|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 1 gün önce gönderdi.
|
Sevgilimden ayrıldığım için dövünüp dururken bugün çalıştığım köy okulunda okuyan minicik bir 4. sınıf öğrencisinin inşaat altında kalıp öldüğünü öğrendim. Tek niyeti inşaat etrafında dolaşıp çivi, evet evet yanlış anlamadınız oyun için çivi toplamaktı. Ecelin onu orda beklediğinden habersiz, savunmasız bir beden ve doğasının gereği oyun ihtiyacı olan bir çocuk. Ben sevgili bulabilecek yaşa gelmiş ve alt tarafı bir ayrılık yaşamıştım. Ama o minicik beden hayal kırıklığı bile yaşayamayacak. Bunu düşündükçe hem deli oluyor hem de kendimden utanıyorum!
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 1 gün önce gönderdi.
|
Gece sevgilimle telefonda konuşuyoruz. Bir ara ''Uykun geldiyse kapatıp uyuyalım.'' dedi. Ben de ''Ne münasebet! Anlatmaya devam et, dinlemedeyim.'' dedim. Biraz sonra mesaj sesiyle kendime geldim. ''Ya inanmıyorum; horluyorsun sen!''
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 3 gün önce gönderdi.
|
Yemeyi, gezmeyi, giyinmeyi çok ama çok seviyorum. Bunları yaparken kesinlikle savurgan değilim. Neden mi? Yemeyi seviyorum çünkü; köyde geçen on bir yılımda yokluk içindeki annem sadece bulgurla üç değişik yemek yapardı. Bulgur çorbası, umaç, bulgur pilavı... Eti ve sütü doya doya yiyemedim. Gezmeyi çok seviyorum çünkü; bütün çocuklar traktörle kasabaya gidip halkalı şeker almaktan çok katlı binalardan ve ak ekmekten (francala) bahsederken bense en azından sadece seyretmek için bile olsa yol parası olmadığından gidemedim. Giyinmeyi çok seviyorum çünkü; ortaokul ve liseyi babamın yol kenarında bulduğu polis pantalonuyla okuyan benim. Akşam yıkanır, çaydanlıkla ütülenirdi. O yüzden sevgili arkadaşlarım, sizin bildiğiniz gibi benim yaptığım elit yaşam değil geçmişle hesaplaşmadır. Eğer annem yaşasaydı onun da geçmişinden intikam alması için tüm servetimi harcardım.
6
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 3 gün önce gönderdi.
|
Tam 10 sene peşimde koştu. Ailemin tüm kültür farkı, sosyal fark, eğitim farkı direnişlerine inat, ne yapıp edip evlendim. Küçücük bir de bebeğim oldu. Sonuç: 1. Henüz üç yıllık evliyken kendinden 10 yaş büyük, çocuklu bir kadınla beni aldattı. 2. Aylarca gözümün içine baka baka yalan söyledi. 3. Bebeğimle şehir dışındayken o aşağılık kadını evime kadar getirdi, çocuğumun odasındaki yatakta bile sevişti. 4. Kadının aldığı hediyeleri bana yıkatıp ütületti. 5. Karşıma geçip tüm yaptıklarını teker teker anlattı. 6. Bu da yetmezmiş gibi tüm bunları boşlukta olduğu için yaptığını, her şeyi unutup kaldığımız yerden devam etmemiz gerektiğini söyledi. 7. Günlerdir 13 yıllık emeğime, küçücük bebeğime, aptal yerine konuşuma, hala nefret edemeyişime, hayata nerden devam edeceğimi bilemeyişime, boşa giden gençliğime, hayallerime, akılsız başıma ağlıyorum. Tek istediğim intikam alıp geçip karşısına oturup sakin sakin anlatmak. Sadece içimin ateşi biraz olsun söner mi diye... Söner mi?
10
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 8 gün önce gönderdi.
|
Son günlerde yayınlanan ilkokul ve yokluk konulu itirafları, biriken yaşlar akmasın diye gözlerimi iyice açarak ve kırpmadan okumaya çalışıyorum. Benim de ilkokula başladığım sene ailem oldukça sıkıntılı bir dönem geçiriyordu, tek çocuk olmama rağmen birçok ihtiyacımı karşılayamıyorlardı.Bütün çocukların heyecanla gittikleri okula ben hep utana sıkıla giderdim. Herkes yeni ayakkabılarıyla gelirken ben yırtılmış ayakkabılarım görünmesin diye tenefüse bile çıkmadan ayaklarımı sıranın altına saklardım, küçücük elimin, minicik parmaklarımın arasında bile kaybolacak kadar ufalmış kalemim görünmesin diye deftere o kadar yaklaşırdım ki öğretmenim gözlerimin bozuk olduğundan şüphelenirdi, en korkuncu da besleme saatleriydi benim için. Sıranın altında açılan ve oradan yenmeye çalışılan birkaç zeytin ve ekmekten oluşan beslenmenin verdiği sıkıntıyı hayatımın hiçbir döneminde yaşadığımı hatırlamıyorum. Bu ve bunun gibi onlarca kötü anı çok geride kaldı belki, artık kendime ait arabam, evim, herkesin imrenerek baktığı bir hayatım, belki de her şeyim var ama hala o ezikliği atamıyorum. Ben hala ayakları sıranın altında, tenefüse çıkamayan küçük kız çocuğuyum. Unutamıyorum...
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 8 gün önce gönderdi.
|
10 aylık, yürümeyi bile beceremeyen yeğenim, emekleye emekleye evdeki tartıya çıkıyor! Duvardan destek alıp ayağa kalkıyor ve başını eğip kilo göstergesine bakıp iniyor. Ne anlıyor bilmiyorum ama bunu mütemadiyen her gün yapıyor. Sanırım genetik dedikleri gerçekten bu olsa gerek.
2
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
1 yıl 3 ay 9 gün önce gönderdi.
|
Tanıştığımız gün, evde yalnız kaldığını söyler ve evine gidilir. O muhteşem gecenin sonunda sabaha karşı, "Benimle ciddi düşünüyorsun değil mi?" diye sordun ya; ben de "Ciddi olmasam burada ne işim var?" dedim ya... Helal sana da, bana da.
5
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|