|
|
|
|
|
4 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Taksim meydanda kirli giysileri, elinde sigarası, kısacık boyuyla yanımıza oturdu genç bir kadın... Anladığım kadarıyla müdavimler iyi tanıyor onu. Belli ki hayatta derin tecrübeleri ve acıları olmuş ki bırakmış dönen dünyayı, dönüyor o kendi ekseni etrafında. Bir sigara yaktı, uzun uzun bize baktı, karşılıklı gülümsedik. O kimlere, neye özenir; neyin hayalini kurar, özlemini çeker bilmem ama yanımdaki arkadaşım ''Keşke onunki gibi lüleleri olsa saçlarımın.'' dedi durdu. Bunu bilse ne güzel olurdu.
 2
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
5 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Arkadaşımla kafede otururken yan masadan kalkan hiç tanımadığım çocuk bizim masaya yöneliyor. Bir koluyla sandalyeme, diğer koluyla masaya abanıp kulağıma eğiliyor ve şöyle diyor: "Parmakların uzun; en az bir enstrüman çalıyorsun. Dişlerin temiz; sigara içmiyorsun. Yüzün güleç; öyle her şeyi dert etmiyorsun. Ve kalbin dolu, iki saattir yüzüme bile bakmıyorsun."
19
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
6 ay 14 gün önce gönderdi.
|
Ne beyazlar içerisinde kuğu gibi görünmeleri, ne sevdikleri erkekle hayatlarını birleştirmeleri, ne mutluluklarına ortak olan sevenleri, ne de düğünlerin coşkulu havası... Kıskandığım tek şey, alınlarına konan öpücük ve sessizce akan gözyaşları arasında babaların kızları ile vedalaşmasıdır. Yerin hiç dolmayacak babacığım...
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
7 ay 17 gün önce gönderdi.
|
Dün gece geç saatte uyandım. Yanımda uyuyan karıma baktım. Ne zorluklar geçirdik, nelere göğüs gerdik beraber. Şimdi her şey çok iyi gitmese de, tutku ile sevmiş ve evlenmiştik. Boynundan, yanaklarından, omuzlarından öptüm usulca. Saçlarını okşadım... Az önce aradı, ağlıyordu. Meğer kötü bir kabustan açmış gözlerini o anda. Uyanıkmış, ses çıkarmamış. "Sanki beni değil, ruhumu sevdin!" dedi. İlk öpücüğümüzden bile güzel gelmiş. Kapattım telefonu. Şimdi benim de gözlerim dolu dolu. Evlilik böyle bir şey işte...
20
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 7 gün önce gönderdi.
|
Nişanlıyken karımla iddiaya girmiştik. Evlendikten sonra ilk kim "Bu gece olmaz" derse tüm evliliğimiz boyunca ütüyü o yapacaktı. Centilmenliğimi göstermek için iddia sonuçlanana kadar ütüyü yapmayı kabul ettim. Altı senelik evliyiz, ütüyü hala ben yapıyorum. Bu güzel kadın ya bana gerçekten çok aşık ya da ütü yapmaktan hakikaten nefret ediyor.
15
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
8 ay 17 gün önce gönderdi.
|
Yoksul bir ailenin yoksul bir çocuğuydum. İlkokulda 5. sınıfta mavi önlük uygulaması vardı; ama ben hala abimden kalan siyah önlüğü kullanıyordum. Eksik kaldım. Ortaokulda adamakıllı bir takım elbisem olmadı. Pantolonum ayrı renktendi, ceketim ayrı. Eksik kaldım. Lisede ne gönlümce birine aşık olabildim ne de yapılan gezilere, pikniklere katılabildim. Benim boş zamanlarımda çalışıp para kazanmam gerekiyordu. Eksik kaldım. Üniversiteyi gündüz okulda, gece part time çalıştığım işyerlerinde kalarak bitirdim. Dört sene çok zor geçti. Eksik kaldım. Bugün öğretmenim ve bu kutsal mesleği icra ediyorum. Beni tamamlayan tek şey; bir yıldır giydirdiğim ve bütün okul ihtiyaçlarını karşıladığım iki yoksul öğrencim. Onların parlak geleceği sayesinde geçmişteki zorlukları unutuverdim. Artık eksik değilim, beni tamamlayan bir çift gülen yüzüm var. Tamamlanmanın verdiği inanılmaz mutluluğun keyfini çıkarıyorum. Eksiktim, umutluydum, mutluydum. Mutlu kaldım...
17
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
9 ay 8 gün önce gönderdi.
|
Zamanlar yokluk zamanlarıydı, yokluk da ayrılmaz parçamız.
Her çocuk gibi benim de bir has arkadaşım vardı. Memur çocuklarıydık, evlerimiz yakındı. Sabah buluşur, yamulmuş, pençeli ayakkabılarımız, olmayan paltomuz yerine bizi ısıtan kazaklarımızla karlara bata çıka okula giderdik. En büyük keyfimiz çok nadiren alabildiğimiz Nestle Damak çikolataydı. Bir günde yemeye kıyamaz, her gün bir küçük kare o, bir küçük kare ben ağzımıza atar, okula gidinceye kadar o tadın keyfini çıkarırdık. Okul bitti, ayrı şehirlere gittik. Birbirimizin izini kaybettik, ta ki birkaç ay öncesine kadar. Tesadüfen okuduğum bir haber, internetten araştırma, mail, telefon, mesaj derken hayat bizi yeniden karşılaştırdı. Eskileri, yenileri, yitirdiklerimizi yazıştık. Ancak belli bir yaşı geçenlerin anlayabileceği bir özlemle çocukluğumuzun geçtiği şehirde bir tarihte yeniden buluşmaya karar verdik. Buluşunca yapacağımız şeylerden birisi de bir sabah evlerimizin olduğu yerden okula kadar yürümek olacak. Arnavut taşlı daracık sokaklardan geçerken 45 yıl önce olduğu gibi cebimden bir adet Nestle Damak çikolata çıkaracağım, bir küçük kare ona verip bir küçük kare de kendi ağzıma atacağım. Diğerleri sokaktaki çocukların olacak. Ve eminim aynen yıllar önceki tadı alacağım.
4
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|