|
|
|
|
|
|
|
6 ay 6 gün önce gönderdi.
|
Vücudumun çeşitli yerlerinde kısa zamanlı ağrılar hissederken, bunların bu kadar ciddi bir şeye işaret olduğunu tahmin edemezdim. Ama "Ne olur ne olmaz" diyerek doktora gittiğimde sadece 17 yıllık yaşamımın belki de son evrelerine girmeye başladığım gerçeğiyle yüzleştim. Doktorum lösemi (kan kanseri) olduğumu söyledi. Kendi başıma geldiğini duyunca inanamadım. Bu olayın üzerinden yaklaşık 6 ay geçti. Şimdi saçlarım büyük ölçüde döküldü ve okula gidemiyorum, insan içine çıkmaya utanıyorum. Biraz ümit bulayım diye itiraf.com'daki "kanser" kelimesini içeren itiraflara baktım, ne yazık ki çoğu kanserden dolayı yakınlarını kaybetmiş kişiler tarafından yazılmış. Bense bu illeti yenen kişileri bulmayı istiyordum. Meğerse hayatımızın değeri ona bir zarar gelince anlaşılıyormuş. Artık düşünmeye başladım, sanırım geri dönüşüm yok. Sanırım o kaçınılmaz sona ben biraz daha erken ulaşacağım. Geriye kalansa, bitmek bilmeyen hayat sevgim olacak sanırım...
 34
yorum
 kimler alkışlamış?
 itirafçıya bakayım
/ mesaj atayım
|
|