
İlkokulda beraberdik. Benim saçlarımla dalga geçerdi, ben de onun tokalarını kıskanırdım. Ortaokulda aynı sınıflardaydık yine. Her törende şiir okurduk. Lisede farklı sınıflardaydık ama yarışma ve organizasyonlarda yine bir aradaydık. Zaman zaman otobüslerde karşılaşmaya başladık. İş yerine ben ondan önce geldim, o da daha sonra kaderin tecellisiyle aynı yere geldi. Yan yana çalıştık. Her gün işe gitmenin eziyetini paylaştık. Evlenmek fikri önce benim aklıma geldi. Teselli etti terk edildiğimde. O daha olgun ve akıllıydı, ben daha güleç ve eğlenceli. Annesini kaybetti yanındaydım. Hastalandığımda yanımdaydı ve o yıl evlendi. Çocuğunu emziremedi çünkü o da artık hastaydı. Göğüslerinin ikisi de alındı. O hayat mücadelesini hiç bırakmadı! Nasıl başa çıktığımı sorardı bana. Sık sık telefonlaşmaya başladık. Sabah 06.00'da acı acı çalan telefonumda kayıtlı adı "minik kelebek"ti... Nereden bilirdim ki, ömrü de bir minik kelebeğinki kadar! Onun bir evladı var. Cenazesinde ortak arkadaşlarımızın bakışları beni alt üst etti. "Sen çok iyi görünüyorsun!" cümlelerini de, kızının hali ile eşinin bakışlarındaki o ifadeyi de unutmam mümkün değil. Ömrümce unutulmayacak bir kötü duygu yapıştı bana. Sanki sıra benimdi de o gitti. Asla isyan ve suçlama değil. Hissettiğim şey aslında çok insanca... Neden bu suçluluk duygusu? Biliyorum, ölüm adil ama adalet nedir?
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
2 gün 8 saat önce gönderdi.
|
Gittim, izledim, ağladım. Yaşadıklarıma, kendimi özgür sanışıma, sana aşık oluşuma, söylediği her şeyde varoluşuma, kızının resmine bakarken aynı cümleleri kurmama, gitme demek istemesine, gitme demek istememe, bir başka hayatta seninle olmak istememe, fonda çalan şarkıda "Dilerim mutlu ol sevgilim, ben olmasam bile" sözlerine, hıçkıra hıçkıra, yanımdaki annem yaşlarında kadının beni sarıp omzuna bastırmasına aldırmaksızın ağladım. Sevgilim; ben sensiz ıssız değil, hiç adammışım. Anladım!
13
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|