|
|
|
|
|
|
|
|
|
13 gün 13 saat önce gönderdi.
|
İçkime ilaç(!) katarlar diye bara gitmeme, kaza yaparım diye araba kullanmama, üşütürüm diye şapkasız çıkmama, mikrop kaparım diye hamama gitmeme, kanser olurum diye cep telefonuyla konuşmama, cildim bozulur diye makyaj yapmama ve en fenası paramı biriktiremem diye alışveriş yapmama kızan annem, geçen gün "fazla(!) hapşırdığım için" boğazımın tahriş olacağını söyledi. İmdat!
 3
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
13 gün 15 saat önce gönderdi.
|
Telefonda konuşurken, ''Hayatım çok rahatsızım; pizza yiyelim bu akşam.'' diyorum. ''Tamam canım, sorun değil.'' diyor. Akşam eve gelince ise beni hiç ama hiç şaşırtmayan sorusu geliyor. ''Eeee... Hani yapmadın mı pizzayı?"
1
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
pinup,
Kadın
,
38
,
İstanbul
|
13 gün 16 saat önce gönderdi.
|
Annemle babamın, babam askerdeyken birbirlerine yazdıkları mektupları buldum geçen gün. Aşk, ihtiras, romantizm her şey var yazılanlarda. Nasıl bir tutku, nasıl bir sevda anlatatam. Şimdi bir koltukta homurdanarak uyuyan babama bakıyorum, bir de gözü televizyondan başka bir şey görmeyen anneme... Ey aşk, yıllar seni nerelere gönderiyor?
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
13 gün 16 saat önce gönderdi.
|
Akşam oturmasına bize gelen yengem, hal hatır faslından sonra 'Neden hiç bize gelmiyorsun?' diye sitem etti. Arkadaşlarımda kalma olayını biraz abartmış olmalıyım ki; ben daha ağzımı açamadan annem cevabı yapıştırıverdi. 'Valla bize de pek gelmiyor.'
3
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
13 gün 18 saat önce gönderdi.
|
Küçük kasabamdan çıkıp üniversite okumak üzere büyük şehre geldiğimde 17 yaşındaydım ama kendimi büyümüş, özgür ve güçlü zannediyordum. Bir arkadaşımla akşamüzeri okul çıkışı yurda dönmek için yürürken içinde kimliklerim, banka cüzdanım, birkaç fotoğraf ve yazdığım ama postaya vermediğim bir mektup bulunan çantamın olmadığını farkettim. Panikle gittiğimiz polis otosu bizi karakola götürdü. Dilekçe, tel. ve adres bilgilerimizi aldılar. Ertesi gün karakoldaki amir aradı. Umutla söylediği yere gittiğimde anlatacakları olduğunu söyleyince bir pastaneye oturduk. Biraz tedirgin olmakla birlikte neredeyse babam yaşındaki bir polisten zarar gelmeyeceğini düşündüm. Özetle akşam beni ürkek bir güvercine benzettiğini, büyükşehirde başıma çok felaketler gelebileceğini, kabul edersem beni koruyabileceğini, buna karşılık benim de kendisinin yalnızlığını paylaşabileceğimi söyledi. Teşekkür edip sessizce kalktım. Önce bankaya gidip hesabı kapattım, nüfus cüzdanım için kayıp ilanı verdim, mektubu yeniden yazdım. Beni suçlayacaklarını düşünüp bu olayı hiç kimseye anlatamadım. Bu olaydan sonra yıllarca çanta kullanmadım, karakolların yakınından geçmedim, hiçbir polisle gözgöze gelmemeye çalıştım. Çok iyi polis arkadaşlarım olsa da yaşadığımın bir meslek grubuna maledilmemesi gerektiğini düşünmeye çalışsam da bu korkum hiç geçmedi. Geçmişe dönüp bakınca anlıyorum ki ben tam da o gün büyüdüm.
7
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|
|
|
|
|
|
|
|
13 gün 23 saat önce gönderdi.
|
Sevgili anneciğim; komşumuzun afacan kızını akşam eve davet etmemin nedeni çocukları çok sevmem değil, uzun süredir şehir dışında olan babasının o haftasonu eve gelecek olmasını ve annesinin epilasyon işiyle meşgul olmasını öğrenmemdir. Arz ederim.
0
yorum
kimler alkışlamış?
itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|