|
|
|
|
|
1 yıl 1 ay 10 gün önce gönderdi.
|
6 aylık hamileyim. Bu sabah kocam bebeğine "günaydın" demek için karnıma doğru eğildi, tek gözünü kapatıp açık olan gözüyle göbek deliğime bakmaya başladı. Ardından da göbek deliğime doğru el sallayarak "Gerçi çok karanlık ama görüyordur herhalde, değil mi?" diye sordu. Evet canım görüyordur, lakin çocuğun kafasında oluşan aptal baba imajını nasıl düzelteceğiz, işte onu bilmiyorum.
 10
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
iğne,
Erkek
,
41
,
Erzurum
|
1 yıl 1 ay 13 gün önce gönderdi.
|
MEB'in öğretmenler arasında ikilik yaratmak için açmış olduğu uzman öğretmen sınavına girip 70 YTL gibi parayı almak için mücadele eden yaşlı öğretmenim, sizi dört defa tuvalete refakatli olarak götürmelerine rağmen sınavda azminizden hiçbir şey kaybetmediniz. Siz bizim uzman değil, başöğretmenimizsiniz. Saygılarımla.
11
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 1 ay 15 gün önce gönderdi.
|
Ara karneyi verirken kızı için "Çok başarılı, üstün bir zekası var, sakın yolunu tıkamayın, lütfen destek olun." dediğim veliden cevap; "Hocam boşverin okulu bitirsin (ilköğretim) evlendireceğiz, zaten kısmeti de hazır." Öğrencilere şiddete sonuna kadar karşıyım lakin velilerde bazen kararsız kalıyorum. Of offf...
12
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 2 ay 24 gün önce gönderdi.
|
Sınıfa girdim, ortalık karışmış. İki öğrencim birbirine girmiş, kavga ediyorlar. Ayırdım. Ne olduğunu sordum. Öğrencilerimden biri eğilmemi istedi. Ne olduğunu anlamak için eğilince sırtıma şiddetli bir yumruk yedim. Gözlerimin önünde yıldızlar uçuşurken sinirle doğruldum. Tam öğrencime kızacaktım ki çocuk atıldı: "İşte öğretmenim, Ahmet bana böyle vurdu. Bir de acımaz ki o kadarcık şey diyor! Acıyor değil mi öğretmenim?" dedi. O sinirle Ahmet’e iyi kızdım. Öyle de vurulur mu ya!
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 2 ay 28 gün önce gönderdi.
|
Aylardır teşhis konulamayan ve sürekli hasta olan babama aslında 10 gün kadar önce teşhis konulduğunu bugün öğrendim. Kocamın (teşhisi öğrendiğinden beri) benden kendini sakınmasının sebebini de öğrendim. Hayatımın en berbat günü. Babam HIV pozitifmiş, yani AIDS hastası. Virüsü tahminen 10 yıl önce bir klinikte çalışırken kapmış ve büyük ihtimalle hastalığının ve hayatının son evrelerini yaşıyor. Annem ve eşim negatif yani hasta değil. Benim durumum ise yarın belli olacak. Şimdi, yarın sabahı beklediğim bu dakikalarda, babam için ağlıyor, annem ve kocam için seviniyor, kendim için ise endişe ediyorum. İnsanın en sevdiğinin acısında bile kendisini düşünmesi çok acı. Kimseye söylemiyoruz. Kimse bilmemeli. 10 yıldır hastalıktan bihaber aynı evi paylaşmamıza, hatta zaman zaman zorda kaldığında kocamın babama ait traş bıçağını kullanmak zorunda kalmasına rağmen hastalığı kapmamış olması bir mucize. Bu bir sınav, farkındayım ama çok acı bir sınav... Asla bizim başımıza gelmez diyebileceğim bir hastalıktı bu. Hala inanamıyorum. Pozitif çıkmam ihtimaline kendimi hazırlamaya çalışıyorum, bir yandan babamı, annemi düşünüyorum. Benim bildiğimi bilmiyorlar. Onların yanında şaklabanlıklar yaptım, gözyaşlarımı içime akıttım. Kulaklarımda babamın "artık ölene kadar böyle yaşayacağım" sözleri, aklımda binlerce soru, öylece kalakaldım...
9
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|