|
|
|
|
|
|
|
5 ay 10 gün önce gönderdi.
|
Çocukluğumda ne zaman yan komşumuza gitsem, ışıl ışıl, sıcacık, neşe dolu olmasına gıpta ederdim. Bizim evimiz her zaman kasvetli gelirdi. Ne zaman kalabalık bir sofranın ortasına değil de kenarına otursam, kendimi dışlanmış hissederim. Çalıştığım şirkette yaptığım işin önemi yüzünden kendime ait bir odam var. Şimdi herkes bana imreniyor ama kimse bilmiyor ki diğerleri gibi 4-5 kişi bir odada, yan komşumuzun evindeymiş gibi çalışabilmek için kariyerimi feda ederim.
Sanırım bu kibritçi kız ruh halimden asla kurtulamayacağım.
 4
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|